ظهور

لال شعرم ، اوج فریادم ... نداست
زخمی عشقم ،صدایم بی صداست

یک نفر هر شب صدایم می کند
بعد در باران ... رهایم می کند

یک نفر هر شب ، شبح می سازدم
تا به قعر وهم ، می اندازدم

می چکد از چشم من هر شب به ناز
اشک من ، این شعر بی وزن دراز

زیستن جز سایه تشویش نیست
این جهان ، آوای وهمی بیش نیست

ای پر از گنجشک ! رمز دانه چیست ؟
ای شعور رنگ ها !  پروانه چیست ؟

مرگ ما همواره رنگ ... آه ماست
مرگ ما چون سایه ای همراه ماست

سبز مردن رسم ایل آبهاست
شیوه نیلوفر  ... مردابهاست

مرگ چیزی پیش و پا افتاده نیست
زندگی آنقدر ها هم ساده نیست

ما دو ساعت از زمان جا مانده ایم
ما دو قرن از کهکشان جا مانده ایم

سرنگون شد نسل انسان در قبور !
بازگرد ای صبح زیبای  ظهور



لیلی احمدی✍❤️

زمستان ۱۴۰۳