سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

اعضای آنلاین

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

دوشنبه 2 ارديبهشت 1398
  • تأسيس سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، 1358 هـ ش
  • سالروز اعلام انقلاب فرهنگي، 1359 هـ ش
  • روز زمين پاك
18 شعبان 1440
    Monday 22 Apr 2019
      هر چه بیشتر به کسی عشق میورزیم ، بیشتر در اسرار هر چیز نفوذ می کنیم . مولانا

      دوشنبه ۲ ارديبهشت

      اشک دما وند (به مناسبت روز پدر)

      شعری از

      سید مقتدی هاشمی پرست

      از دفتر کتاب شعر زندگی نوع شعر غزل

      ارسال شده در تاریخ حدود ۱ ماه پیش شماره ثبت ۷۲۳۰۱
        بازدید : ۴۱   |    نظرات : ۵

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه
      دفاتر شعر سید مقتدی هاشمی پرست
      آخرین اشعار ناب سید مقتدی هاشمی پرست

      -                                               
       در گذر   از دشت   و کوه و   در    نگاهی  ،آزمند                                                  
        چشمت  افتد  کوه    زیبا  ،   آن     دماوند    بلند
         چشمِ من می افتد آن بالا ،  به   کوهی پر  ز برف                                              
        خیمه ای از برف در بند است ، ودور از هر گزند
        دامنی گسترده بر صحرا  ، پر از گل   هایِ   سرخ                                               
      سر   کشیده   بر  فلک ،بس سر فراز و    سر بلند            
       چشمه ها   جوشان به پیش و ، جوی هایی  پر   زآب                                                
      در  شتاب   پایِ کوه هستند،     چون   تیر    از  کمند
         گونه هایش سرخ   از   لاله   ،   کنارش    رنگرنگ                                                     
        غنچه  ها یش  در  شکوفایی  است  بر آتش      سپند
                               گویی  آن  خورشید  بر  شبنم    چنان    افشانده    نور  
      کوِه   نور  اینجا  فتاده   ،نیست   در جا یی  به   بند !                        
      لرزه  بر  اندامِ   گل   می افکند    گاهی    نسیم                                                       
      تا که  سر زیر آورد گل ،  دارد  از اجداد  ، پند
      رَشک بردم لحظه ای ،   بر  این  بلندِ    پایدار                                                      
      او چرا همیشه   شاد  است و  ، به دور از   ریشخند
      مردمان هستند   انسان   با   هزاران ر نج و غم                                                      
        گه گهی آزرده حال از هم  ،  نشانش    پوز خند
       گاه ،  دردِ خویش دارند  ،    گاه  ،دردِ این آن                                                     
       درد ها فریاد  سا زند  و ،     بر آیند  از         نژند
      ناگ               نا گهان ابری    بر   آمد    ،  بر   فرازِ      کو هسار 
      قرن ها  این کوه دیده رنج   و  ظلمِ       روزگار                                                        
      حمله و کشتار  تاریخِ   بشر  ،          بی   قید  و   بند
      توده هایِ غم،   همه افروخته     قلب   و  درون                                                          
      می فشارد آن درون دایم  ،     بیفزاید    روند
      رنگِ رخسار برون هز گز   نگوید    از   درون                                                        
      در درون  پٌر  گشته   آتش   ،  بر قسم ها   پای   بند
      گر بر آشفت از   غم مظلوم و ،   ظلمِ    حاکمان                                                       
         آتشی  ریزد  برون و  ،این  زمین   لرزد    به  چند
      "مقتدا"   این   پند    را   یاد   آور و ،  شکری  گذار                                                          
       عقده ها   چون آتش  سوزان   بٌوَد  ، بر   هم مَمبند
      گر   به    هم  پیوسته    گردد      ، عالمی    آتش   زند                                                    
        عالمِ   ظلم و ستم   را    ،   هرکسی   ، در   دل  فِکند
       
      ۱
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      عباسعلی استکی(چشمه)
      حدود ۱ ماه پیش
      سال نو مبارک خندانک
      کبری یوسفی
      حدود ۱ ماه پیش
      سلام بزرگوار
      زیبا وقشنگ سروده اید
      موفق باشید ودرپناه خدا
      خندانک خندانک خندانک
      همایون طهماسبی (شوکران)
      حدود ۱ ماه پیش
      درودتان
      بسیار زیباااااااا
      نوروزتان مبارک
      خندانک خندانک خندانک
      شهرام مودب
      حدود ۱ ماه پیش
      درودها،
      برقرار باشید و منصور خندانک
      مهرداد عمران
      يکشنبه ۱۸ فروردين ۱۳۹۸ ۲۱:۱۹
      تو آن سو و من این سویش در آغوش دماونديم
      وطن گرچه پر از درد است به خاک ش سخت پابنديم
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      آموزش و نقد شعر

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.