سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

اعضای آنلاین

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

چهارشنبه 1 اسفند 1397
    15 جمادى الثانية 1440
      Wednesday 20 Feb 2019
        عقيده بازي ست كه به عقل نظم و نظام مي دهد.سید حاج فکری احمدی زاده(ملحق)

        چهارشنبه ۱ اسفند

        ملک خدا

        شعری از

        حسن مصطفایی دهنوی

        از دفتر دیوان اشعار حسن مصطفایی دهنوی نوع شعر قصیده

        ارسال شده در تاریخ سه شنبه ۱۸ دی ۱۳۹۷ ۲۲:۵۴ شماره ثبت ۷۰۴۲۰
          بازدید : ۴۸   |    نظرات : ۱۰

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر حسن مصطفایی دهنوی

        « ملك خدا  »
        اي  آنكه  تو در ملك خدا ، بي خبر  هستي        
           اندر  خبر  آمد  ، كه   تو  ديوانه   و  مستي
        هر  چيز  كه داري، همه را  بر  تو خدا  داد        
           شايد كه در  اين  مُلك خدا ، خود  نپرستي
        سرمايه  زِ  فيض  ازلـش1  ،  بر  تو  سپردنـد         
         بايد   بـكُني   سـود   زِ   سرمايه ي   هستي
        سرمايه ي  حق   را ، نـتواني   به  هدر   داد        
          در  راه  غلط   صرف  كني ، حق    نپرستي
        مخلوق   خدا   را    نَـبُوَد  ،  دانش       آدم         
         دانشـور   مخلوق    خداونـد  ،  تو    هستي
        عهدي  زِ  تو  از   آدم   اول         بگرفتنـد        
           آدم  اگر  هستي، به  همان  عهد  تو   هستي
        عهدي است كه نـشناسي اش از راه طريقت        
          بـشناسي   اگر  گوش  به   الهام2    بـبستي
        شيطان  صفتي ، فعل بدي  باشد  و  زشتس          
         نـتواني  اگر  خود  به  خدا ، معتقد   هستي
        بر حق  خودت  معتقد  هستي  به   مرامت3        
          حق  را  زِ  چه نشناسي، از حق  بري  هستي
        سرگيجه  گرفتي ، تو از  اين  گردش    دنيا        
          هر چند  بگرايي  به  رهش ،گيج تـر  هستي
        غش4 و  دغل  و حيله  و  تزوير  و  خيانت          
         هر چند  بنمودي ، به  خودت  راه   بـبستي
        مخلوق  خدا  را ،  نَـبُوَد    دانش       انسان       
           در  جمله ي  مخلوق ، گُل  سر سبد  هستي
        امرش  بـپذيرند  زِ جان ،  جمله ي  مخلوق        
          در كار خودت بين،كه  تو بر امر كه  هستي
        بـر   درگه   معبود  ، همـه   سر   بگذارنـد       
           دستي  به  دعا  دار ، كه  شايسته  تر  هستي
        آن خيل5 مسافر، همه  چون   قافله   رفتنـد         
         خود  بين كه  تو وامانده ي،اين قافله هستي
        جانا  سفـرت   خرجـي   بسيـار    بـخواهد        
          خالي  چمدان هست،كه بر  دست تو هستي
        جانا  تو  به  دنبال  جهان  ، ره   بكني  گُم         
          گمگشته ي  دنيا ، ره  عقبي   تو   نـجستي
        اين  دام كه گسترده  شد از  بهر  من  و  تو        
           من صيد  همين دام ، تو  همراه  من  هستي
        صياد  جهان ،  دانه  در  اين   دام      نـريزد       
           بـر  نيت   اين   دانه ، تو  تا  كي   بـنشستي
        كام   دل   مـا   را   نـدهد ،  گردش   دنيـا          
         بـر  كامروايـي  تو  چـرا  ،  منتظـر   هستي
        غافل مشو از چرخ،كه دركينه حريف است         
         پَـر  از مگس و مرغ  و  زِ عُنقا1   بـشكستي
        اي بلبل  خوش  خوان ، تو  زِ  باغ  ملكوتي        
          بر گو  به چه  نيت ، تو در اين دام  نـشستي
        اي طوطي خوش رنگ،مكان سايه   طوباس         
         اينجا  كه مكان نيست،تو اندر قفس  هستي
        مرغان  همه  بر  اوج  فضـا ، پـر بـگشودند         
          در  خاك  بماني ، تو كه بي بال و پَر هستي
        منزل  بـشناسد ، نظـر  هر كه   بلند    است          
         بي منزل  و  مأوا ، تو كه  كوته نظر  هستي
        اين  مزرعه اي  بود ،كه كار تو در اين  بود        
           زين  مزرعه ،بر منزل  خود  طُرفه2  نـبستي
        بر  حكم  خدايت  ، بشـرا   گـر    نـگرايي        
          در  ملك   خدا  ، تا   به  ابد  در بدر  هستي
        فرمانده ي   خود   را  ، تو  بـبايد  بـشناسي       
           بايد  بـشناسي  ، تو   به  فرمان  كه    هستي
        اين  چرخ  به  گردش  بُوَد  اطراف به توأم3        
           آدم تو  نگه كن،كه  به  چنگال  وي هستي
        اي  نور  دو چشمم ،پسر اين حرف تو بشنو        
          همراه  پدر   باش  ، كه  حق   را    بـپرستي
        هوشيارترين   جمله ي   مخلوق     خدايـي         
          كي شد  بشناسي ،تو  زِ هوشياري  و مستي
        اينجا  حسن  از  ملك خدا ، حرف   نوشتي         
         بنويس كه خود،چون ديگران رهگذرهستي
        ٭٭٭
           1- لطف الهي    2- وحي-در دل افكندن     3- آرزو- مقصود      4- خدعه – نيرنگ        5- گروه- لشكر       
          1- سيمرغ     2- چيز نو- شعبده      3- همراه- همزاد      
        ۵
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        عباسعلی استکی(چشمه)
        حدود ۱ ماه پیش
        درود استاد عزیز
        حکیمانه و زیبا بود خندانک
        حسن  مصطفایی دهنوی
        حسن مصطفایی دهنوی
        حدود ۱ ماه پیش
        درود استاد استکی
        نظر لطف شماست خندانک خندانک خندانک خندانک
        ارسال پاسخ
        کبری یوسفی
        پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷ ۰۵:۴۱
        سلام استاد بزرگوار
        هزاران مرحبازیبا وقشنگ ودلنشین
        آفریدی خداقوت خندانک خندانک خندانک
        درپناه حق باخانواده خندانک خندانک خندانک خندانک
        حسن  مصطفایی دهنوی
        حسن مصطفایی دهنوی
        حدود ۱ ماه پیش
        درود بانو یوسفی
        نظر لطف شماست خندانک خندانک خندانک خندانک
        ارسال پاسخ
        مجید شیاسی  مجید
        پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷ ۰۹:۴۹
        سلام درود فراوان برشما استاد بسیار تاثیرگزار
        حسن  مصطفایی دهنوی
        حسن مصطفایی دهنوی
        حدود ۱ ماه پیش
        درود استاد شیاسی
        نظر لطف شماست خندانک خندانک خندانک خندانک
        ارسال پاسخ
        همایون طهماسبی (شوکران)
        پنجشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۷ ۱۵:۲۷
        درودتان جناب دهنوی عزیز
        بسیار زیباااااااااا
        خندانک خندانک خندانک
        حسن  مصطفایی دهنوی
        حسن مصطفایی دهنوی
        حدود ۱ ماه پیش
        درود جناب طهماسبی
        تشکر از نظر شما خندانک خندانک خندانک
        ارسال پاسخ
         موسی عباسی مقدم
        حدود ۱ ماه پیش
        سلام بر دهنوی عزیز زیبا بود بزرگوار خندانک خندانک خندانک
        حسن  مصطفایی دهنوی
        حسن مصطفایی دهنوی
        حدود ۱ ماه پیش
        درود جناب عباسی مقدم
        تشکر از نظر شما خندانک خندانک خندانک
        ارسال پاسخ
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        ارسال پیام خصوصی

        آموزش و نقد شعر

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.