سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

يکشنبه 22 تير 1399
    23 ذو القعدة 1441
      Sunday 12 Jul 2020
        الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿۱۸﴾به سخن گوش فرامى‏ دهند و بهترين آن را پيروى مى كنند اينانند كه خدايشان راه نموده و اينانند همان خردمندان (سوره الزمر

        يکشنبه ۲۲ تير

        لیلای من

        شعری از

        بهمن بیدقی

        از دفتر شعرناب نوع شعر آزاد

        ارسال شده در تاریخ يکشنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۸ ۱۴:۰۹ شماره ثبت ۷۷۶۹۸
          بازدید : ۱۸۹   |    نظرات : ۸

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر بهمن بیدقی

        لیلای من
         
        قربان پای سبوشکن لیلی
        قربان لحظه‌های حضور ناپیداش
        قلبم درحصار استخوان سینه زندانیست
        ورنه پرمیکشید به آستان مبارک لیلا
        تا سجده کند به آن تن طناز
        و ارادتی به آن مه غمّاز
        رَوَم که قربانی رُخَش گردم
        منی که فرهاد لحظه های شیرینم
        منی که مجنون لحظه های لیلایم
        گهی میانه سیل اشکم او خندد
        گهی میان خنده ام هم او گریَد
        سحر! گذار که او، همیشه خوش باشد
        با خوابهای تلخ نیازارش
        صدای خنده او همی مرا کافیست
        حتی اگر میان غمکده ها باشم
        حتی اگر میانه ی یک آتش
        حتی اگر میان غرق شدن باشم
        اندام نازنین آن بت مه تن
        غم و دردم ربوده است ازمن
        در این میان فقط همی سوزم
        تا او شود هماره ز من راضی
        شادم که او مینگرد مرا میانه نار
        فکر و چرای خوشحالی اش مرا چه کار؟
        مگرمن زخم خورده ام، شدم قاضی؟
        که من ، عاشقم و این دلیل مستدل سوختنی خاموش
        و او معشوق منست که پیشه اش بازیست
         
        حقیقتاً ، همین مرا کافیست :
        تا دانم او از غلامیَم ، راضیست
         
        یار گُلم مران من روزه دار را ازخود
        که افطار، با لبان رطب گونه ات مرا کافیست.
         
         
        بهمن بیدقی  
        ۲
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        عباسعلی استکی(چشمه)
        دوشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۸ ۱۵:۵۹
        عاشقانه و زیبا بود خندانک
        بهمن بیدقی
        بهمن بیدقی
        سه شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۸ ۱۳:۴۳
        ممنون از مهرتان
        ارسال پاسخ
        محمد باقر انصاری دزفولی
        دوشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۸ ۱۰:۳۱
        سلام شاعروادیب بزرگوار
        شعر پرمعنا وقابل تعمقی سرودید
        شاعرگرامی
        قلمتان همیشه نویسا باد
        بسیار درودتان باد
        خندانک خندانک خندانک خندانک
        بهمن بیدقی
        بهمن بیدقی
        سه شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۸ ۱۳:۴۵
        باعرض سلام
        شما لطف دارید
        ارسال پاسخ
        ابوالحسن انصاری (الف رها)
        دوشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۸ ۱۸:۵۱
        خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
        بهمن بیدقی
        بهمن بیدقی
        سه شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۸ ۱۳:۴۵
        ممنون از لطفتان
        ارسال پاسخ
        منوچهر منوچهری (بیدل)
        دوشنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۸ ۲۲:۲۸
        خندانک خندانک خندانک بسیار زیبا بود درودتان باد خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
        بهمن بیدقی
        بهمن بیدقی
        سه شنبه ۱۶ مهر ۱۳۹۸ ۱۳:۴۸
        خیلی ممنونم ، محبت دارید استاد
        ارسال پاسخ
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        (متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
        ارسال پیام خصوصی

        آموزش و نقد کامل شعر یا اثر

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0