سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

دوشنبه 28 مرداد 1398
  • كودتاي آمريكا براي بازگرداندن شاه، 1332 هـ ش
  • گشايش مجلس خبرگان براي بررسي نهايي قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، 1358 هـ ش
19 ذو الحجة 1440
    Monday 19 Aug 2019
      هر چه بیشتر به کسی عشق میورزیم ، بیشتر در اسرار هر چیز نفوذ می کنیم . مولانا

      دوشنبه ۲۸ مرداد

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      قلم
      ارسال شده توسط

      مرضیه سادات هاشمی

      در تاریخ : جمعه ۱۷ فروردين ۱۳۹۷ ۱۱:۵۶
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۲۴۵ | نظرات : ۲

      نثربی نظم:
      سلام.
      میدانی خداوند یکیست و هر چیزی را فقط یکی افریده ست.گل توی پارک یا درخت وسط بلوار را خوب نگاه کن.فقط همان یکیست بعدا که قطعش کنند دیگر نیست.اگر درخت دیگر بکارند شبیهِ همان میشود ولی درخت قبلی نیست.دقت کن از هر چیزی شبیه ان را شاید پیدا کنی ولی خودش را نه.
      در بین انسان ها هم همین طور است هرچه قدر هم فلاسفه دلیل برای تناسخ بیاورند ما انسان ها خودمان بهتر میفهمیم که قبلا در دنیا نبودیم و این اولین و اخرین بار است که اینجاییم حالا صدتا دلیل هم میخواهد باشد.
      می دانی چرا خداوندی که به  کعبه با ان عظمت قسم می خورد به قلم هم قسم میخورد با همان محکمی و شاید بیشتر.
      شاید چون او قلم را در ذات تک تک بندگانش گذاشته و وقتی قران را که قلم خودش است نازل کرده  تمامی انسان ها را به تحدی خوانده که اگر میتوانید یک آیه مثل ان را بیاورید.چون خودش به اسرار قلم های تمام بندگان آگاه تر بوده و میداند آدم ها شبیه قلم یکدیگر  نمیتوانند بیاورند چه برسد به  شبیه قلم خودش.
      نهج البلاغه ی مولا علی ع و صحیفه ی سجادیه را که نگاهی بیاندازی می فهمی چه قدر قلم پدربزرگ و نوه با هم فرق دارد با این که اصل یکی است.
      بلکه همه ی انسان ها قلم دارند و همین قلم نشانه ی ذات آنهاست.
      پس نمی شود قلم کس دیگر را برداشت یا حتی به امانت گرفت چون با روح تو هیچ شباهتی ندارد 
      و خنده دار تر از پوشیدن پوتین سربازی با کت و شلوار دامادی میشود.
      البته فقط خنده دار بودن مطرح نیست بلکه باعث می شود رنگ روحت را از بین ببری و قلمت را گم کنی.
      از خودت که حتما دختر بچه بودی شروع کن.حتما در رویاهای دختر بچه ها یک مرد رویایی که شب ها را به خیالش صبح کردی وجود دارد و چه قدر صبح ها به او صبح  بخیر گفتی و بعضی وقت ها شاید دعوایش کردی.
      اصلا امکان ندارد ما خودمان را در لباس عروس ندیده باشیم و با ناز و ادا در توهم های قشنگمان نرقصیده باشیم.
      همین سریال های تلویزیون  خودش عالمی دارد.
      یادت می اید چه قدر در نقش دختر جوان قصه غرق می شدیم.
      مریم تصمیم نهایی من و مریم در پناه توی قدیم تر ها.چه قدر برای کارهایش حرص می خوردیم و با موفقیت هایش ذوق می کردیم.
      یا وقتی آدم های باکلاس فامیل روبرو میشدیم  چه بادی به دماغ می انداختیم 
      خلاصه تر کنم.اگر بین همین 9 تا 12 سالگی مان بگردیم آنقدر موضوع هست که فقط ما بدانیم و مال قلم خودمان باشد که به هیچ کس شباهتی  ندارد و فقط مال خودمان است.
      قلم حتی مثل اثر انگشت نیست که احتمال تکرارش باشد چون هر کس در زمان و مکانی زندگی میکند که هیچ کس با خیالاتش در او شریک نیست.
      هرچه مالِ خودت هست بردار و مال بقیه را بریز دور 
      ان وقت رنگ قشنگ قلمت را می بینی
      و قلم تو همیشه تو را صدا میزند.
      کسی که میخواهد قلم خودت باشی
      #مرضیه_سادات_هاشمی
      #نه_به_سرقت_ادبی 
      #قلم-خودت_فقط

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۸۷۰۷ در تاریخ جمعه ۱۷ فروردين ۱۳۹۷ ۱۱:۵۶ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس)
      شنبه ۲۵ فروردين ۱۳۹۷ ۰۴:۱۱
      ´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*

      ✍ رسول مهربانی...

      سلام ای آفتابِ ملکِ ایمان!
      رسولِ خوبِ دینِ پاکِ یزدان!
      🌹
      وجودت، آیه‌ی شور و سرور است،
      درونِ سوره‌های نابِ قرآن...
      🌺
      خداوندِ بزرگِ و مهربان هم،
      به نامت می‌خورد، سوگند، ای جان!
      🌹
      شکوهِ آسمان‌ها و زمینی،
      میانِ قلبِ پرآشوبِ دوران...
      🌺
      وَ قلبِ مهربانی و محبّت،
      دمادم، بسته با مِهرِ تو پیمان...
      🌹
      چه نام دلنشینی هست، وقتی،
      صدایت می‌کند، احساس انسان!
      🌺
      محمّد (ص) یا رسول‌الله، گشته،
      سرود قلب احساسات و، وجدان!
      🌹
      در این دنیا، به هرجا، جانِ خسته‌ست،
      به ذکرِ نامِ تو، از غصّه رسته‌ست...
      🌺
      شفابخشِ دلِ جان‌های خسته‌ست،
      همین نامی که بر، دل‌ها نشسته‌ست...
      🌹
      ستوده گشته‌ای، در آسمان‌ها؛
      ستوده گشته‌ای، تا بی‌کران‌ها...
      🌺
      معمّای محبّت هست، نامت...
      شکوهش، بی‌شمار است این، مقامت...
      🌹
      تو را، اوّل نموده خلق، خالق؛*
      تو‌ ای، آخر رسولِ خوبِ سبحان!
      🌺
      تویی، فرمانروای هر پیمبر؛
      وَ آئینت نمود اِکمالِ ادیان...
      🌹
      الهی، دینِ تو، پاینده بادا!
      به همواره؛ وَ تا، پایانِ دوران...
      🌺
      زهرا‌ حکیمی بافقی (الف_احساس)
      ´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*
      *سلام!*
      ۲۵ فروردین ماه ۹۷:
      🌺عید مبعث حضرت محمد (ص) مبارک باد!🌺
      🌺روز بزرگداشت عطار نیشابوری گرامی باد!🌺
      ¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*•.¸¸.•*´¨*
      صحبت  پارکی ( صُبی )
      جمعه ۱۷ فروردين ۱۳۹۷ ۱۲:۳۸

      با سپاس
      بسیار منطقی و آموزنده بود.
      سلام
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      آموزش و نقد شعر

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0