سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

پنجشنبه 18 آذر 1400
  • معرفي عراق به عنوان مسؤول و آغازگر جنگ از سوي سازمان ملل، 1370 هـ ش
6 جمادى الأولى 1443
    Thursday 9 Dec 2021

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

      پنجشنبه ۱۸ آذر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      در ستایش مرگ
      ارسال شده توسط

      علی میرزایی( هیچکاک)

      در تاریخ : سه شنبه ۸ تير ۱۳۹۵ ۱۷:۰۹
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۳۵۴ | نظرات : ۲

      حتمن همه ما روی در ودیوار شهر به غیر از آگهی های استخدام بازاریاب و منشی خانم با روابط عمومی بالا و آژانس خسرو و یکی بخر دوتا ببر و غیره،گاهی چشممان هم میخورد به اعلامیه ای که بالای آن نوشته شده مجلس ترحیم و سمت چپش هم تصویر پیرمردی یا جوان ناکامی یا گل و بوته ای به جای تصویر زنی. و اگر طرف را قبلن جایی دیده باشیم می ایستیم و زیر لب نچ نچی میکنیم و میگوییم تفو بر این دنیا و رد میشویم.ولی خوب که بیندیشیم میبینیم که همین مرگ نعمتی است در حد المپیک که اگر نبود الان ملت مثل کرم میلولیدند توی دل و بار هم و صبح تا شب باید لگن میگذاشتند زیر پای یکدیگر ،نسل اندر نسل.گاهی وقتها اصلن مرگ بهترین داروست وقتی زندگی میشود خوردن و خوابیدن و ری....!وقتی انسان میرسد به بیهودگی،به پوچی و به هیچی،چه چیزی بهتر از نماد مرگ با آن شنل سیاه و داس بلند که بیاید و بزند پس کله آدم و بگوید جل و پلاس را جمع کن که وقت رفتن است.آری،مرگ حق است ،حقی که بهتر است قبل از خوارشدن و سربار شدن به آن رسید،قبل از پیر وکور شدن،قبل از درمانده شدن و قبل از هزار جور نکبت و بدبختی دیگر.ولی حیف که این یکی هم مثل خیلی چیزهای دیگر دست خود آدم نیست.که باید صبر کرد و زهر چشید و سختی کشید تا وقتش برسد .وقتش که رسید یا تلف میشوی روی تخت بیمارستان با هزار لوله آویزان به هزارجای بدنت،یا له میشوی زیر چرخهای یک تریلی که راننده اش یا نعشه است و یا خمار و یا مست ویا...یا اصلا خفه میشوی با یک تیغ ماهی،که فروشنده اش هزار قسم به عباس و علی و حسین خورده که ماهیهای ما کلن تیغ ندارند.
      آری مرگ مرموز است و پیچیده که تا نمیری طعمش را نخواهی چشید و وقتی هم مردی دیگر چگونه میتوانی طعمش را بچشی؟؟!
      و چقدر میترسند مردم از مرگ .پس چرا به کسانی که خودکشی میکنند میگویند ترسو؟؟!اتفاقا این گروه خودکشها خیلی هم شجاع تشریف داشته اند که مرگ را در آغوش گرفته اند و زیر لب گفته اند تف بر زندگی با ذلت و گذاشته اند و گذشته اند و نچسبیده اند مثل کنه به ننگ و رنگ دنیایشان.
      آری،مرگ می آید روزی و یا نیمروزی و یا بعداز ظهری دلچسب و یا شبی تاریک و ما را با خود میبرد،به کجا؟معلوم نیست.فقط این معلوم است که مرگ خطی است قرمز و نه سیاه بر دفتر زندگی و نقطه ای است بر نیمخط حیاط که هیچ سر خطی بعدش نیست.از ما میماند سنگ قبری و قاب عکسی و خیلی هم شاهکار کرده باشیم نامی روی میدانی یا کوچه ای یا بن بستی یا فرزندی..الفاتحه.
       

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۷۱۷۵ در تاریخ سه شنبه ۸ تير ۱۳۹۵ ۱۷:۰۹ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      عباسعلی استکی(چشمه)
      جمعه ۱۱ تير ۱۳۹۵ ۰۶:۱۷
      درود جناب هیچکاک
      مرگ اگر مرد است گو نزد من آی خندانک خندانک خندانک
      سمانه هروی
      سه شنبه ۸ تير ۱۳۹۵ ۱۵:۴۲
      خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0