سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

دوشنبه 12 خرداد 1399
    10 شوال 1441
      Monday 1 Jun 2020

        ورود به کارگاهها

        یا مَنِ اسْمُهُ دَواءٌ وَ ذِکرُهُ شِفاءٌ . ای آن که نامش دوا و یادش شفا است

        دوشنبه ۱۲ خرداد

        \ قلعه یِ حیوانات\

        شعری از

        سید مقتدی هاشمی پرست

        از دفتر کتاب شعر زندگی نوع شعر غزل

        ارسال شده در تاریخ پنجشنبه ۱۹ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۲۳:۰۷ شماره ثبت ۷۳۵۹۳
          بازدید : ۱۱۴   |    نظرات : ۶

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر سید مقتدی هاشمی پرست
        آخرین اشعار ناب سید مقتدی هاشمی پرست

                                       
        جنگلی  بود  آن زمان ِ،  در ساحلی ، خوب وقشنگ                                                      
         شیر پیری  پادشه بود و،  بساطی   رنگ ،   رنگ
        چا رهمسر  بود  و  ،  ده فرزند و ، چندین تا وزیر                                                       
         هر یکی را  جاه و قربی  ،برده ها ، قصرِ   قشنگ
        فیل وببر و،  گرگ و موش،  وگربه وروباه و مرغ
         خدمت در بار  او   بودند  ،   گاهی    هم     پلنگ
        کارِ  رو  به     ذکرِ شَه    بود  و   ،   پیام   رهبری                                                        
          گر نباشد سایه اش : دشمن   ببلعد  چون   نهنگ
        گر بزی  ، یا قوچ کوهی      آوری ،  یا      گاوِ نر                                                      
        تیرا الطا فِ     شهِ جنگل ، شکافد   چون    خدنگ   
        چون شود راضی  زِ  تو ،  این   سایه  یِ پروردگار
        جنتِ   انسان     بیابی  آخرت ،    مست و     ملنگ
        موش ، در دیوارِ لانه  ، گوشِ سلطان است و، مرغ                                                 
         چون    خبر  آوَ رٌ د ، مامورند   آن گرگ  و  پلنگ
         گر  دگراندیش  باشد   ،    لانه    می گردد    خراب                                                  
          فیل را   پاداش باشد  ، ضربه هایش  همچو  سنگ
        تا که   : یک روزی    به مهمانی     درونِ   بارِ عام                                                     
        مدحِ شَه می گفت هر موجود و  ، وَصفی بی  درنگ
         ببرِّ  در بار آمد و ،    گفت     امت    ناز و   عز یز                                                   
          ما همه  از رنجِ  شه ،   آزرده  حال هستیم و    تنگ
        شَه  ندارد لحظه ای  آرامش      ،   از رنج و    خیال                                                   
        غصه یِ قوت  است    و  حفظ  جنگلی   در گیرِ جنگ
        اوست  تنها   فرِد حاکم ،  ناجی   هر خاص  و     عام                                                   
         قدرت او لایزال  و  ،    سایه اش  گسترده      چنگ
        چاره باید کرد    بهرِ   دشمنان    ،   او در ره است  !                                                
         تا ستاند  این حکومت ،    ثروتِ  جنگل  به   چنگ
        نوبت یک کره خر شد    وقتی     آمد     پشتِ    میز                                                    
         گفت ای   شاهنشه  معظم ،  حذر کن        از جفنگ
        قدرتِ   درندگی ، ایجاد  وحشت  ،   رخت     بست                                                        
        دوره یِ اندیشه یِ جمع است و  ،    گاهی هم تفتگ
        دوره های شاهی  و ،  آن  بردگی ها ، منتفی ا ست                                                   
        صد هزارا ن شیر   گشته    برده یِ    تیر   و تفنگ
        جنگلِ  همسایه  ها ،    خو د    می گزینند    پادشه                                                     
        نیست   در بار ی، شهش   گه کره  خر ، گاهی پلنگ
        جمله حیوانات     آزادند      و  در     فکرِ     حیات                                                      
        شیر پیر ی هم چو کّره ،  کّره   خر  شیری  مشنگ
         
        کی  شود   انسان    بیاموزد  ،  بداند    حق    خویش                                                    
          گر     بیابد    قدرتی،   گردن    فرود   آرد به سنگ
        گر درخِتِ    زندگی     باری   زِ    قدرت   میوه    داد                                                   
          شکر  نعمت ،    خدمتِ خلقی  بٌوَد    ،  با دست تنگ
        این    بدان   معنی است هر جایی کسی   ارزنده   بود                                                  
          در   جهان     هادی  بٌود  راهش  پذیری  ، بی درنگ
        "مقتدا"   عقل و درایت    ، راه  و  رسمِ    زندگیست                                                              
         زندگی را شیوه   بخشد   ،می کند   خوب  و  قشنگ
         
        ۴
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        عباسعلی استکی(چشمه)
        يکشنبه ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۰۱:۲۲
        درود بزرگوار خندانک
        بینام و نشان (سیندخت)
        شنبه ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۰۶:۱۶
        درود
        بسیااار زیبا
        خندانک خندانک خندانک
        خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
        اعظم قارلقی
        شنبه ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۱۲:۴۷
        جذاب و متفاوت... خندانک
        درود خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
        خندانک
        فاطمه غیبی پور
        شنبه ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۱۲:۵۹
        خندانک خندانک خندانک جالب بود،درودبرشما.
        همایون طهماسبی (شوکران)
        شنبه ۲۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۱۷:۴۵
        درودتان
        زیباااا
        خندانک خندانک خندانک
        ایمان اسماعیلی (راجی)
        يکشنبه ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۸ ۰۴:۴۱
        سلام جناب مقتدایی
        احسنت به شما
        بسیار بسیار عالی و دلنشین
        خندانک خندانک خندانک
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        (متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
        ارسال پیام خصوصی

        آموزش و نقد کامل شعر یا اثر

        نظرات

        مشاعره

        گفتگوی کارگاهی

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0