سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

دوشنبه 31 شهريور 1399
  • آغاز جنگ تحميلي، 1359 هـ ش - آغاز هفتة دفاع مقدس
4 صفر 1442
    Monday 21 Sep 2020
      سخن بگوييد تا شناخته شويد، زيرا كه انسان در زير زبان خود پنهان است. حضرت علی(ع)

      دوشنبه ۳۱ شهريور

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      ابیات ناب صائب تبریزی
      ارسال شده توسط

      دکتر رجب توحیدیان آغ اسماعیلی(سالک)

      در تاریخ : سه شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۴ ۱۰:۳۵
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۳۴۲ | نظرات : ۹

      « ابيات ناب صائب تبريزي »
      دکتر رجب توحیدیان استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سلماس
      1-زتمكين مهربرلب زن كه خاك ازفيض خاموشي                          
        نصيب ازباده نوشان بيشترمي گيردازمينا
      2-صورت پرست فيض زمعني نمي برد                                                
       بلبل به جاي گل نپرستدگلاب را
      3-ازخودي تاذره اي باقي است سالك درره است                               
      هركجا افتد زدوش اين بارمنزل مي شود
      4-از دورويان جهان اميّد يكرنگي مدار                                               
      نامه را يك روسيه مي باشدويك روسفيد
      5-چشم ازجهان بپوش كه رخسارزشت را                                           
      مشاطه اي به از عدم التفات نيست
      6-بلابراهل ايمان مي شودنازل كزانگشتان                                           
      به انگشت شهادت مي رسدزخم ندامتها
      7-حسرت عشاق افزون مي شود درعين وصل                                      
      موجهاخميازه درآغوش دريا مي كشند
      8-خصم سركش شودازراه تحمّل مغلوب                                             
      خاك خاموش به ازآب كندآتش را
      9-ستم به قدرهنر مي كشند اهل هنر                                                    
      به شاخ،سنگ به اندازه ثمر ريزد
      10-گلستان مي كندنزديكي معشوق زندان را                                      
      به ذوق گنج،قارون زير خاك آرام مي گيرد
      11-نگيردهشت جنت جاي جانان را كه خون گريد                             
      اگريعقوب غيرازماه كنعان ده پسردارد
      12-دربرومندي مكن باخاكساران سركشي                                           
      كزهجوم ميوه گردد شاخ مايل برزمين
      13-عارفان ازقهربيش ازلطف مي يابندفيض                                          
      برخليل الله باغ دلگشا درآتش است
      14-ديده يوسف شناسي نيست درمصروجود                                        
       ورنه با اين تيرگي،زندان دنياهم خوش است
      15-تلخي ازدرياي بي گوهر كشيدن مشكل است                                
      گراميدوصل باشدمحنت هجران خوش است
      16-درمذاق قدردانان قهركم ازلطف نيست                                             
      گل اگربرسرنباشد،خاردرپاهم خوش است
      17-نيست دلگيري زكوه بيستون فرهاد را                                                
      عشق چون مشاطه گرددسنگ خاراهم خوش است
      18-زدوستان زباني مدارچشم وفا                                                              
      زبرگ بيدمحال است برتواني يافت
      19-كعبه وبتخانه اي درعالم توحيدنيست                                                 
      عاشق يكرنگ داردقبله گاه ازشش جهت
      20-تواگرتكيه كني برخردناقص خود                                                      
      زود درچاه ظلالت به عصا خواهي رفت
      21-برندارد ميوه تاخام است دست ازشاخسار                                           
      زاهدناپخته را ازخودبريدن مشكل است
      22-بي چراغان تجلّي طورسنگ تفرقه است                                            
       كعبه وبتخانه را بي يارديدن مشكل است
      23-خامشي با دستگاه معرفت زيبنده است                                                 
      برسرخوان تهي سرپوش ديدن مشكل است
      24-راه بسياراست مردم را به قرب حق ولي                                                
      راه نزديكش دل مردم به دست آوردن است
      25-باتهي چشمان چه سازد نعمت روي زمين                                             
      چشم روزن را زپرتوسيركردن مشكل است
      26-برگ سبزي نيست گردون راكه زهرآلود نيست                                  
      روزي بي منّت اين خوان دل خودخوردن است
      27-پيش غافل كاروان عمر چون ريگ روان                                            
       مي نمايد ساكن اماروز وشب دررفتن است
      28-مرگ راخواندبه خودبانگ خروس بي محل                                         
      هركه بيجا حرف مي گويد سزاي كشتن است
      29-تنگدستان رازقيد جسم بيرون آمدن                                                      
      راهرو را كفش تنگ ازپاي بيرون كردن است
      30-پاك كن دل را زدست انداز چرخ آسوده شو                                     
      تابود درتخم غش،سرگشته پرويزن است
      31-جاي خود راگرم كردن درسراي عاريت                                              
      عكس رادرخانه آيينه منزل كردن است
      32-پاك گوهر رانباشد روزي ازخاك وطن                                             
      سنگ بندد برشكم ياقوت تادرمعدن است
      33-هست اگرآسايشي زيرفلك درغفلت است                                        
      واي برآن كس كزين خواب گران برخاسته است
      34-برزمين نايدزشادي پايش ازطبل رحيل                                               
      هرسبكسيري كه پيش ازكاروان برخاسته است
      35-چون برخوري به سنگدلان نرم شوكه موم                                           
      از روي نرم،نقش كندازنگين جدا
      36-ازپختگي است عاشق اگرگريه كم كند                                             
      خونابه است شاهدخامي كباب را
      37-راحت بي رنج درماتم سراي خاك نيست                                        
      خنده گل گريه هاي تلخ داردچون گلاب
      38-ساده لوحان رانصيب افزون شود ازنور فيض                                    
      بيش مي تابدز شهروكو،به هامون آفتاب
      39-چشم حق بين زصنم جلوه حق مي بيند                                             
      عارف ازگوشه بتخانه نيايدبيرون
      40-حجاب نيست زارباب عقل مجنون را                                               
       نمي كشند خجالت زبي بصر عوران
      41-دركنه ذات حق نرسدفكر دور گرد                                                 
      نزديك راه خودبه خيال صفات مكن
      42-تاديده ات زنوريقين غيب بين شود                                                   
      درعيب مردم وهنر خودنظرمكن
      43-درآينه هرنقش كجي راست نمايد                                                   
      كين مهرشود در دل بي كينه مستان
      44-دادند به معشوق حقيقي دل وجان را                                                 
      يوسف به زرقلب خريدند عزيزان
      45-ازقيمت گوهرخبري نيست صدف را                                               
      گنجينه خود عرض به صاحب نظري كن
      46-طوطي ازخاموشي آيينه مي آيدبه حرف                                           
      مهرخاموشي به لب زن تا به دل گوياشوي
      47-به صدف بازنگردد گهر ازدامن بحر                                                 
      مهرازين حقّه گوهر به تامل بردار
      48-پاكان ستم زدورفلك بيشتركشند                                                     
      گندم چو پاك شد،خورد زخم آسيا
      49-جست آب راسكندر وشدخضركامياب                                            
      روزي به قسمت است نه به كوشش درين سرا
      50-درمرگ،غفلت توسرايت نمي كند                                                 
      پرواي سرمه نيست صداي رحيل را
      51-شبنم زباغبان نكشد منّت وصال                                                       
      معشوق دركنار بود پاك ديده را

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۶۶۴۳ در تاریخ سه شنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۴ ۱۰:۳۵ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقد و تحلیل شعر شاعران

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0