سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

جمعه 30 مهر 1400
    17 ربيع الأول 1443
    • ميلاد حضرت رسول اكرم صلي الله عليه و آله، 53 سال قبل از هجرت، روز اخلاق و مهرورزي - ميلاد حضرت امام جعفر صادق عليه‌السلام مؤسس مذهب جعفري، 83 هـ ق
    Friday 22 Oct 2021

      بیشترین مخاطب

      بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

      جمعه ۳۰ مهر

      پند حکیمانه

      شعری از

      حسن مصطفایی دهنوی

      از دفتر دیوان اشعار حسن مصطفایی دهنوی نوع شعر قصیده

      ارسال شده در تاریخ ۱۰ روز پیش شماره ثبت ۱۰۳۷۵۶
        بازدید : ۲۰   |    نظرات : ۶

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه
      دفاتر شعر حسن مصطفایی دهنوی

      « پند حكيمانه »
      جانا   تو   به  دنیای  دنی ، گر   نبری    پِی          
      بیهوده  کنی   وقت   جوانی  خودت   طی1
      ای جان من، این ارث به دست تو بُوَد هِـی2          
      نیکو  نگهش دار که    ارثت     نشود   طی
      ای پیرو  دنیای  دنی  ، حرص  تو   تا   کی          
      علم از پدر آموز ، مکن  ارث  خودت   طی
      میراث  ادب  از پدرت ، مانده   به    دستت          
       امروزت ادب نیست ، به دست تو رسد کی
      آن رهزن  دنیا ، به  جوانان   سر  راه  هست          
      دانا  پدری   را  نتوان   ره   زند     از    وی
      جانا  زِ  غم    روز  جزایت ، خبری  نیست           
      هر روزه   به  دنیا ، ره   باطل    بکنی   طی
      بیدار شو  ای  دیده ،که  در  رهگذر  سیل           
      نتوان   بکنی  خواب  و  خوابت   نبرد  هِـی
      ایمن   نتوان  ماند ،  در  این   بحر    تلاطم           
      مردم    بشدن   غرق ، در  این   بحر   پیاپی
      این نکته  نگهدار  که   در  خواب    نباشی          
      خوابت نَـبَرد ،   خواب  عدم  هست   پیاپی
      بنمای  تفکر  که  تو  را   چون   شود   آخر           
      رفتن     همه    اقوام   تو  در   خاک   پیاپی
      درمُلک فنا کار غلط، رسم و رسومی است          
      بر  ملک  دیگر  پند   بزرگان   زندت   هِـی
      این کاخ که  می لرزد  از   این باد   هوسها          
      ترسم    که  خرابش  کند ، این  باد   از   پی
      آخر چه شد آن ،حشمت  آن  ملک  سلیمان          
      جمشیدکجا رفت،چه شد کوروش وآن کِی3
      هوشنگ  و  فريدون و  همان   سام  نریمان          
      راهـی      بگرفتند      و     بـرفتند     پیاپی4
      کیخسرو  و سهراب و  منوچهر  و  سیاوش           
      آن    شاه  دلیران ، همه   از  سلسله ی  کِـی
      نوشیروان   ،  بهمن   و   بهرام  که    رفتند           
      ای دوست  بباید تو  هم  این  راه  کنی طی
      آن    دادگران   حافظ  محدود   تو    بودند           
      تعیین   حدودت   بنمودند ،     نگر     کی
      امروزه   تویی    وارث    میدان   یلان5   را            
      آنها    نَبُون6   بهر   تو   دشمن   بِـزَن   هی
      ضرب المثل است ، اینکه  بیارم  زِ   برایت           
      تا   دشمن   ره   ندهی    غم     بودش   پی
      از حشمت   پرویز ، دیگر    دَم   نتوان   زد           
      چون راه  خطر  را  به  بشر   هی   بزند  هی
      ضحاک   ستم گستر  و  چنگیز   جفا  جو           
      کردند   جفا    بر   همۀ   مخلوق       پیاپی
      چنگیز که  خونریزی  او ،  شهرت  او  شد           
      خونریزی    او   را   نبرن    پادشهان    طی
      همچون من  و  تو    آمدن   آنها  و   برفتند           
      نقشش   به من و تو ، بَد  و نیکی  بزند  هی
      بر  نیک و  بد  ، عالم   بگذشته   نظر  کن           
      آن   تیر  و کمانت  زِ جفا  زی7  مکنی هی
      دانش  نتوان   یافت   زِ  هَر   بیهُده8  جویی          
      دانش  اثری   دارد  و  بر   هوده   بَرَد     پی
      کار  قلم  و  بُرش  شمشیر ،  یکی    هست           
      دست و قلمت  را  به   هنر   گو   ببرد   پی
      اوضاع جهان درهمه جا رنگ به رنگ است           
      بنما   هنری    تا   که   دلیران   نشون   طی
      ناصح  که  نصیحت  کند   از  دانش  یزدان            
      این  نکته   ز   اول   بُد  و  آخر  نشود  طی
      پامال شد  آنکس ، که همین نکته  ندانست          
      دانشور   دنیا   به   همین   نکته   بَـرَد    پی
      بر خوان  تو از  این   دفتر   دنیا  ، ورقی  را           
      بشمار    ورق  ،  دفتر   دنیا   بُـوَد   از  کی
      در   رهگذر    باد     خزان  ،  سبز     نماند          
      این   باد   خزان   در   جریان   است   پیاپی
      این  پند  حکیمانه   حسن   بهر  که   گفتی          
      هشدار ! که  بر  دانش    اصلی    ببری   پی
      ٭٭٭
      1- گذراندن  - به پایان رسیدن        2 –  آگاه  باش   3- کیقباد    4- پی درپی     5- دليران- پهلوانان   6- نباشند  7- زیستن – زه کمان    8- بيهوده 
       
      دیوان  اشعار  حسن مصطفایی دهنوی       
      ۴
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      علی معصومی
      ۹ روز پیش
      درودها و عرض ادب
      مهرنگار ارجمند
      پاینده باشی
      خندانک خندانک خندانک خندانک
      حسن  مصطفایی دهنوی
      درود ها استاد
      نظر لطف شماست
      سربلند و پاینده باشید
      خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      ارسال پاسخ
      مهرداد عزیزیان  بی تخلص
      ۹ روز پیش
      درود۰🌺🌺
      حسن  مصطفایی دهنوی
      درودها
      خندانک خندانک خندانک
      ارسال پاسخ
      محمد باقر انصاری دزفولی
      ۹ روز پیش
      همیشه تابان باشی
      حضرت استاد
      سروده هایتان همگی دلنشین پرمعنا و زیبا ست
      درپناه خدا
      خندانک خندانک خندانک خندانک
      حسن  مصطفایی دهنوی
      درود ها استاد
      نظر لطف شماست
      سربلند و پاینده باشید
      خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      ارسال پاسخ
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0