کیمیای ناب

۱

جز قصه ی جدایی ها قصه های دیگری هم هست
   قصه های قندپهلوی
آرام
       آرام

می نیوشاند شهرزاد قصه گو
روزی بود و روزگاری شب بود و ماهتابی

در شبی غروب انگیز
  ماهتاب خیره کنان به چلچراغ آسمان
قصه می بافت
از قِران سعد که شمایل می بست  به دور ماه
و اختران دور تا دور قمر  پرسه زنان
شب تکانه های روز را آبستن
شهرزاد لبی تر کرد، نفسی صاف کرد و
از نو خواند
جز قصه ی جدایی ها قصه های دیگری هم هست
۲
خوشه های انار رقص کنان
رخت پاییز به تن ، دب اکبر به دوش
طاق نصرت بسته کاج گونه
کاه کشان ،طاق فیروزه
ناگهان نسترن دلش پژمرد  یاس رخ پوشاند
از قضا باغبان دست کشید از باغ
هرزه ها را به حال خویش گذاشت
در هیاهوی علف هرزه ها
خاک تن به ماندن  داد اما
آب رخت بربست از باغ
باغبان دست روی دست گذاشت
پاییز خیمه زد بر باغ

۳
تکانه های شیطانی در اندیشه غروب
ودستانی که می لرزید
شاخه درخت  را شکست و خورشید
زبانه می کشید در عصر افسرده مردادی
زبان باران جاری شد
با تکه کلام همیشگی اش:
اگر مرا بگذارند ؛می دانم هبوط تاریخی ام کجاست
مردی که زیاد دلش می سوخت
باران را به حوالی گلدان کوچاند
اما
توهّم  کوچه  ریشه در  باغ زد
دخترکان کویر تاب از کف دادند
غربت را در آغوش کشیدند
چونان حلقه  های متصل، کیمیای ناب شدند
بخت گل به روی باغ خندید
کاکتوس هم  خندید
اما هنوز آن مرد دلش می سوخت