سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

چهارشنبه 27 شهريور 1398
  • روز شعر و ادب فارسي - روز بزرگداشت استاد سيد محمدحسين شهريار
20 محرم 1441
    Wednesday 18 Sep 2019
      امام حسين (ع) فرمود: «شيعه ما كسى است كه دلش از هرگونه خيانت و نيرنگ و مكرى پاك است».

      چهارشنبه ۲۷ شهريور

      چند شعر مازندرانی(با ترجمه ی فارسی)

      شعری از

      محمدعلی رضاپور(مهدی)

      از دفتر سفیر شعر فارسی نوع شعر غزل

      ارسال شده در تاریخ دوشنبه ۳ تير ۱۳۹۸ ۱۱:۲۷ شماره ثبت ۷۴۸۷۱
        بازدید : ۵۰   |    نظرات : ۱۰

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه

      اولین غزل
      اِسپارِمِه تِه دَس، شِه دِلِه؛ دل، تِه وِسِّه بو (بوئِه)!
                                     "نا" ناو عزیزِ نومِ گِرِه! بِل تِه وِسِّه بو!
      مِن نِصفِه نیمِه داشتِمِه قلبی؛ ولی اِسا
                                       بونِه تِه وَر گرامی و کامل؛ تِه وِسِّه بو!
      تا آسمون، مِه چِشمِه  تِماشا هِدائی وُ                 
                                      دریاچِشِ غریبه به ساحل، تِه وِسِّه بو!
      پِل دارنِه این هِوا؛ دلِ اَوری هِوا رِه دور!
                           وِن(وِنِه) صافِ آسمون وُ  وِنِه پِل، تِه وِسِّه بو!
      ترجمه: دلم را به دست تو می سپارم؛ دل برای تو باشد!/
         (ای جانم) به فدای نام عزیزت! "نه" نگو (به خواسته ام جواب منفی نده). بگذار دل برای تو باشد!/
      من نیمه قلبی داشتم؛ ولی حالا/
      پیش تو گرامی و کامل می شود. دل برای تو باشد!/
       چشمم را تا آسمان، تماشا دادی
       (چشمم را به تماشای آسمان جمال خودت کشاندی) و/
      (این) دریاچِشمِ غریبه به ساحل(این دلِ دریاییِ بی توجه به ساحلِ برگشت از یاد تو)
      برای تو باشد!/
      هوا گرفته است؛(جانم به) فدای هوای ابریِ دل!/
      آسمان(هوای) صاف و  آسمانِ گرفته ی دل، هر دو برای تو باشد!//
      اولین مثنوی
      چَنِّه تَنگِه مِه دِل؛ تِه وَر، چِه نیِم؟
                                         اَنِّه چی غصِّه جا، به دَر، چِه نیِم؟
      تِه پَلی،  پاپِلی  وِنِه   بَیِّن
                                           تَش دَکِت  بَیِّن وُ    تِه وَر  دَیِّن
      هر کِجِه داوّی، اونجِه گلجارِه
                                        تَش نَنیشتِه به دل که   تِه یارِه
      چَنِّه خاری! عَجِب وِفا داری!
                                           راسِّه که    عاشقونِ دلداری
      مِه دلِه بَیر وُ، بی قِراری هَدِه (بی قِراریَدِه)
                                           هوشیاری بَوِر! خماری هَدِه!
      مِه رِه وَرنی به آسمون، تا عشق                 
                      تَنگِ دل، وَنگ هِدا (وَنگِدا) اِسا: یا عشق!
      ترجمه: چقدر دلم تنگ است! چرا(به چه دلیلی) به سوی تو نیایم؟/
      (به چه دلیلی/ دلیلی ندارد که) از این همه غصه به در نیایم/
      پیش تو  پروانه باید  شد/
      (باید) افتاده در آتش شد و باز هم پیشت ماند/
      هرکجا باشی، آن جا گلزار است/
      آتش(آتش ظاهری) به دلی که یار توست، نمی نشیند (تلمیحی به ماجرای حضرت ابراهیم در آتش)/
      چقدر خوب ای! عجیب وفاداری(وفای عجیبی داری)!/
      به راستی، دلدارِ عاشقان ای/
      دلم را بگیر(ببَر/ مال خود کن) و بی قراری(ام) بده!/
      هوشیاری(ام) را ببَر؛ (و به جایش) خماری(ام) بده!/
      مرا به آسمان، تا عشق، می بری/
      دلِ تنگ اکنون بانگ زد(بانگ می زند): یا عشق!//
      دومین غزل
      وارِش  دِوارِه  وارِنِه. دل وَرنِه . شونِه دل
                             اَی بی قِرار بونِه، عَجِب   زار بونِه دل!
      چِشمون اِشانِه دل رِه که تا آسمون شیِه
                                یعنی گِمون نِدارنِنِه دیگه بَمونِه دل
      رنگین کمون هِنیشتِه اِسا، وارِشِ کَشِه
                  خوانِه(خانِه) بیِه شِه خوشگِلِ شعرِه بَخونِه دل
      دل، عاشقونه خونِّشِه سَر دِنِّه تا خدا
                            یعنی که شونِه تا به خدا، عاشقونه،  دل.
      ترجمه: باران، دوباره می بارد (و)  دل را می بَرَد (و) دل (از دست) می رود/
      باز دل، عجیب زار و بی قرار می شود/
      چشم ها، دل را که تا آسمان می رفت، تماشا می کردند/
      یعنی گمان نمی کنند که دیگر(از این پس)، دل (برای صاحب قبلی اش) بماند/
      رنگین کمان، حالا در آغوش باران، نِشَسته است/
      دل می خواهد بیاید و شعر قشنگش را بخواند/
      دل، عاشقانه، خواندنش را آغاز می کند و صدایش را تا خدا می کشانَد/
       یعنی دل، عاشقانه  می رود تا به خدا.//
       
      ۲
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      همایون طهماسبی (شوکران)
      سه شنبه ۴ تير ۱۳۹۸ ۱۶:۱۵
      درودتان
      خندانک خندانک خندانک
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      سه شنبه ۴ تير ۱۳۹۸ ۲۳:۰۸
      درودتان خندانک خندانک خندانک خندانک
      ارسال پاسخ
      منوچهر منوچهری (بیدل)
      سه شنبه ۴ تير ۱۳۹۸ ۱۶:۲۰
      جناب رضا پور عزیز بسیار زیبا سرودید ممنونم خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      سه شنبه ۴ تير ۱۳۹۸ ۲۳:۰۸
      ممنون ام بزرگوار خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      ارسال پاسخ
      علی رفیعی
      سه شنبه ۴ تير ۱۳۹۸ ۲۱:۲۹
      سلام و درود دوست بزرگوار
      دستمریزاد. بسیار زیبا
      توفیقاتتان روزافزون
      در پناه خداوند منان

      خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک


      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      محمدعلی رضاپور(مهدی)
      سه شنبه ۴ تير ۱۳۹۸ ۲۳:۰۹
      درود و سپاس، رفیعی جان خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      ارسال پاسخ
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      آموزش و نقد شعر

      نظرات

      مشاعره

      مسعود میناآباد ( مسعود م ) تا تو نگاه میکنی کار من آه کردن است جان به فدای چشم تو این چه نگاه کردن است
       محمد جانی نژاد (علی مهدوی) رهایی خواهد این سینه ولی افسوس یاری نیست ااا به زیرِ تیغم و پردرد خدایا رستگاری چیست
      زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس) تو شعرت را بگو شاعر وَ روزت هم گرامی باد من از گیراییِ شعرت هماره می‌شوم دلشاد زلالِ سینه‌ی تو ارج دلرد چون به زیبایی کنی حقّ و عدالت را در امواج دلت فریاد فراموشی نگیری از بیان جوششِ احساس تو را باشد به پیوسته صفای شور دل در یاد نکو حال و نکو سیرت تویی تو چون که آتش‌وار بسوزانی تو با شعرت سرای ظالم از بنیاد سرود مهر را می‌خوانَد احساست به وقتِ خود سرودی که از اعماق دل و اندیشه‌ی تو زاد درودی را سرودم بهر تو من با تمام دل به پایان باز هم می‌گویم این روزت گرامی باد زهرا حکیمی بافقی بداهه در مشاعره گروهی سایت ادبی شعر ناب یست و هفت شهریورماه نودوهشت روز شعر و شاعری گرامی باد سپاسگزارم از استاد فکری ارجمند برای تشکیل این سایت ادب پرور
       محمد جانی نژاد (علی مهدوی) ایینه را ایینه دیدن خطاست
      زهرا حکیمی بافقی (الهه ی احساس) یک شب بیا تا بنگری احساسِ بی‌تابِ مرا حالِ مرا احوال دل چشمان بی‌خواب مرا

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0