سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

کانال تلگرام شعرناب

تقویم روز

جمعه 15 فروردين 1404
    6 شوال 1446
      Friday 4 Apr 2025

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        انسان راستگو برجسته ترین اثر خداوند است.الكساندر پوپ

        جمعه ۱۵ فروردين

        رها در بالهای سبز اردک ها

        شعری از

        سیده نسترن طالب زاده

        از دفتر عطر بنفش( نیمایی) نوع شعر نیمائی

        ارسال شده در تاریخ ۳ روز پیش شماره ثبت ۱۳۶۸۰۴
          بازدید : ۴۶۸   |    نظرات : ۰

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه

        کشیدی دامن والای ماتروشکای زیبا را، پر پولک
        و از فواره ی نور و نبوغ عشق زادی بارها، گلپاره ای کوچک
        .
        .
        .
        صدایت
        شور و شیرین
        مست تاج وحشی گیسوی خرمایی
        حلقه ها بگذشته از زر، سنگهای قدسی روح اهورایی
        .
        .
        .
        _جهان، محو تراوایی
        _
        به گاه اشیانه من تکلمهای صامت را
        ز اغوش سکوتت، گرم نوشیدم
        تو را دیدم
        تو را دیدم
        دهان کوچکم، همراز هر پوپک
        .
        .
        .
        کبوترهای سیمین
        مثل پستانهای مادر
        روز میلادت برایت شعر میخوانند
        راستین و پاک اما، سخت زیبا و تماشایی
        .
        .
        .
        به گیسوی کدامین اسب تنها
        مویه کَردی گاه رزمِ عاشقی هایت
        که چشمانم تو را میسوخت ، در روشنترین  ناوک
        تو آن مغرور رویاکام بی تزویر
        پی قدیس جنگلهای گشن سرزمین بادبادکها
        رها ااا،  در بالهای سبز اردکها
        .
        .
        .
        تراشیدی دل دیوانه را با عاطفه
        از سنگهای صخره ای خارا،
        به شهر رز
        به ناز در کمرگاه عروسکها
        _حضورت  را ،مبارکها _
        تو از پوچی گذر کردی
        من و دریای خون، از وهم جلبکها
        ،،
        لب لبهای رودی، 
        ساحر حوای سنجاقک!
        بگو اینک
        منم پیچک؟!
        و رسوایان عالم، گنگ خورشید شکوه ذات تابانند...
        منم پیچک.
        بهار1404
        ۱۰
        اشتراک گذاری این شعر

        نقد و آموزش

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        1