بوی عشق

دنبال جمله ای بودم
تا با گفتنش دلم را آرام کنم ،
و بتوانم گوشه ای از محبت هایت را
جبران کنم ،
اما میدانم که
با یک جمله کوتاه نمیتوانم ،
تو را توصیف کنم ،
و قطره ای از دریای بیکران حضورت را
در کنارم ارج نهم ،
تو برایم یک حرف ، یک  جمله ،
یک بیت یا دلنوشته نیستی که بنویسم ،
و تمام شویی ،
تو برای من  قصه ی نانوشته ی هزاران کتابی که
سطر سطرش پر لز فداکاری و گذشت است ،
چشمهایت ،  برایم خواهری دلسوزند ،
دستهایت ، مرحمی برای زخمهای پنهانم،
قلبت ، دارویی آرامبخش برای روحم،
و شانه هایت ، پناهی برای تسکین بی کسی هایم ...
و بودنت ، دلگرمیی بزرگ  برای امنیت فرداهایم ...

قلبم با این توصیف های کوتاه آرام نمیگیرد ،
هر بار که
به خوبی ها ،
به مهربانی ها ،
به از خودگذشتگی ها ،
به زحماتی که برایم کشیدی ،
به خواهری هایی که برابم کردی ،
فکر میکنم ،
قلبم از جا کنده می شود ،
و سر تعظیم فرود می‌آورم ،
در برابر روح بلند و آسمانی ات ،
و قلبم سرشار می‌شود از عشقت ،
عشقی که به خاطر وجود مهربان تو ،
تا ابد ریشه کرده ،
در دورنم،
در خونم
در رگم ،
تو بهترین و ارزشمند ترین هدیه ی
خدایی برای این روزهایم.
و من چقدر خوشبختم که تو را دارم
تو بوی عشق میدهی ،
بوی مهربانی ،
بوی مادر ...
منوچهر عزیزی اجیرلو (مثل هیچکس)

.

.

تقدیم به خواهر عزیزتر جانم (صفوره)