به پسرم: نیما
**********
غمي نيست اگر آسمانم
چو برق كودكانه ي چشم شهابي
شتابنده از ياد مي برد
نگاه من با توست
با تو
كه برق آفرين غربت خاكسترين عشق خواهي بود
با تو كه يادم را
در كوچه هاي غمگين شهرم
جار خواهي زد...
نگاه من با توست
با تو كه در ركابت
سبزه هاي وحشي احساس
روئيده مي شوند
با تو كه در ميدان پهناور سكوت
رسالت فرياد را
گلو بفشرده بر دوش خواهي برد
با تو كه عاشقانه خواهي زيست
كه عاشقانه خواهي مرد...
با تو
كه برق آفرين غربت خاكسترين عشق خواهي بود
با تو كه يادم را
در كوچه هاي غمگين شهرم
جار خواهي زد...
درودبرشما استاد خوبم
بسیارزیبا بود
مبارک فرزند دلبندتون باشه