یا رضا

یا رضا

در حریم امن تو آهوی دل صیاد شد
صید ایمان کرد و از هر رنج و غم آزاد شد
هر که آمد در جوار شاه دین موسی الرضا
خوش نشین بارگاه شاه عدل و داد شد
مرغ آمین بند دنیا را گشود و لحظه ای
دانه چین  گوشه ای از صحن گوهرشاد شد
چون کبوتر هر که پر زد در هوای عاشق او
آشیانش از توکل شانه های باد شد
در رواق مهر او طوفان دل آرام دید
چون نسیمی نو عروس حجله ی داماد شد
سنگ خارا جان گرفت از حرمت شمس الشموس
گوهری خاموش اما در نهان فریاد شد
آب حیوان میشود هر جرعه آب از روی دوست
ای خوش آن لب تشنه ای کز عشق او آباد شد
زائری گمگشته در خویشم دمی دستم بگیر
تا مگر صیدی ز صیادی دگر آزاد شد

یاس ۱۴۰۴