سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

شنبه 3 مهر 1400
    18 صفر 1443
      Saturday 25 Sep 2021

        بیشترین مخاطب

        کانال تلگرام شعرناب

        بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

        شنبه ۳ مهر

        عفریته ی مرگ

        شعری از

        ژنرال آریا

        از دفتر شعرناب نوع شعر غزل

        ارسال شده در تاریخ پنجشنبه ۴ شهريور ۱۳۹۵ ۱۸:۲۳ شماره ثبت ۴۹۷۰۱
          بازدید : ۳۲۳   |    نظرات : ۳

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر ژنرال آریا

        برگرد دگر نفس نماندست مرا                                                        
        تنهام و دگر کسی نماندست مرا
        بی یاد تو حتی رمق مردن نیست                                                     
        عفریته ی مرگ خواب کرده ست مرا
        طناز چو نوعروسها می رقصد                                                          
        گویی که به حجله میکشاند مرا
        شیپور اجل کنار گوشم فریاد                                                           
        گوید که دگر زمان نماندست مرا
        از وحشت و ترس مرگ فریاد زدم                                                   
        ای اهل زمین کسی نماندست مرا؟
        دستم به طناب شوق دنیا بندست                                                    
        فرصت به رها شدن نماندست مرا
        طوقی به گلو و خنجری در سینه                                                       
        تابی به سخن دگر نماندست مرا
        تاریکی شب چنان به قلبم تابید                                                        
        نوری سر سوزنی نماندست مرا
        با پتک گران اگر بکوبند سرم                                                          
        از فکر تو فارغ شدنی نیست مرا
        غربت همه عمر، مرا اسیری برده                                                     
        یک روزنه ی امید هم نیست مرا
        آبستن لحظه های تلخ دنیام                                                            
        هر روز تجاوز از جهان است مرا
        وحشت و نفرت و بغض وعقده                                                        
        از هریک ازینها جنینی است مرا
        خونابه ی تلخی در وجودم جاریست                                                 
          این مایه ی تلخ شوکرانیست مرا
        از زهر هلاهل نبودت هر روز                                                         
        خونین جگری امر طبیعیست مرا
        شاید که سحر به پشت کوهها مرده                                                    
        طولانیه شب همیشه همراست مرا
        این غم ابدیست مگر که تو برگردی                                                   
        این ثانیه ها سخت ترین است مرا      
        امشب گذرد دگر نمیرم هرگز                                                          
        با خاطرت عمر جاودانیست مرا
        ۰
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        جمیله عجم(بانوی واژه ها)
        شنبه ۶ شهريور ۱۳۹۵ ۰۸:۰۶
        این غم ابدیست مگر که تو برگردی


        این ثانیه ها سخت ترین است مرا
        خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
        خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
        ژنرال آریا
        يکشنبه ۷ شهريور ۱۳۹۵ ۰۹:۳۵
        با تشکر
        شنبه ۶ شهريور ۱۳۹۵ ۰۷:۵۹
        گویی که به حجله میکشانید مرا...
        میکشاند هجا کم دارد...
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        ارسال پیام خصوصی

        آخرین نقدهای شاعران سایت

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0