سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

کانال تلگرام شعرناب

تقویم روز

پنجشنبه 14 فروردين 1404
    5 شوال 1446
      Thursday 3 Apr 2025

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        انسان راستگو برجسته ترین اثر خداوند است.الكساندر پوپ

        پنجشنبه ۱۴ فروردين

        \از چه رو عادل شده نوشیروان؟”

        شعری از

        سید مقتدی هاشمی پرست

        از دفتر کتاب شعر زندگی نوع شعر قطعه

        ارسال شده در تاریخ يکشنبه ۴ اسفند ۱۳۹۸ ۲۱:۲۴ شماره ثبت ۸۱۹۰۸
          بازدید : ۵۰۰   |    نظرات : ۱۰

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر سید مقتدی هاشمی پرست

        گفت    روزی  از   چه  رو     نوشیروان ؟                                                               
        شهرتی  دارد  به   عدل و  ،  حفظ     جان
        گرچه  مشهورست     زنجیرش    به عدل                                                           
        او  بسی  رنج و   ستم    کرده        کَسان 
          
        او  به   دنیا کٌشت  ،   گا هی       مردمان                                                             
         مَزدک و یاران  ، که شد   "    نیکو روان"
        او پدر   را سست و بد      رفتار     خواند                                                           
        گفت بٌرد ه    کیش نو     بر          موبدان
                                     
        او    سِتا نَد     تاج و تخت و  مال و   جاه                                                              
        کٌشت عمو یش را ،    به   سان    دشمنان
        کٌشت بسیاری،   به جنگ  و،    راه و،  رزم                                                           
        ثبت تاریخ است  T هر    جا       و     مکان
         
        گفتم  هر کاری      که    شه  انجام    داد                                                          
          ظلم و  جوری  بوده    بر  ،  گردنکشان
        جنگِ  قدرت   بو ده  وٌ     خفظ       مقام                                                          
         بهرِ  ارضایِ   خودش      نی     مردمان
         
        کارِ  هر   قدرت  مداری      بوده        آن                                                           
        حفظ  قدرت کن   بِکٌش   گر     می توان!
        پس چرا او   یافت   شهرت     داد  گر    ؟                                               
        بود   قاتل      همچو      دیگر   حکمران  !
          
        گفتمش گر      کار و  ، هر کردارِ      شاهِ                                                           
         خدمتی  بر مردمان  بود      آن       زمان
        داده  شهرت تا  شود             نو شیروان                                                          
        ملکِ    آن زن    بوده و    ،   آن   حکمران
         
        بیوه زن  از  مردمان  بود      و    ،ضعیف                                                       
        حکمران        قدرت مدار ی    ،    پر توان
        حکمران   با   زور، مٌلکِ   زن         گرفت
        او    شکایت   برد    بر    نوشین      روان
         
        شه قضاوت   پی گرفت  حق   و     حقوق                                                             
        حقِ   مردم    بر    گزید     و  ، نی   کسان
        حفظ  جان هم   حفظ   جانِ  آن    خر است                                                         
         شاه  گشت    آگاه از     جورش      همان
         
        خر فراری بود    و   سرگردان    به    دشت
        از قضا  زنجیر   را    دادش              تکان
         خر هم  از   رنج   و     عذا  بِ   صاحبش                                                           
          خورد    بر     زنجیر   شه  ، در  آن مکان 
         
        هیکل ریز  و    نحیف  و         بارِ     پشت  
        ظلمِ دهقان  داشت   مهرِ     شه      نشان
        "مقتدا   " دیدی    د فاع     از      مردمان
         داده     مزد  عدل     بر     شاه      جهان!
        ۱
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        عباسعلی استکی(چشمه)
        دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸ ۲۳:۱۷
        بسیار زیبا و جالب بود خندانک
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سه شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ۱۵:۴۹
        متشکر از توجه جنابعالی
        ارسال پاسخ
        مینا مرادی(ققنوس)
        دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸ ۰۸:۳۱
        درود شاعر گرامی
        سبکی که انتخاب کردید خیلی خیلی سخته به نظرم
        هرچند از نظر جوانان سبک. کهنه ای به حساب میاد اما پر. مغزی این. نوع شعزها با روحیات ما بیشتر جور درمیاد
        خیلی لذت بردم
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سه شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ۱۵:۵۲
        از توجه و زیبایی پاسختان بسیار سپاسگزارم
        ارسال پاسخ
        محمد باقر انصاری دزفولی
        دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸ ۱۱:۲۷
        با سلام
        بسیارعالی و زیباسرودی بود
        درودشاعر بزرگوار
        خندانک خندانک خندانک خندانک
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سه شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ۱۵:۵۳
        از توجه جنابعالی سپاسگزارم.
        ارسال پاسخ
        مسعود میناآباد  مسعود م
        دوشنبه ۵ اسفند ۱۳۹۸ ۱۸:۳۵
        سلام :
        درود بر شما
        بسیار عالی ........... خندانک
        ..........
        ای چشم تو چشم چشمه هر چشم همه
        بی چشــــــــــم تو نور نیست بر چشم همه

        چشــــــــم همه را نظــــــــر بســـــــــــــوی تو بود
        از چشم تو چشمه‌هاست در چشم همه
        ---------------------------------ابو سعید ابوالخیر
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سه شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ۱۶:۰۴
        بسیار ممنون،بیانی دیگر از شعر نوشته یِ شما

        ای چشمِ تو، چشمِ چشمِ ، عالم را ، چشم
        من چشم ندیده ام چو چشمِ تو به چشم
        چشمم ، زِ میان چشم ، چشمِ تو گزید
        این چشم چه چشمیست چه چشمیست چه چشم
        ارسال پاسخ
        سمیرا_خوشرو
        چهارشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۸ ۱۰:۳۶
        درودتان گرامی

        بسیارعالی
        🌸🌸🌸🌸
        🌹🌹🌹
        👌👌👌
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سید مقتدی هاشمی پرست
        سه شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ ۱۶:۰۵

        از توجه جنابعالی فراوان سپاسگزارم.
        ارسال پاسخ
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        (متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
        ارسال پیام خصوصی

        نقد و آموزش

        نظرات

        مشاعره

        یدالله عوضپور آصف

        باز با درد تو می خوابم و برمی خیزم در همه حال به دامان تو می آویزم
        غلامرضا مهدوی (مهدوی)

        مرغ دل در قفس سینه من می نالد ااا بلبل ساز ترا دیده هم آواز امشب
        نازنین راضی

        از خودم از زندگی از رنج هایم خسته ام ااا باز اما دل به این دنیای فانی بسته ام
        غلامرضا مهدوی (مهدوی)

        ما ره به کوی عافیت دانیم و منزلگاه انس ااا ای در تکاپوی طلب گم کرده ره با ما بیا
        مهدی سمیاری

        یک روز می آیی که من دیگر دچارت نیستم ووو از صبر ویرانم ولی چشم انتظارت نیستم ووو یک روز می آیی و من نه عقل دارم نه جنون ووو نه شک به چیزی نه یقین مست و خمارت نیستم ووو شب زنده داری میکنی تا صبح زاری میکنی ووو تو بی قراری میکنی من بی قرارت نیستم ووو پاییز تو سر میرسد قدری زمستانی و بعد ووو گل می دهی نو میشوی من در بهارت نیستم ووو زنگارها را شسته ام دور از کدورتهای دور ووو آیینه ای رو به تو ام اما کنارت نیستم ووو دور دلم دیوار نیست انکار من دشوار نیست ووو اصلا منی در کار نیست امنم حصارت نیستم

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        امارفا - آمارگیر رایگان سایت
        1
        در حال بارگذاری