از دست می‌رفتی

شب از بی‌تابی‌ام پر بود
و آرامش تظاهر بود
عجب دور از تصور بود
که تو از دست می‌رفتی
..‌.
صدا کردم نرو ای مرد
صدا کردم نرو برگرد
نرو ای خسته‌ی شبگرد
نرو تا مرز آن دیوار
که مانده در سکوتی سرد
ولی تو بی‌حواس از من
به آن بن‌بست می‌رفتی
..‌.
تو می‌رفتی و دور از من
به دور از لحظه‌ای روشن
در آن بن‌بست بی‌روزن
فقط سردرگم رفتن
به راهی پست می‌رفتی
...
تو می‌رفتی و من اما
اگرچه خسته و تنها
غروم محکم و برجا
فقط افسوس می‌خوردم
چرا از دست می‌رفتی
...

 

شبنم حکیم هاشمی