چهارشنبه ۱۹ آذر
شعر حماسی
|
|
|
|
ای لئیمان!
هان بیاشامید!
آبهای ناتمام حوضِ دنیا را
هان بیاشامید!
کین کم است این دوزخین جانِ شما
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من پارسیم؛
از فرّهِ کیانی سرشته،
از نژادِ کیخسروِ نیرومِهر،
آن شاهِ آذرنگی
که اَهوراییترین فروغ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پروانه ها امشاسپندان ها فراوان ها
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بی بی آمده است
شرف را
مجلسِ تشییع است
تشریف شرف را
|
|
|
|
|
|
|
|
|
✍️ تصنیف سرا: م. مدهوش ( یامور)🕊️
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ای استودان سنگی خاموش و استوار
ای پلکان کهنه ی تاریخ ماندگار
ای چله گاه آتش و باران و خاک و
|
|
|
|
|
|
|
|
|
کجایید فراموشکاران بی انصاف
که جهان دوباره خسته میشود
از عدالتی که به خواب رفت
از کودکی
که
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آرش برآمد از دل ایران که جان فدا کند به راه پیمان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
غزل
«زاهدانه_لافتا»
لافتا، در جنگ شد،
نامش، به نام یا علی(ع)
ذوالفقار است، فاطمه(س)،
آن
|
|
|
|
|
|
|
|
|
میرپنجی باید،نادری دیگر،
باطنین اندیشه و زوزهٔ تبر.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بُرون شو از عبثِ «مازِ» گربه رقصان ها
نَرَقص با طربِ سازِ گربه رقصان ها
|
|
|
|
|
|
|
|
|
عصای دست من رنگش سفیده
مسیر زندگیم رو به امیده
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بر سر تخت عروسی، زعفر آن شاه جنان
غرق شادی و طرب، مستِ بزم دوستان
جامهی دامادی از زر، تاجی از
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خوش باد آن که یاد خوش جبهه ها کند..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بانوی کهن ای فروغ تاریخ
ای آینهدار کاخ زرمیخ
در دامن خاک تیره خفته
وز تابش نور ماه و مریخ
خوا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به گود آمدند پهلوانان ما
به امید یاری به یاد خدا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
* یوز ایرانی
چرا ایران
چرا این خطه خوبان
دگرباره سیه پوش و عزادار است
بروزی
داغد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از دل اندوه، نهال ایستادگی میروید و در بارش امید، سرود فتح طنین انداز می گردد...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
جهان بیرونی
همچون رویا
نیمهای / گمشدهست.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چشم بدخواهانِ مُلک و میهنِ ما، کور باد_دست اهریمن زخاک و مرز و بومش دور باد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دست ناپاک عدو، از خاک پاکت دور باد_در دفاع از خاک تو، پیر و جوان پرشور باد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دست خون آلود دشمن از حریمت دور باد_چشم بدخواهان بی دینت، هماره کور باد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خصم دونَت ای وطن، در نزد ما منفور باد_در هجومِ دشمن دون، لشکرت منصور باد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
🌿 غزل امید و مقاومت 🌿
من از برای دلِ شاد، سخت میجنگم
به راه طاقت و صبر، بیامان میجنگم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ای وطن، دست اجانب، از حریمت دور باد_چشمِ بدخواهانِ تو، از هر دیاری، کور باد
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خاکی ام جنگ زده
سالیان درازیست چپاول گرگم
موران درونم هزار رنگ
با هزار نیرنگ
کشان کشان مسلخ ب
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خشم من
خشم من زیباترین حسم شده
حس عفو قاتلی در پای دار
حس وقتی که در عالم نیستم
حس روزای فقان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نسیم دیرسال تاریخ
می وزد هنوز،
|
|
|
|
|
|
|
|
|
جاری شد مانند سیل خون ما در روی خاک
پا یکجا سربه یکجا تن به حیران مانده است
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شام اگر آیینهدارِ خشمِ شبهای ستم،
کربلا آیینهدارِ کبریا با اربعین
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خلیج من از فارس؛ زاده شده
به نامش قسم، جاودانه شده
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تا قامتِ آزادگی افراشته شد_
از هیبتِ آفتاب، جا میزد مرگ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هلا؛ غاصبگرانِ شومِ صهیون
چموشی کرده بودید و
چو موشی گشتید اکنون
|
|
|
|
|
|
|
|
|
وَطِن می تَن ، وَطِن می جان ، وَطِن می دین ، مِه ایمون
نَدونِسّی؟ مِرِه گِنّه ایران بانویِ کیجا..
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من از خودم آمده ام
از نسلی که مشت شد
بغض شد
اما گریه نکرد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شاعری خواست تا که بنویسد
از غریبی غزه در شعرش
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سوز چوخدی (یاسمین)ولی فرصت گرانیدی
قان شرم ائدیر ولی دیلی یوخدی نوا ائده
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هیچ دستی فاتح این خاک نیست
دشمن دون را، رهِ افلاک نیست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در مورد یکی بودن حرف و عمل است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
من از دیاری پرشکوه آمدم که برهم زنم تیرگی های جهان
من از شهر درغرق باروت آمدم که تا برکشم به اوج زم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پرچمت بالاست آقاجان حسین ع
عشق پا برجاست آقاجان حسین ع
|
|
|
|
|
|
|
|
|
وطن خون جاری شده در تنست
هوایش ز غیرت بسی روشنست
سرای دلیران بی باک و گُرد
نظر هر که کرد بر ا
|
|
|
|
|
|
|
|
|
بار دیگر زاده شده عیسی مسیح
محرم آیینی حماسی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
از هجوم سگ و کفتار ندارم ترسی
کوه و دشت تو شده بیشه شیران ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چون زمان خیبر آمد ای جهودان الفرار
ذوالفقار حیدر آمد ای جهودان الفرار
|
|
|
|
|
|
|
|
|
این شعر، مربوط به زمانی است که به کشور عزیزمان، حمله صورت گرفت.
کنون وقت غرّش ز شیران جنگ است
هراس
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شعر وطن یعنی... بخش اول -
بخش دوم به زودی منتشر خواهد شد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شعر دوازده روز
از کیمیا ساعیان
*قسم بر خاک پاک مام مهدم
همان خاکی که هر جایش شهیدی ست
*ز نسل آ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شعر از کیمیا ساعیان
*ای مادر دریایی، نامی پر از زیبایی
ای قدرت ایرانی، تاج خلیج مایی
*ای مادر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در مورد این که ایرانیان مثل شیر هستند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
جهان در سایهسار صلح خرم باد و آبادان
که از عطرش شمیم دوستی آید به این بستان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مویه کردندچون تهمینه درسوگ سیاوش.......
این تماشاخانه پُربودازپرمرگ سیاوش.........
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تقدیم به شهدای جنگ تحمیلی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دل اگر آتش بگیرد، رزم میدان میشود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ای همیشه نام تو در اوج ای ایران من
|
|
|
|
|
|
|
|
|
در ادامه بیتی از آن را نمایان می کنم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چنان موشک زند ایران که شیطان چهره بگشاید
به دادِ بچّه ی منفورِ نامشروعِ خود آید
|
|
|
|
|
|
|
|
|
«به نام خداوند جان و خرد ، کزین برتر اندیشه بر نگذرد»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شعر کودکانه وعده صادق ...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ساقی بنوشان باده ای، کاین دل نخواهد چاره ای
با من بگو از حکم عشق، تا سر دهد دیوانه ای
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ایرانیان،دلیران بی همتا
در ره حق،پیشتاز و بی پروا
گر هزاران فتنه پیدا گردد
با دلی استوار،وطن پابر
|
|
|
|
|
|
|
|
|
به روزگار پر از جنگ مردمان مجاور...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ز ما نیست عقبگرد، این راهِ ماست
پیِ فتح، هر خون که جاری، رواست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
هر چند سر به دامنه غم نهاده ایم
ما در چکاد حادثه هم ایستاده ایم
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ای
غاصب
کودک_کش مغلوب به میدان
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دیو چون دیوانه وغرق توهم می شود
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اساتید گرامی، نوشته های بنده در قد و قواره ی شعر خطاب شدن نیستن، بنابراین پیشاپیش از حسن توجه و وقتی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
چون کارد به استخوان رسد راهی نیست
حاجت به بیان معذرت خواهی نیست
یکبار زدی به صد جهت خواهی خورد
بی
|
|
|
|
|
|
|
|
|
مادرم، ایران، هنوزم خانهات دارد پسر
از هجوم دسته ی گرگ بیابان، غم مخور
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آسمان
در چشمانشان تگرگ
کارونت
جاریست در رگ
تا با هر خروش
برساند
آواز وطن را تا ثریا
پ
|
|
|
|
|
| مجموع ۶۶۵ پست فعال در ۹ صفحه |
سروده
ابراهیم هداوند
حسنعلی رمضانی مقدم فریاد
طوبی آهنگران 
