مردان خدا (۲)

مردان خدا چشم به بیگانه ندارند
امید بر این خانه و کاشانه ندارند
دل در گرو یار نهادند از آغاز
در کنج قفس جز غم جانانه ندارند
حک کرده به دل مهر رضا، شاه خراسان
محبوب به جز خالق فرزانه ندارند
قومی که گرفتار بلایند به طوفان
امید به جز ساقی میخانه ندارند
دل در کنف ایزد منان بسپارند
همخانه به جز لاله و پروانه ندارند
در جنت فردوس برین خوش گذرانند
در دست به جز ساغر و پیمانه ندارند