سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

چهارشنبه 13 مهر 1401
  • هجرت حضرت امام خميني -ره- از عراق به پاريس، 1357 هـ ش
  • روز نيروي انتظامي
11 ربيع الأول 1444
    Wednesday 5 Oct 2022

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ،هر که نوشت پادشاه می شود. فکری احمدی زاده(ملحق)

      چهارشنبه ۱۳ مهر

      فروپاشیده‌ام

      شعری از

      مهدی ملکی الف

      از دفتر اشعار مهدی ملکی الف نوع شعر غزل

      ارسال شده در تاریخ جمعه ۲۸ مرداد ۱۴۰۱ ۱۲:۴۵ شماره ثبت ۱۱۲۷۵۷
        بازدید : ۴۶   |    نظرات : ۴

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه

      چرا دریای قلبم را خروشان می‌کنی دائم
      جهان را با نبودت غرق باران می‌کنی دائم
      کمی در سرنوشتم سوز و سرما را نفهمیدی
      بهارم را چرا همچون زمستان می‌کنی دائم
      مگر دیوانگی را در غزل‌هایم نمی‌فهمی
      دلم را با خیالاتت غزل خوان می‌کنی دائم
      دگرگون کن شبی کاشانه‌ی تاریک و سردم را
      برایم خانه را مانند زندان می‌کنی دائم
      فروپاشیده‌ام بی چشم‌هایت جان جانانم
      خیالم را چرا اینگونه ویران می‌کنی دائم

      شاعر: مهدی ملکی الف
      ۳
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      عباسعلی استکی(چشمه)
      شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱ ۲۰:۵۶
      دلنشین و زیبا بود خندانک
      حسین احسانی فر(منتظر لنگرودی)
      شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱ ۱۶:۴۸
      درود بر شما بزرگوار
      زیبا سرودید خندانک
      محمد علی رضاپور
      شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱ ۲۱:۱۴
      سلام و درود
      زیبا بود خندانک
      محمد علی رضاپور
      شنبه ۲۹ مرداد ۱۴۰۱ ۲۱:۱۴
      سلام و درود و عرض ادب، خداقوت،
      لطفاً با سرایش سروش هایی زیبا و ناب، در گسترش این گونه ی پیشرو، مددکار باشید!
      فراوان سپاس
      تقدیم تان:

      سروش1
      آن زمان، سوژه را نمی دیدم

      از طراوت، گلی نمی چیدم

      عجیب بود

      از کنار نسیم، رد می شدم و

      بوی درود آسمان را نمی شنیدم

      حالا چه کنم؟!

      آرامم نمی گذارد

      آرامم نمی گذارند

      هجومِ

      آرامشِ

      سروش های

      عاشق.

      سروش 2

      مست ساغر به دست(!) مستم کن!

      بی غم از بُرد و از شکستم کن!

      برنَدار از سرِ دلم دستت!

      دوست(!) بر دوست(،) پای بستم کن!

      مست ساغر به دست نیلوفر(!)

      مکتب ادبی نورگرایی
      شعر پیشرو
      شعر سروش
      محمدعلی رضاپور (مهدی)


      (سروش: گونه ای از شعر پیشرو، اصالتاً برای کوتاه سرایی و برپایه ی همانندگریزی در لَخت پایانی.

      شعر پیشرو: آمیخته ای از شعر سنتی و شعر نو، دارای گونه هایی همچون
      سه گانی، سروش، سه گلشن، شعر سبز یا چندآهنگ و شعر تک.

      مکتب ادبی نورگرایی:
      مکتبی نوپا و بومی، برپایه ی
      ترسیم طبیعت و سنت با قلم موی معنویت بر بوم پسامدرن)
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0