خدایِ عاشق و معشوق

تو چنان یار منیْ که دانمْ هر سرآغازِ منی
بر اساسِ دلمْ آشوبْ و اصرارْ و دِلبازِ منی
با خط نوشتمْ من از عشقْ آن فارغْ زِ زمانه 
روان خوان توییْ عشقْ به تو مایلْ به رَوانه
تلفیقِ من و توْ هر سخن بودْ اَسرارِ خدایی 
نخواهم که بدانندْ این عشقْ اِبرازِ خدایی
محفوظ شده از عشقْ این گنجْ تو دانی
برایتْ ارزش همه باقیْ فقط بگوْ تو آری  
وِرد می گفتْ دلمْ عشقْ تسکینِ دل است
با شاهکارِ خودشْ چنینْ حیرانِ من است
گفت تو در اینجا و در این دلْ تو کجایی!
رگی از رگْ هر ساختِ منْ عشقِ بِجایی !
همه من حفظْ تو مراقبْ تو دلدارِ کجایی!
زِ هر بُن‌ بَستِ دلتْ عاشق!بیدارِ کجایی!
زمین و زمانْ‌‌ از خاطرِ بندهْ سمتِ تو افتاد
سپاس بگوییْ در نظرمْ آن نَظَرْ به تو افتاد
به دیارِ آشِناییْ تو بگوْ به وصالْ آشتیانی
چه شرَر گدازه هایتْ تو نگو بازْ آن تَبانی
تو مگر فخر فروشیْ چه رسد زِ حاجتِ ما
که خداْ کامل از عشقْ به بهانه هاْ بگردد
تو بسانِ منْ ای تو! شفیقْ نیستی ای یار
فزونتر از کلامیْ تو به عشقْ خدایی ای یار
اگر گزافه گفتمْ سَر از عشقه توْ بَر نَگیرَم 
به منْ شنیدنی توْ که به رویِ دلْ نَمیرَم
تو مرا به عشقْ به هر طریقیْ واژِگون کن
به غرق شدن همْ نَرِسَد نَفَسْ جهانْ هَم
تو به پیرویِ عاشقْ تو چنینْ آن گران باش
که بسانِ من ببخشدْ تو دریغْ آن وَزان باش
اگر به اشتیاقَمْ تو بسانِ منْ گر تو بَخشای
تو رَساْ هر چه خواهیْ چه کنمْ دلْ سِتانی