سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

چهارشنبه 31 شهريور 1400
  • آغاز جنگ تحميلي، 1359 هـ ش - آغاز هفتة دفاع مقدس
15 صفر 1443
    Wednesday 22 Sep 2021

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

      چهارشنبه ۳۱ شهريور

      قبای گشاد

      شعری از

      عباس زارع میرک آبادی

      از دفتر حدیث حکمت نوع شعر مثنوی

      ارسال شده در تاریخ چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۳ ۱۵:۵۹ شماره ثبت ۳۲۹۷۶
        بازدید : ۳۶۶   |    نظرات : ۴۰

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه
      دفاتر شعر عباس زارع میرک آبادی

      قباي گشاد
      پادشاهي    بود،    در    عهد    قديم 
                  كو  وزيرش  بود،  اهل  علم  و  دين
      قد   او  از  قد  هر كس   بيش    بود
                   هر   کلامش   دشمنان  را  نيش  بود
      پس   قبايي   بود  در  دربار      شاه
                   هر كسي  بودش  وزير،   بودش  قبا
      چون  وزير   از  دار  اين  دنيا   بشد
                  كوتهي   آمد،    وزير     شاه     شد
      پس  قباي  آن  وزير  كردش  به  تن 
                  چون   قبا  آمد  درشت،  نآيد  به  تن
      چون    قدم   برداشتي   با  آن    قبا 
                  خنده    كردند   و   بگفتند     مرحبا
      چون   شنيد  آن   گفتني ها    مرحبا 
                  پس  سزاوار   آمد  او  را  اين   قبا
      چند  روزي چون   قبا   آمد  به  تن
                    ديد  مشكل  مي شود   آن  را به تن
      گاه   مي شد   آن   قبا  بر   زير  پا   
                 در   حضور  شاه   مي شد  جا بجا
      گاه  ديگر   مجلسي  در   كاخ   بود   
                 ناپسند   مي شد  وزير  از آنچه بود
      عاقبت  در  نيمه هاي  شب   به  پا     
                مي دويدش  سوي   آن  خياط   شاه
      گفت  دست   بردامنت  كاري  بكن    
                 حال  ما  زار  است، غمخواري بكن
      اين  قبا  را  كوتهش  كن  بهر  ما       
                تا    دهيم    انعام   بسيارت    بجا
      كوتهش   كرد  آن  قبا  و  داد وي  
                     پس به   اندازه  نمود چون قد  وي
      روز  ديگر  آن   وزير  ريز نقش  
                    مي دويد  و  مسقتي  مي كرد پخش
      ديگران    ديدند  قبا   اندازه   شد  
                     فكر  كردند،  كان  وزير اندازه شد
      چون  وزير  كوتاه  بود  و  نابكار    
                  پس  نمود هر كوتهي  را او به كار
      گر  بلندي  مي شد  اند ر كاخ شاه   
                   سخره  مي شد  با  زبان  و با نگاه
       چون كه كوتاهي در آنجا باب  شد   
                 سقف كاخش  از   بلندي   آب  شد
      چون   كه  سقف كاخ  كوته آمدي     
                آن  بلند   ديوار   بر   آن    نآمدي
      پس   بريدند  قد   آن    ديوار ها     
                  كوتهي   آمد   همه    در    كار ها
      عاقبت  از آن شكوه  هيچش نماند      
               دشمنش شد  سوي  او، آنجا بماند
      پادشاه  فرياد، چون  آمد  چه  شد؟ 
                  كاخ  ما  در  دست   اهريمن  بشد
      آن ظريفش  گفت، ياد آر آن زمان  
                   چون قبا كوتاه  شد ،   گفتي  بمان
      ۱۳
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


      (متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
      ارسال پیام خصوصی

      آخرین نقدهای شاعران سایت

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0