سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

شنبه 13 آذر 1400
  • روز بيمه
1 جمادى الأولى 1443
    Saturday 4 Dec 2021

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

      شنبه ۱۳ آذر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      چرا شعرپیشرو، سبکی جداگانه است؟
      ارسال شده توسط

      محمد علی رضاپور

      در تاریخ : جمعه ۲۸ آذر ۱۳۹۹ ۱۸:۴۰
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۳۹ | نظرات : ۰

      چرا #شعر_پیشرو، سبکی جداگانه است؟
      پیش تر هم گفته بودیم که: سبک پیشرو، آمیخته ای از سبک های سنتی و نو است و همچون فرزند آنها. 
      این آمیختگی هم ممکن است گاهی  در همه ی شعرهای گونه ای پیشرو، دیده شود
      مثل هر شعری در گونه ی آمیزه و  گاهی در کلّیّت گونه ای دیگر از شعر پیشرو مثل شعر سروش که گاهی بصورت سنتی و گاهی بصورت نو 
      می آید و در مجموع، قالب یا گونه ی شعری سروش با زیرگونه های مختلفش، هماهنگ با چارچوب هیچکدام از دو سبک سنتی و نو نیست و از هر دو، بیرون
       می زند و این یعنی گونه ی شعری سروش، زیرگونه های مختلفی دارد که بعضی از آنها سروش سنتی اند و بعضی سروش نو و از این نظر در کلیت قضیه، گونه ی شعری سروش، در چارچوب هیچیک از سبک های  شعر سنتی و نو به تنهایی نمی گنجد و از تعریف هریک از آنها بیرون می زند.
      (اکنون مطلبی فراتر:) 
       
      اضافه کنیم که گونه های شعر پیشرو ازجمله شعر سروش، تنوع پذیری های فراوانی دارند و بعنوان مثال، نمونه هایی از شعر سروش حتی به تنهایی 
      و همزمان آمیخته ای از هر دو سبک سنتی و نو هستند، 
      مثلا در زیرگونه ای از شعر سروش، همه یا بیش تر مصراع های غیرپایانی دارای قافیه اند و طول یکسانی هم دارند یعنی به سبک سنتی اند اما مصراع واره ی پایانی،
      کوتاه تر از آنها و به سبک نو است و حتی در برخی زیرگونه های سروش، این آمیختگی سبک های سنتی و نو بیش تر از این مقدار می شود، مثلا 
      در مصراع واره های غیرپایانی،
      قافیه، رعایت می شود(مثل سبک سنتی) اما طول مصراع واره ها نابرابر می گردد(مثل سبک نو). 
      در این موارد، لَخت پایانی هم گاهی بصورت مصراعی کامل است(سنتی) و گاهی بصورت دیگری مثل نیم مصراع (نو) 
      خلاصه ی مطلب:
      شعر پیشرو، آمیخته ای از شعر سنتی و نو اما جدا از آنهاست همچون فرزند - که موجودی همانند اما جدا از پدر و مادر خود است. 
      شعر پیشرو، گونه های چندگانه ای دارد مثل 
      #سه_گانی
      #آمیزه
      (#غزل_پست_مدرن) 
      #سروش 
      #سه_گلشن 
      #شعرسبز_یا_چندآهنگ 
      و #شعر_تک. 
      آمیختگی همزمان سبک های سنتی و نو در سبک پیشرو، 
       این سبک شعری (پیشرو) را سبکی جداگانه از هریک از آن دو (سنتی و نو) قرار می دهد. 
      مبنای استقلال سبک پیشرو از هریک از سبک های سنتی و نو، گاهی برپایه ی کلیت قضیه در گونه هایی از شعر پیشرو است و گاهی فراتر از این، یعنی در خودِ این نمونه های شعری ممکن است در یک زمان(در یک شعر)، هم از سبک سنتی استفاده شود و هم از سبک نو و در نتیجه، آمیخته ای باشد از هر دو و سبکی جداگانه به نام سبک شعری پیشرو. 
      #محمدعلی_رضاپور (#مهدی)

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۰۷۴۵ در تاریخ جمعه ۲۸ آذر ۱۳۹۹ ۱۸:۴۰ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0