باغبان

دلم غرق تمنا
جان که تسلیمی محضت تا ابد گشته خدای جان
تنم بی تاب
غرق خواهش و مست نیاز بی شمار ای جان
هم آغوشی تو آرام جان در آن اکنون شد ویار جان
لبان سرخ و گرمابخش تو هر دلم
ما در خواهش بوسه
به خلسه می‌برد در هر دم و لحظه
تماشای تن عریان تو
رقص عرق های نشسته بر حریر پوست خوش عطر تو
هوس...لذت...و عیش و عشرت بی وصف را در جان تداعی می‌کند
ای حضرت دلنوش.....
و میل گشتن و بودن،  شدن  اندر گلستان تنت را جان جان
دوچندان از هزاران  در توان بی شمار از میل خواهش
در وجودم در فراوانی شوق و شور و شیدایی
فزونتر از فزون ای حضرت  دل یار....
برایم ارمغان در آن اکنون  از تو می آرد
سرم شوق نشیمن بر سرای سینه های مرمرینت را
خیالین خاطر هر آن من در خود
  به هر آنی  زجان و دل زمن جوید
گلستان تنت ای جان
تمنای محبتهای دست باغبان آشنا با واژه را دارد
وجوت برتر از هر گل
نوازش می‌کند ذهن مرا در آن بودن در تماشایت
غزل  از تو تراوش می‌کند بر دفتر شعرم
تو با ناز نگاهای پر از میلت
به من با عشق می گویی
بیا ای باغبان آشنا با واژه ها
ای شاعر تشنه
عطش دارد دل بیتاب این غنچه
به جان این‌گلستان پر از خواهش
بیا و آبیاری کن
که تا از بودنت در تن سرای جان
شکوفه مهر و عشق و عیش
و رونق آید از این عیش و عشرت بر وجود جان
ودر مست تمنا،لمس و خواهش های بی پایان
سرود جاودان عشق را آواز داریم
لبالب از لب و بوسه
به یک آن در دل اکنون
به هم با عشق گوییم  این قشنگ جمله ی جان را
الا ای عشق جانی دوستت دارم
الا ای عشق جانی دوستت دارم
الا ای عشق جانی دوستت دارم

#حسین گودرزی"تشنه"

۱۴۰۳/۱۲/۱۹