پنجشنبه ۱۴ فروردين
امیر کوچه های شب شعری از
از دفتر غربت موهوم نوع شعر
ارسال شده در تاریخ پنجشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۰ ۰۸:۲۷ شماره ثبت ۳۳۷۴
بازدید : ۹۰۳ | نظرات : ۲۶
|
|
از علی آموز اخلاص ِ عمل . . . . او که در برتر عمل، باشد مَثَل،
از علی و آن دل ِ دریای او . . . . دین ِ او و علم ِ او و رای ِ او،
از علی بهر ِ نبی، یاریِّ او . . . . مهر ورزی، خویشتن داریِّ او،
خلق ِخوب و از نکو کاریِّ او . . . . چشم پوشیّ و فداکاریّ ِ او،
از علیّ و بهر حق زاریّ ِ او . . . . ذکرها و آن خدا داریّ ِ او،
در عمل کردار بی همتای او . . . . کشت و کار و کار جان فرسایّ ِ او،
از روش ها و ز گفتار ِ علی . . . . در حکومت، هم قضا، کار ِ علی،
آن سحرگاهانِ بیدار ِ علی . . . . عدل و احسان شد خریدار علی،
آن امیرکوچه های شب علی . . . بار بر دوشش، خدا را رب، علی،
بهر بی توش بردن ِ زاد ِ علی . . . بر یتیمان دست ِ امداد ِ علی،
از بدیّ ِ خصم ِ بیمار ِ علی . . . . آه از یار ِ جفا کار ِ علی!
رنج دادند و نمودندش عذاب . . . کوه دردش در سکوتی بی حساب،
برعلی کردند اهانت بی عتاب. . . فاطمه زانان بشد خانه خراب،
چون عدالت بود همزاد ِ علی . . . هم عدالت گشت جلّادِ علی!
یا علی هستم حقیرو شرمسار . . چون تو دریایی و من یک از هزار!
کی تواند قطره ای ناپایدار . . . . رو به دریا ره کند؟ گردد غبار،
قطره جز اینکه بگردد اشکبار . . . تا ابد باشد برایت بی قرار،
قطره ای کان باد اسیر روزگار. . . چون کند؟ جز شعر گوید با هوار!
بنده گریانم به این چشمان زار . . بر نبودِ تو، عدالت سوگوار،
کمترینم من به درگاهت علی . . . اشک ریزم بر سر چاهت علی،
کاش گردم زائر ِ آن بارگاه . . . . تا ضریحت بوسه سازم من به آه! پژواره
|
|
۱ شاعر این شعر را خوانده اند
Guest
نقدها و نظرات
تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.