سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

جمعه 30 مهر 1400
    17 ربيع الأول 1443
    • ميلاد حضرت رسول اكرم صلي الله عليه و آله، 53 سال قبل از هجرت، روز اخلاق و مهرورزي - ميلاد حضرت امام جعفر صادق عليه‌السلام مؤسس مذهب جعفري، 83 هـ ق
    Friday 22 Oct 2021

      بیشترین مخاطب

      بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

      جمعه ۳۰ مهر

      چشمه ی عشق

      شعری از

      زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)

      از دفتر چند قطره تراوش احساس(عاشقانه) نوع شعر غزل

      ارسال شده در تاریخ ۱۳ روز پیش شماره ثبت ۷۵۴۵۴
        بازدید : ۱۴۰۵   |    نظرات : ۱۴۲

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه
      آخرین اشعار ناب زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)

      حرف دل:
      با تو،
      پرنده‌ی عاطفه‌ام،
      ترنّمِ احساس را،
      نغمه‌گر می‌شود،
      تا بی‌نهایت،
      پروازِ دلدادگی!
      زهرا حکیمی بافقی (الف_احساس)
      🕊🌺🕊🌺🕊🌺🕊
       
      دو غزل از کتاب آوای احساس، پیشکشِ احساسِ زلالتان:

      ۱_ غمِ هجران:
      .
      غمِ هجرانِ تو آخر، دلِ ما، سوخت؛ بیا!
      به جز از عشق تو چیزی، نبُوَد در دل ما!
      .
      همه دم، غصّه خورم؛ آه کشم، با دلِ زار؛
      شده تقدیر دلِ من، بشوم، از تو جدا!
      .
      نفسِ دل، شده بی‌تاب؛ بگو من چه کنم؟
      گُلِ قلبم، شده پُرغم؛ بروم من، به کجا؟
      .
      نشوم شاد من اصلا؛ دلِ من گشته نحیف؛
      تو بگو من چه کنم، تا بشوم شاد و رها؟
      .
      گُلِ احساس وجودم، همگی، زرد شده‌ست؛
      غمِ احساسِ دلم، دردِ بزرگی‌ست خدا!
      .
      ببر این دردِ مرا؛ تا که به قلبم بدمد،
      به نشاطِ گُلِ عشقی، تپشِ مِهر و وفا!
      .
      نفسم بند شده؛ قلب من از حال برفت؛
      تو خودت باز بِدَم، در دلِ من، عشق و صفا!
      زهرا حکیمی بافقی، غزل ۱۲، کتاب آوای احساس.
      ***
      ۲_ چشمه‌ی عشق:
      .
      چشمه‌ی عشقِ تو ما را به تماشا ببرد؛
      تا به خورشیدِ تپش‌های معلّا ببرد!
      .
      عاطفه، گر که نباشد به سرای دلِ ما،
      بارشِ مِهرِ تو را غصّه، به یغما ببرد!
      .
      سفره‌ی دل بِکُند، خالی از امواجِ عطش؛
      کامِ دل تلخ کند؛ تا تبِ بی‌جا ببرد!
      .
      تشنگی را بِنِشاند به دلِ عشق؛ مدام،
      تشنه ما را به لبِ شورشِ دریا ببرد!
      .
      چون که باشد زِ محبّت به دلِ ما اثری،
      حسّ جان، جامِ صفا را به کجاها ببرد!
      .
      در نهانِ دلِ ما، موج زند فوجِ وفا؛
      شور، دریای جنون را به سراپا ببرد!
      .
      عشق، ما را به تپش‌های محبّت سِپُرَد؛
      دستِ دل را به تبِ عاطفه بالا ببرد!
      .
      به حریمِ لبِ احساس رسد سینه‌ی ما؛
      آن زمانی که نگاهت دلِ ما را ببرد!
      .
      روشن از مِهرِ وفا می‌کُند او، شام دل و،
      این انارِ دلِ ما، تا شبِ یلدا ببرد!
      .
      مهر جاری شود و، موجِ وفا، اوج‌زنان؛
      چشمکِ عاطفه را تا به ثریّا ببرد!
      زهرا حکیمی بافقی، غزل ۸۲، کتاب آوای احساس.
      ***
      پ.ن:
      شام هجران تو تشریف به هرجا ببرد
      در پس و پيش هزاران شب يلدا ببرد
      (وحشی بافقی)
      ***
       
      نکته:
      برخی از آرایه‌های ادبیِ غزلِ چشمه‌ی عشق را برای مشتاقانِ صنایعِ ادبی بازمی‌نمایم؛ امید که اهل ادب، حمل بر خودستایی ننماید؛ و حتّی چنین کاری توسط شاعرانِ خبره، ذیل اشعارشان باب شود؛ که زکات علم، نشر آن است. 
      بیت ۱:
      _ چشمه‌ی عشق: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ).
      _خورشیدِ تپش‌های معلّا:
      استعاره‌ی مکنیه. (حالتِ انعکاس نور خورشید، به حالتِ تپش قلب تشبیه شده است‌)
      *
      بیت ۲:
      _ عاطفه، گر که نباشد: به وجهی، استعاره‌ی مکنیه.
      _ سرای دل: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ).
      _ بارشِ مهر: اضافه‌ی استعاری؛ (استعاره‌ی مکنیه).
      _ غصّه به یغما ببرد: استعاره‌ی مکنیه؛ (تشخیص).
      *
      بیت‌۳:
      _ سفره‌ی دل: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ).
      _ سفره‌ی دل بکند خالی..‌.: فاعل این جمله، (غصّه) در بیت قبل است (موقوف‌المعنی): غصّه، سفره‌ی دل را خالی بکند: استعاره‌ی مکنیه؛ تشخیص).
      _ امواجِ عطش: پارادوکس (متناقض‌نما)
      _ کامِ دل: اضافه‌ی استعاری؛ (استعاره‌ی مکنیه).
      _ کامِ دل تلخ کردن: کنایه از بدبخت و ناامید کردن.
      واژگانِ «سفره» و «کام»: مراعات نظیر.
      *
      بیت ۴:
      *دلِ عشق: اضافه‌ی استعاری؛ (استعاره‌ی مکنیه، تشخیص).
      *بیتِ :
      تشنگی را بنشاند به دلِ عشق، مدام
      تشنه ما را به لبِ شورشِ دریا ببرد
      با دو بیت قبلی موقوف‌المعنی است. باز فاعل آن (غصّه) است؛ پس، آرایه‌ی استعاره‌ی مکنیه، (تشخیص) دارد و نیز کل بیت، تلمیح‌گونه‌ای است به ضرب‌المثل: به دریا می‌برد؛ تشنه برمی‌گرداند.
      _ واژگانِ «تشنگی»، «تشنه» و  «دریا»: مراعات نظیر.
      *
      بیت ۵:
      _ جامِ صفا: اضافه‌ی تشبیهی (تشبیه بلیغ).
      *
      بیت ۶:
      _ فوج و موج: جناس ناقص اختلافی (اختلاف در حرف اول).
      _ فوجِ وفا: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ).
      _ موج زند، فوجِ وفا: استعاره‌ی مکنیه. (وفاداری به دریایی تشبیه شده است که موج می‌زند.)
      _ شور، دریای جنون را، به سر و پا، ببرد: (شور)، در اینجا؛ یعنی: شوق. (در معنای مزه‌ی شور، با دریا ایهامِ تناسب دارد؛ چرا که آب دریا شور است.)
      _ دریای جنون: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ).
      _ «دل»، «سر» و «پا»: مراعات نظیر.
      _ در واژه‌ی مشتق مرکبِ «سراپا»: به معنای «از سر تا پا»؛ «از اوّل تا آخر»: نوعی تضاد جاری است؛ البته این واژه، کنایه از «همه و تمامِ وجودِ یک چیز» نیز هست. (به علاقه‌ی جزئیه).
      *
      بیت ۷:
      _ عشق، ما را به تپش‌های محبّت سِپُرَد: استعاره‌ی مکنیه، (تشخیص).
      _ تپش‌های محبّت: اضافه‌ی استعاری؛ (استعاره‌ی مکنیه).
      _ دستِ دل: اضافه‌ی استعاری؛ (استعاره‌ی مکنیه، تشخیص).
      _ تبِ عاطفه: اضافه‌ی استعاری؛ (استعاره‌ی مکنیه، تشخیص).
      *
      بیت ۸:
      _ حریمِ لبِ احساس: واژه‌ی حریم؛ یعنی: گرداگرد خانه، پیرامون مکان مقدّس. با توجّه به این معنی، ترکیبِ حریمِ احساس: اضافه‌ی استعاری (استعاره‌ی مکنیه) است.‌
      _ ترکیبِ «لبِ احساس» نیز، اضافه‌ی استعاری است؛ (استعاره‌ی مکنیه؛ تشخیص).
      مصراع: به حریمِ لبِ احساس رسد سینه‌ی ما: واج‌آرایی (تکرار واجِ «س»).
      _دل بردن: کنایه از شیدا و شیفته کردن.
      _ «لب»، «سینه»، و «دل»: مراعات نظیر.
      *
      بیت ۹:
      *مهرِ وفا= خورشیدِ وفاداری: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ)؛ ایهامی، تلمیح‌گونه دارد به داستانِ عاشقانه‌ی مهر و وفا. (مخصوصا که در شب یلدا، داستان هم خوانده می‌شود.)
      _ واژه‌ی (مهر، در معنای خورشید) با واژه‌ی(روشن)، مراعاتِ نظیر دارد.
      _ شامِ دل: از نگاهی، اضافه‌ی تشبیهی است؛ (تشبیه بلیغ).
      _ واژگانِ «مهر» و«روشن»، با واژگانِ مترادفِ «شام» و «شب»، تضاد دارند.
      _ انارِ دل: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ).
      _شب یلدا و انار: مراعات نظیر.
      *
      بیت ۱۰:
      _ مهر جاری شود: استعاره‌ی مکنیه.
      _ موجِ وفا: اضافه‌ی تشبیهی؛ (تشبیه بلیغ).
      _مهر، وفا: مراعات نظیر (با توجّه به این‌که مهر و وفا نام داستانی عاشقانه است.)
      _ مهر در اینجا به معنای محبّت است و در یکی از معناهایش که مورد نظر نیست (خورشید) با ثریّا ایهام تناسب دارد.
      _ موج و اوج: جناس ناقص.
      _ چشمکِ عاطفه: اضافه‌ی استعاری؛ (استعاره‌ی مکنیه، تشخیص).
      _ تا به ثریّا: کنایه از نهایتِ اوج.
      _ موج، چشمکِ عاطفه را تا به ثریّا ببرد: استعاره‌ی مکنیه؛ (تشحیص).
      _... موج... چشمک عاطفه... ثریّا/ تصویرسازی: حرکت موج، لغزان است؛ حالتِ بازتابِ نور ستاره (چشمک زدن ستاره) نیز لغزان است.
      ۲۲
      اشتراک گذاری این شعر
      ۶۶ شاعر این شعر را خوانده اند

      سارا شیخ محمدی(سیندخت)

      ،

      احسان کریمیان علی آبادی

      ،

      کیوان نصرتخواه

      ،

      زهرا میرزایی(ارنواز)

      ،

      محمدزبیر براهویی (میم دادخواه)

      ،

      فاطمه غیبی پور

      ،

      کوروش راد

      ،

      دانیال شاه آبادی

      ،

      محمد خسروی فرد

      ،

      مهدی تنهائی

      ،

      علی رفیعی

      ،

      دکتر محمد مهدی بخارائی

      ،

      همایون طهماسبی (شوکران)

      ،

      منوچهر منوچهری (بیدل)

      ،

      ابوالحسن انصاری (الف رها)

      ،

      آلاله سرخ(سیده لاله رحیم زاده)

      ،

      عباسعلی استکی(چشمه)

      ،

      مهدی سالوند (مهدی)

      ،

      محمد حسین پژوهنده

      ،

      ویهان قسمت پور

      ،

      لیلا عادل زاده

      ،

      زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)

      ،

      محمدعلی یوسفی

      ،

      رضا سلطان

      ،

      کبری یوسفی

      ،

      حسین سیفی

      ،

      فریباایازی روزبهانی

      ،

      مهرداد حسنی

      ،

      ملیحه ارجمند

      ،

      علی مغربی(راقم)

      ،

      علی اصغر اقتداری (حرمان)

      ،

      مجتبی شفیعی (شاهرخ)

      ،

      علی همت پور

      ،

      علی اسماعیلی

      ،

      فرهاد فیض اللهی (کدخدای نیستی)

      ،

      صمدقاسملو

      ،

      سیدبهاقزوینه

      ،

      عليرضا حكيم

      ،

      رحمان رامفر(بنده)

      ،

      مائده عباسی

      ،

      پژمان بدری

      ،

      محمد باقر انصاری دزفولی

      ،

      منصور شاهنگیان

      ،

      لیمان (محمدعلی مقیسه)

      ،

      زهرا مددی

      ،

      رسول رشیدی راد(مجتبی)

      ،

      زینب نائینی

      ،

      منوچهر فتیان پور (راد)

      ،

      خدیجه وفایی راد ( غریبه)

      ،

      مسیح علیپور

      ،

      جمیله عجم(بانوی واژه ها)

      ،

      بهرام معینی (داریان)

      ،

      محمد علی نعمتی (حقیر)

      ،

      بابک فغفوری (پور)

      ،

      سمیرا عاشوری

      ،

      سعید صادقی (بیدل)

      ،

      علیرضا مرادی( مراد )

      ،

      فاطمه بهرامی

      ،

      امید کیانی (امید)

      ،

      درویش حسین ندری

      ،

      علی معصومی

      ،

      مسعود آزادبخت

      ،

      مریم کاسیانی

      ،

      آلما محمدزاده

      ،

      سینا سجودی

      ،

      ژکا گرجاسی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0