سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

جمعه 4 بهمن 1398
    30 جمادى الأولى 1441
      Friday 24 Jan 2020
        «تا زمانی که حتی یک کودک ناخرسند روی زمین وجود دارد، هیچ کشف و پیشرفت جدی برای بشر وجود نخواهد داشت.» آلبرت انیشتن

        جمعه ۴ بهمن

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        در آغوش تاریکی قسمت ۵
        ارسال شده توسط

        نیلوفر (دختر پاییز)

        در تاریخ : شنبه ۲ شهريور ۱۳۹۸ ۰۴:۴۳
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۷۵ | نظرات : ۰

        ارشا روی تخت چوبی خوابش گرفته بود و من هم از گشنگی دل درد گرفته بودم...چندبار خواستم بیدارش کنم ولی دلم با من یکی نبود.تصمیم گرفتم خودم برای خودم غذایی دست و پا کنم .وسایل زیادی نداشت غذادرست کردن سخت شده بود .بعد از  ان همه تلاش توانستم سوپی بپزم . دو بشقاب برای خودم و ارشا گذاشتم و بساط غذارا روی میز چیدم . باز دلم نیامد ارشارا بیدار کنم  . تصمیم گرفتم توی جنگل قدم بزنم تا ارشا بیدار شود .صدای قناری ها و بلبل هایی که بی وقفه میخواندند تمام وجودم را غرق در ارامش میکرد .درختان و سبزه های بلند قامت و  در هم تنیده و بلند منظره ای سبز و رویایی ساخته بودند .ربع ساعتی میشد که در حال قدم زدن بودم .پرنده های مهاجر بالا سرم را تاریک کرده بودند ..همه باهم حرکت میکردند و جلوی نور خورشید را گرفته بودند. چشمانمبه بالا خیره شده بود  که ناگهان پایم میان سبزه ها گیر کرد  صدای فریادم پرنده هارا فراری داد و به زمین افتادم. ساق پای چپم محکم به سنگی  بزرگ برخورد کرده بود و اصلا نمیتوانستم تکانش دهم .  بدون اینکه پای چپم را تکان دهم  به حالت نشسته کمرم را به درخت تکیه دادم .درد شدیدی در ساق پایم احساس میکردم و دردش گرسنگی را از یادم برد .انقدر در ان حالت ماندم که یادم نمی اید کی خوابم برد .
        چه بوی خوبی.بوی گل رز بود که مرا  بیدار کرد .چشمانم را که باز کردم دیدم ارشا کنارم نشسته و شاخه گل رز را زیر بینی ام تکان می دهد  .
        -خوبی رها ؟
        + پام...ارشا پام ...خیلی درد داره
        -پای راست یا چپ؟
        +ساق پای چپم. خورد روی سنگ .
        ارشا بی وقفه مرا بغل کرد و به طرف کلبه حرکت کرد ...
        -اذیت میشی بزار خودم با یه پام میام .
        +اینجا ریشه های درخت و سبزه ها نمیزاره راحت قدم بزنی خیلی باید حواستو به زیر پاهات بدی که اینجوری پرت نشی روی زمین .
        وقتی به کلبه رسیدیم مرا زمین گذاشت و  دیدم که سوپ ها دست نخورده روی میز چشمک می زنند .هر دومان روی صندلی ها نشستیم و غذایمان را خوردیم . 
        +ممنونم ارشا اگر پیدام نمیکردی معلوم نبود تا کی اونجا میموندم .
        -خواهش میکنم .بابت غذا هم ممنونم
        +شب از اینجا میرم .میرم دنبال مادرم
        -منم میام.باهم میریم.
        شب وسایلمان را اماده کردیم و در بین درختان جنگل به راه افتادیم .ارشا یک چوب دستی برایم ساخته بود و پایم را بسته بود تا راحت تر بتوانم حرکت کنم .
         
         

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۹۳۸۱ در تاریخ شنبه ۲ شهريور ۱۳۹۸ ۰۴:۴۳ در سایت شعر ناب ثبت گردید

        نقدها و نظرات
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



        ارسال پیام خصوصی

        تازه ترین نقدها

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0