پست های وبلاگ

روزی یکی  از دبیران یکی از  دبیرستان ها که بسیار سر و کارش با جوانان  تازه از بلوغ گذشته بود و بسیار  خوب و خوش اخلاق و به قول خودمانی خوش مشرب بود و با  شاگردانش نه به عنوان  آموزگار بلکه با انها  مثل یک دوست  تعامل و رفتار  می کرد!
 روزی در یکی از همین روزهای دوران دبیرستان 
 وارد کلاس درسش شد کمی لا به لای میز و نیمکت ها چرخید نگاهش را به شاگردانش که همه جوانان تر گُل و تر تمیز  بودند و دوران خاصی را  از لحاظ بلوغ فکری و جنسی طی می کردند  ، کرد ...  و هر زگاهی به یکی از انها خیره می شد و مکثی می کرد  تا اخر خودش را به سمت میز کارش رساند صندلی را عقب کشید  و ان را طوی قرار داد که بتواند همه را کاملا جلو چشمانش  داشته باشد و ببیند.
 بعد سرش را بلند کرد و رو کرد به شاگردانش گفت: بچه ها خدائی میدونید من با شما بی ریا هستم و دوست و همه شمارا دوست دارم یه سوال می کنم  حضرت عباسی ع  راستش را بگید.
  شاگردها چون اورا دوست داشتند حرفش را تصدیق کردند  و همه قبول کردند و منتظر سوال معلمشان شدند . سکوت سنگینی فضای کلاس را  فرا گرفته بود که ببیند دبیرشان چه سوالی می کند  در همین لحظه  بود که معلم سکوتش را  شکست و سوالش را اینطور پرسید؟؟
  بچه ها حضرت عباسی ع هرکی دوست دختر داره دستش را بالا کنه!! ؟
بلافاصله  همه که اخلاق بی ریای معلم شان را می دانستند و می شناختند  دستشان را بلند کردند و به علامت اینکه دوست دختر دارند بالا بردند!!

اقای معلم این صحنه را دید از پشت میزش بلند شد وبه سمت شاگردانش حرکت  کرد و گفت : به به  واقعا به به ...همه کلاس دوست دختر دارند! 
 دستش را  روی شانه یکی از شاگردانش گذاشت و گفت : پس تو با خواهر این رفیقی و اون با خواهر تو !!  اها تو یکی هم با خواهر اون رفیقی و اون  با خواهر اون و اون با خواهر این واقعا دستتان درد نکند عجب ادعایی دارید که ناموس را دوست دارید و  ناموس پرستید !!!!.... 

فڪری_احمدی_زاده
لندن- انگلستان