سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

اعضای آنلاین

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

پنجشنبه 24 آبان 1397
  • روز كتاب و كتاب‌خواني
  • روز بزرگداشت آيت الله علامه سيد محمدحسين طباطبايي، 1360 هـ ش
8 ربيع الأول 1440
  • شهادت حضرت امام حسن عسكري عليه السلام، 260 هـ ق
Thursday 15 Nov 2018
    من تا آنجا كه می‌توان، حق‌شناسی می‌كنم، ولی چون پول ندارم، جز ستایش، كاری از دستم برنمی‌آید. سقراط

    پنجشنبه ۲۴ آبان

    مرثیه امام حسین (ع)

    شعری از

    حسن مصطفایی دهنوی

    از دفتر دیوان اشعار حسن مصطفایی دهنوی نوع شعر مسمط

    ارسال شده در تاریخ جمعه ۲۳ شهريور ۱۳۹۷ ۰۰:۱۳ شماره ثبت ۶۷۶۱۲
      بازدید : ۵۴   |    نظرات : ۱

    رنگ شــعــر
    رنگ زمینه
    دفاتر شعر حسن مصطفایی دهنوی
    آخرین اشعار ناب حسن مصطفایی دهنوی

    « مرثیه  امام حسین(ع) »      
    ای  شیعیانِ  با  ادب  و صبر  و  علم   و  هوش            
    صلوات   بفرستید    جمیعاً    به   یک    سروش
    در   تعزیت  سرای   حسینی  (ع)  بدار  گوش            
     هرجا  که  ذکر  اوست  زِ جان  و زِ دل بکوش
    طرز  عبادت  است ،  زِ   دستش   دهی     چرا
    ای پیروان  کوی  حسینی  (ع) از  این  سروش           
     ذکر    مصیبت   شه    مردان  ،  کنید     گوش
    نام  حسین(ع)  در   همه  عالم  زند   سروش2            
    ذکرش   تمام   برّی و  بحری3    دهند    گوش
    با  این سِمت    زِ   جور  عدو  کشته  شد  چرا
    صید   کمند   قهر   خدا  ،  می شوی       یزید            
    صیاد      بی  مروت    ،    در    کربلا       یزید
    از   کینه  و  کدورت    و  جور   و جفا   یزید             
    کشتی حسین (ع)  فاطمه (س)،  را  بی گنه  یزید
    ویران  کنی    تو   پایگه     دین     حق ،   چرا
    بغض4 حسین (ع) و آل   علی(ع)  را  تو داشتی           
      اول     بنای       ظلم    و      تکبر     گذاشتی
    در  منزل   و مکان  خودش   ، کی     گذاشتی           
      زآن   خیل   کینه  جو    ،  به  ره  آن  گماشتی
    با    رهبران    خلق     نمودی     ستم       چرا
    از   سرزمین  اصلی  خود ،  راندی  اش    برون            
     کارش  چه  بُد   ، به  کار  تو  ای  نابکار دون
    فرمان    تیغ    بستن     و    دادی    به  مردمان             
     بر   قتل   آن   روانه   نمودی     در   آن  زمان
    در   کعبه   و  طواف   ، چنان   حیله  ها   چرا
    در   روز   عید  و  موقع    حج    در   طوافگاه             
    جنگ   و جدل   به  رسم  عربها   که  بُد  گناه
    دستور  کشتنش  ،  تو   نمودی   چرا     به  پاه             
     ظلم  از   تو  شد،   نماند   برایش       قرارگاه
    این  دشمنی    به   ذریه ی5   خیرالبشر      چرا
    چون  مملکت  به حکم تو  می بود  و دست تو             
    کردن   قیام    در   اثر      قول    سُست     تو
    آن یاوران  خودسر  و  خودخواه   و  مست   تو           
     نشناختند    ،  جهل   بود    بر    شکست     تو
    ظلم   و جفا   به سبط6 پیامبر(ص)  کنی ، چرا
    ای  بی خبر   زِ  دانشی   و   بی   وفا   به   دین             
    کردی   شهید   وارث    آن     ختم   المرسلین
    ظلم  و  ستم    چرا     بنمودی     به    مسلمین           
     ظلم  این چنین ، کس  دیگری  کرده در  زمین
    ظلم   و جفا   به  آل  محمد (ص)   کنی  ،چرا
    باشد  حسین (ع)   قافله   سالار    اهل     دین            
     سالاری اش   که  ثابت  و  واضح  بر اهل  دین
    ای  دزد  راه  ، از  چه کُنی   در  رهش   کمین           
      باشد  حسین (ع)  پیرو   آن     ختم  المرسلین
    دزدی   به    راه   قافله   سالار      دین  ،  چرا
    تهمت  بر  آن  زدید  ،  بگفتید  خارجی   است            
     خارج  زِ منزلش شده ،خارج  زِ دین که نیست
    تهمت  زدن  به  مرد   مسلمان   روا  که  نیست           
     نگذاشتی  که خلق  ،  بپرسندنش   که  کیست
    تهمت   به    پیروان   محمد (ص)   زدی   چرا
    آخر  یزید   دانش   و  دینت   چه   بوده   است            
     بنیاد    دین  مگر  که   زِ  جد   تو  بوده   است
    تنظیم   مملکت   به   غرورت    فزوده    است            
     در   دین   حق  ،   تو  را    اثراتی   نبوده  است
    بازی   به   دین  حق   و   حقیقت   کنی    چرا
    آخر  یزید    ، گر    تو  به   دین   معتقد    بُدی            
    دین  از  محمد (ص) است، چرا  مدعی   شدی
    بود آن حسین (ع) نسل محمد (ص) که دیده ای          
     واضح    بُوَد   یزید ،  تو   از   نسل    هنده ای2
    ظلم  و  ستم    به   آل محمد (ص)   کنی     چرا
    آن  دیگران  چو شمر  و  تو، از حق  بری3 بُدند         
      از   دوره   جهالت   و   آن   خود سری     بُدند
    آنها   اگر   که    پیرو    آن    دین    حق    بُدند           
    کی    با     یزید    و   هند    و  سفیانیان   بُدند
    بر     پیروان   دین  حق   ،  بنمودن   ستم   چرا
    بستند   راه    آب    بر    ذریه ی   رسول (ص)           
     تا  بلکه    امر   و نهی    یزیدی    کند      قبول
    آنکس  که امر  و نهی خدا  داند و رسول (ص)           
     نتواند     از     یزید      کند     بیعتی        قبول
    خود   را   به   امر   حق   ،  ننماید    فدا   چرا
    در   مُلک   مکه  حیله   نمودی   به     ماندنش           
     روی  سوی کوفه  کرد ، که ملت    بخواندنش
    آن  کوفیان   که   بهر    امامت       بخواندنش            
     مانع    شدن به  رفتن  و  در   کوفه     ماندنش
    آنجا   عبور    راه    بر    آن    بسته  ای     چرا
    فوجی4   روانه   کردی    و   بستند    راه    آن          
      بستند    راه    آب  ،    به   قوم   و   سپاه     آن
    در  جای   گرم   و  خشک   نمودند    جاه  آن           
     از   تشنگی   به  سوی  سماء   گشت   آه    آن
    آب   فرات   را   به   رویش     بسته  ای    چرا
    اول  به   دشت   ماریه2 ، چون   خیمگاه     زد            
    در  آن   دیار   بانگ   انا الحق3   به   کار   زد
    آن  امر  حق  ،   به   مردم    نیکو   شعار      زد          
     خورشید  وار    شعشعه    در   هر   دیار      زد
    همراه   حکم   حق  ،  نکند    این    هنر    چرا
    حُر   و   برادرش     و   پسرش    با   غلام    آن           
     آگه    شدن   زِ  منصب    و جاه   و  مقام    آن
    بشناختن     امامت     آن      از       کلام     آن            
    سودن4   جبین  خود   به  بَـرِ5    انتظام6    آن
    حُر   با  حسین (ع)  حق،  نکند   همرهی   چرا
    حُر    شاهدس ،  یزید  بر  آن  قول  کذب    تو            
    اول  به  رأی  و  حکم  تو  می بود   حزب   تو
    بر جنگ  آن  حسین (ع)   روان  شد   به  اذن تو           
     آنجا   شناخت   خودسری  و قول  کذب     تو
    آخر  زِ   ظلم  و  جور  تو ، حر  کشته  شد چرا
    عباس (ع)    آن   یگانه    جوانمرد       روزگار           
     ثابت   قدم   بماند  ،  بر   عهد   خود     استوار
    بر   عهد   آن   برادر   و   آن        حی  کردگار          
     نامش    بلند تر    شود  ،   از    اوج       افتخار
    خود   را   به   عهد   حق  ،   ننماید   فدا   چرا
    هاشم  پسر  عموي  عمر ، صحبتش   چه    بود               
     بر فعل  زشت  ، ابن  عم   خود   مُدعي    نبود
    از  خويشي   قوم    بِـبُريد ،   آن    يگانه    مرد            
     جانباز  عشق    كوي   حسيني  ،  مگر    نبود
    آن  دعوی اش  به حق  بُد ،  بشکستی اش  چرا
    گويا  وَهب   شعاع   حسيني (ع)   بديده  است               
    زِ اطراف  كوفه   تا   بِـبَر   وي    دويده    است
    جان وسرش چو گوي  به ميدان نثاركرده است           
     از  آن  ميانه ،  گوي   سعادت     ربوده    است
    پروانه    گِرد   شمع    نگردد    بگو         چرا
    آنها   که    پیروان    حسيني (ع)        نبوده  اند             
    زِ اهل   و   دیار    و جبیره   هریوه7  نبوده اند
    راضی  به  قتل خود و آن رهبران  پاک  بوده اند           
     چون  از  حسين (ع)  درک  سعادت   نموده اند
    مردان  حق   ، به  حق    نکنند    همرهی   چرا
    بهر   خدا    ببین    تو   آیا     شمر      ملحدی8            
    چون  کشته  شد  حسين (ع)    طرفدار   ایزدی
    زنهای  داغ  دیده ،  چه   می بُد        گناهشان            
     آتش   به  آن  جماعت  و  آن   خیمه ها    زدی
    نامردی   است  ،  جور  و ستم  این  رقم   چرا
    قرآن   که   منع   کرد  ، چنین   کار   ننگ  را             
    تعقیب    جنگجوی ،  فراری   زِ     جنگ    را
    ای   بدتر   از   منافق   تاتار    و  زنگ  و  روم           
     قرآن   امان    بداده  ،  فراری    زِ   جنگ      را
    بر    ضد   امر    حق    عمل   کرده ای     چرا
    کردی   اسیر   و   بستی   و   شلاقشان    زدی            
     نَـبْود   روا   به     قاعده ی      حکم     ایزدی
    فتوای    مسلمین   تو  از   این  شر  شکسته ای           
     زین  پشت پای  سخت  که  بر  مسلمین   زدی
    بر   جمع    مسلمین  ،    بنمودی    ستم    چرا
    کوروش  که   پادشاه  عجم   بُد   چنین   نکرد           
     با  چند   پادشاه    بجنگید    و    فتح      کرد
    کوروش   به  نسل  پادشاهان   یک  ستم  نکرد           
     ای شمر ببین ،که  گبر2 به  گبری  چنین نکرد
    کردی    تو    شرمسار    ،  تمام   عربها    چرا
    داد  از  دَمی  ، که  روز   قیامت   شود    به  پاه            
    گوین  به  آن  یزید  ، که  کارَت  بُوَد      گناه
    آیا   توان   به   روی    پیمبر (ص)   کنی   نگاه          
     حتماً   که  روی  تو  بر  پیغمبرس (ص)،   سیاه
    شرمنده  نمی شوي،  زِ  پیغمبر (ص)  بگو  چرا
    دستت  دراز  و  پای   تو لنگ است   بر صواب           
     از دست و پای خود به خودت کرده ای  عذاب
    بر   قتل  آن  حسین (ع) ، نمودی  چرا   شتاب           
     لب تشنه  کُشتی اش ،  تو  به  نزدیک  نهر  آب
    بخشد  خدا   گناه   تو   را  ،   ای  لعین3   چرا
    هشدار  ای  بشر ،  نـشوی     همچنان      یزید           
     تا   محتوای   حق  ،  بـتوانی   به  چشم      دید
    فرخنده  باد ، طالع4   هر  کس که  حق   بدید           
     کاری   زِ عدل  کرد  و  ره  حق          برگزید
    کار   نکو   مگر  نـتواند    بشر    کند  ،    چرا
    آسایشی   طلب   مکن  از   چرخ     هرزه  گرد           
     بر  آل پاک  احمد(ص)  مُرسل   ببین چه  کرد
    ظلم  و جفای    زاده ی     سفیانیان   و     هند           
     با  زهر خود ،جگر  زِ حسن(ع)  پاره پاره  کرد
    منمای شکایت  ای حسن، از چرخ  هرزه  گرد           
     کج  گردیَش، جبین  علی(ع)  را  دو  شقه کرد
    وَرنه   جفا   و  ظلم   به  مردان    حق   ،   چرا
    ***
      1- شاه     2- آواز خوش – الهام       3- حيوانات خشکی  و دریا        4- دشمني- كينه         5- نسل- فرزندان  6- نبيره - فرزند زاده       
      1- ادعا كننده- خصم        2- مادر معاويه لعنت الله عليه            3- دور- بركنار           4- گروه       
      1- آسمان  2- كربلا   3- من حقم   4- ساییدن  5 – پیش  6- نظم- آراستگی  7- نام شهر هرات  8- فاسق– بیدین  
        1- قوم  مغول         2- آتش  پرست           3-رجيم-رانده           4- بخت – اقبال  
    ۱
    اشتراک گذاری این شعر

    نقدها و نظرات
    سیدابراهیم میری ((سید))
    سه شنبه ۲۷ شهريور ۱۳۹۷ ۲۱:۴۵
    دورد برشما
    رقص قلمتان جاوید خندانک خندانک خندانک
    تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


    ارسال پیام خصوصی

    آموزش و نقد شعر

    نظرات

    مشاعره

    کاربران اشتراک دار

    محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
    کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
    استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.