سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

پنجشنبه 14 مرداد 1400
  • صدور فرمان مشروطيت، 1285 هـ ش
27 ذو الحجة 1442
    Thursday 5 Aug 2021

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      چنانچه دروغ می گوئید لطفا آن را زیبا بگوئید.! شاید وجدان حقیقت دلش به رحم آید.احمدی زاده(ملحق)

      پنجشنبه ۱۴ مرداد

      خط سوم

      شعری از

      علیرضا عالمی

      از دفتر خط سوّم نوع شعر سپید

      ارسال شده در تاریخ يکشنبه ۲۶ ارديبهشت ۱۴۰۰ ۰۰:۰۶ شماره ثبت ۹۸۹۱۵
        بازدید : ۳۹   |    نظرات : ۲

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه

      من کیستم کی ام با زخم ها دیرین
      من نه شادم نه حتی غمگین
      سرگردانم بین بودن و نبودن 
      کوچه هایم پُر بن بستو حس نبودن
      من نه امیدیست در وجودم نه میدانم اهله کجا هستم
      من از یه شهر غریبم حتی با خودم غریب هستم
      آسمانم ابری و بارانی روزگارم دلخسته
      اما هنوز سبزکی ته نگاهم نشسته
      من همان پرستو که آرزوی پرواز بود در وجودم 
      اما افسوس بالم شکسته نیست دیگر رویای در وجودم
       من خسته از وجودم از سوز و درد خون باریدم
      ببین در جوانی پیر گشتم من در این شهر مهری ندیدم
      من کیسم  چه کسی هستم حاضر از عالم هستی
      پس چرا با این دنیا غریبم من نه از عالم پستی
      من نه از حورم و نه غیبم من اسیر این دنیای مستی
      سرابی پیش رویم اما در کویر نیستم
      من نه خوابم نه بیدار کجا این قصه هستم
      من با این مردم غریبم واژه زندگی برایم در تاریکی
      من قربانی این روزگار بد یوم که در وجودش نیست هیچ درکی
      من نه پلیدم نه پاکم عیب ها نقش بستن به وجودم
      من با زخم زبان ها چه گویم که زخم ها زده بر وجودم
      به راستی من کی ام چه کسی باید میبودم
       من نشسته ام سرگردان مانده ام چه کنم من چه بودم
      من پرنده ای با بال های شکسته روی رویاهایش نشسته
      عاشقم اما عشقی ندیدم این روزها عشق را یابی در کوچه های بسته
      من نه بهارم نه زمستان من نه پیرم نه جوانم
      با درد های غریب در سینه ام،باز بخوانم
      من کیستم خشم پنهانه کپر
      رها از خویشم دلخوش به چَپَر
      یا صدای بی صدایی مزرعه خشکیده
      من کیستم در این برهوت تفدیده
      کیستم که سوختم، سوختم تا عمق خیابان
      شب هایم بارانی بی ستاره اما نه آبادم نه ویران
      خواب دیدم در شبی بخواب رفتم
      خواب دیدم که بیهوده مستم
      مستمو در این مستی پیر شدم
      مستمو در این گمراهی دود شدم
      زندگی برایم شبیه رویای که داشتم نبود
      من کیستم که بید شدمو لرزیدم ولی سرمایی نبود
      آری کیستم کی ام که سوختم در سراب خویش
      نه کویرم نه جنگل سراب حقیقت چشمان خویش
      من دود شدم در رویا، خشمی عمیقی در چشم هایم
      دهان گاندوان روبه رویم مرثیه خوانم برای زندگیو روزهایم
      آری این منم که که اینگونه تلخ میخوشکم و میمیرم
      خورشید سوزان برسرم نفس های آخرم
      شاید ابرکی رد شود از روی سرم
      شاید آسمان بخواند برای من که بیقرارم
       
      ۲
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      عباسعلی استکی(چشمه)
      دوشنبه ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۰ ۰۷:۳۰
      درود بزرگوار
      دلنوشته غمگین و زیباست خندانک
      مجتبی شهنی
      دوشنبه ۲۷ ارديبهشت ۱۴۰۰ ۲۰:۱۲
      درود فراوان بر جناب عالمی بزرگوار
      بسیار
      زیبا
      بود خندانک
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


      ارسال پیام خصوصی

      آخرین نقدهای شاعران سایت

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0