سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

سه شنبه 29 مهر 1399
  • روز صادرات
4 ربيع الأول 1442
    Tuesday 20 Oct 2020
      بزرگ ترین شكوه و سربلندی ما نه در هرگز سقوط نكردن، بلكه در برخاستن پس از هر شكست است. رالف والدو امرسون

      سه شنبه ۲۹ مهر

      سبز چندآهنگ

      شعری از

      محمد علی رضاپور

      از دفتر شعرسبز/چندآهنگ نوع شعر شعرناب

      ارسال شده در تاریخ ۲ هفته پیش شماره ثبت ۹۰۴۳۷
        بازدید : ۹۲   |    نظرات : ۹

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه

      چند شعر سبز با حال و هوای عارفانه
       
      1- شعر سبز/چندآهنگ (از نوع نیمایی+ آزادِ عروضی)
      ترانه های خنده ات/ 
      بهانه ای به دست من/
       که هیچ، از تو نگذرم/ 
      اگر چه در خیال خود/
       به چالِ وسوسه، دچار….//
      اما یار!/
       نگار!/
       دلبر و دلدار!/
       دلگیرم از تو/
       و خودت می دانی/ 
      مهربان من!/ 
      جهان من!/
       باش بعد از این/
      مهربان ترین/
       مهربان من!/ 
      جهان من!/ جان من!/
       جاودانه باش مهربان!/ 
      به جان من.///
      2- شعر سبز/چندآهنگ (از نوع سنتی+ آزادِ عروضی)
      به عشقت دچارم؛ خوش ام در هوایت/ 
      خوشا دل؛ خوشا جان؛ خوشا مُبتلایت//
      شرمنده ام؛ اما/ 
      از روزهایی که … از شب هایی که/ 
      رفتند/
       و نماندند/
       با معرفتِ عشقت/
      آی! عشقِ با معرفت!/ 
      جانانه!/ 
      بی کرانه!/ 
      بی نهایت!/ 
      آن چنان که شایانِ خود/
      ببخشای و ببخش!//
      3- شعر سبز/چندآهنگ (از نوع نیمایی+ آزادِ عروضی یا به عبارت بهتر:
      آزادِ عروضی+ نیمایی)
      غمگین ام/
       اکنون که نیستی/ 
      مثل زمستان/ 
      همچون بیابان/
       چونان بیابانی که آه! گم شده باشد/
      یا نَه/ 
      ناپیدا شده باشد/
       مدفون شده باشد/ 
      زیر چکمه های زمستان/ 
      اما امیدوارم/ 
      به آمدنت/
      که می آیی/ 
      که گفتی که می آیی//
      پس بیا/
       زودتر بیا/ 
      مثل التفات نوبهار/
       بر نیاز کوه/
      مثل پیک پاک آسمان/
       بر فراز دشت/
       مثل آب، مثل آفتاب/ 
      مثل هر چه خوب، هر چه ناب/
      ای یگانه ی دلِ خراب!/ 
      زود تر بیا/ 
      زودتر بیا و بعد از آن/
       تا ابد، کنار من بمان!///
      4- شعر سبز/چندآهنگ
      (از نوع نیمایی+ آزادِ عروضی یا به عبارت بهتر:
      آزادِ عروضی+ نیمایی)
      زمانی سپید بودم/
       پاک و روسفید/
       زمستان وَش/ 
      برف آسا/
       به دور از بهار/
       تا تو تابیدی/
       عشق آسا/
      و خندیدی/ 
      باران وَش//
      از همان زمان/ 
      مهربان!/
       یک به یک، شکوفه در شکوفه شد/ شاخه-شاخه-شاخه-شاخه های دل/ 
      عاشقی سرای دل/
      آفرین!/ 
      می سرایمت که خود، سرودی ام/ 
      شاعر عزیز شعر سبز من!/
      آفرین!/ 
      خوشنوا ترین!/
       شعر سبز من!///
      5- شعر سبز/چندآهنگ
      (از نوع سنتی: سنتی با چند آهنگیِ تغییر در بُحور عروضی)
      (فاعلاتُ فاعلاتُ فاعلن:)
      با تو بودنم گلم! بهانه است/ این ترانه، این غزل، نشانه است/
      با تو بودنم عزیز جان من!/ 
      وای نازنین! چه عاشقانه است//
      (فعولن فعولن فعولن فعولن:)
      ولی گرچه هستی در آغوش شعرم/ 
      جداییِّ تلخند در نوش شعرم/
      نگاه تو را دوره کرد(ه)م دوباره/ ببینم نگردد فراموش شعرم///
      (مفاعلن فَعَلاتن مفاعلن فَعَلاتن:)
      خوشا دوباره ببینم تو را؛ دوباره بخندی/ 
      شبیه زمزمه ی روشن ستاره بخندی/
      مثال عاطفه ی خیس نوبهار بیایم/ 
      به سبک حادثه ی ابر بی قرار بخندی////
      (مفاعلن مفاعلن:)
      بیا نگار ماه من!/ 
      طلوع مهرگاه من!/
      به دیده ام خوش آمدی/
       یگانه ی نگاه من!/////
      6- شعر سبز/چندآهنگ (از نوع نیمایی+ آزادِ عروضی)
      دوست دارم ای تمامِ عشقِ من!/ 
      باز، بر تو رو کنم/
       با تو گفتگو کنم/
      حس کنم نوازش لطیف دست هات را/
       روی شانه ی دلم/
      وان حمایتِ نجیبِ چشم هات را/ بر ترانه ی دلم.//
      افسوس!/ 
      گاهی/
       از من دور می شوی/ 
      از تو دور می شوم/
      و چه بی اندازه سنگدل است/ واژه ی منفورِ جدایی/
      هیچ ام بی تو/ 
      ای همه چیز من!/
       برگرد!///
      7- شعر سبز/چندآهنگ
      (از نوع نیمایی+ آزادِ عروضی یا به عبارت بهتر:
      آزادِ عروضی+ نیمایی)
      روزهایی که رفتند/
       روزهایی که می روند/
       روزی که باید بیاید//
      چه باک!/ 
      به قول آن عزیز:/
       اَلا که نیست چون تو پاک/ (برای عاشقان)/ 
      بمان خودت بمان!///
      8- شعر سبز/چندآهنگ (از نوع نیمایی+ آزادِ عروضی)
      صبح صادق است/ 
      نوجوان هوای عاشق است/
       در دلم تَغَزُّلِ شقایق است//
      اگر بتوانم/ 
      عاشقانه/ 
      جان بسپارم/
       در آغوشِ دلفریبیِ چشم هایت/ 
      تا جانانه شوم/
      در عشقت ای جانانه ی من!/ دوست دارم/ 
      صبح صادق را.///

       شعرسبز/چندآهنگ،
      قالبی شعری است که با انتقال از وزن و بحری به وزن و بحری دیگر، توان بهتری در ترسیم فضای روانی
      شعر دارد و در معمول ترین نوع خود، شیوه ای در میانه ی سپید و نیمایی است و بطور کلی، از نظر ترکیب وزنی، دارای انواعی است از این قرار:
      1- نیمایی+ آزادِ عروضی یعنی دارای عروضِ آزاد مثل سپید
      2- نیمایی اما دارای وزن ها و به عبارت بهتر: بحرهای مختلف عروضی
      3- سنتی اما دارای وزن ها و به عبارت بهتر: بحرهای مختلف عروضی
      4- سنتی+ آزاد عروضی
      5- سنتی+نیمایی با وزن ها و بحرهای مختلف عروضی
      6- سنتی+نیمایی+ آزاد عروضی با تفاوت در اوزان و بُحور عروضی

      لطفا در شناساندن و گسترش بیش تر قالب های تازه و توانمند سروش و سه گلشن هم مددکار باشید!
      سپاس تان

      #محمدعلی_رضاپور (مهدی)
      ۴
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      عباسعلی استکی(چشمه)
      ۲ هفته پیش
      درود استاد عزیز
      بسیار زیبا و جالب بود خندانک
      محمد علی رضاپور
      محمد علی رضاپور
      ۲ هفته پیش
      سلام و درود خندانک
      ارسال پاسخ
      سلمان مولایی
      ۲ هفته پیش
      سلام

      و

      دیرزمانی ست که نوشته و سروده های رضاپور نجیب را پیگیرم و هر بار از بار نادانسته های ام در حضور ش کاسته می شود و می آموزم .
      قالب های شعری بی گمان از لوازم اصیل شعر هستند که بدون بودن شان انتقال پیام و انتشار لذت ادراک ، ممکن نمی شود اما درگیر شدن در قالب ها تا آن جا که شاعر به جای عرضه ی شعر به عرضه ی قالب بپردازد از دیدگاه من پسندیده نیست ، نه آن که گفتن از قالب ها و نوآوری های در این مسیر ناپسند باشد بلکه به زعم من وقتی شاعر شعر منتشر می کند باید ذهن مخاطب را آزاد بگذارد تا لذت کافی و شهود مناسب را در شعر به دست آورد و با حاشیه نویسی نباید این روند را مختل کرد ، اتفاقی که در این صفحه رخ داده است ، شعرها یکی از دیگری زیباتر ند و دلنشین ولی نحوه ی چیدمان آن ها و توضیحات بین‌شان ذهن مخاطب را از درک مقصود باز می دارد و ای کاش رضاپور نجیب این توضیحات را همچون همیشه در مطلبی جداگانه شرح می دادند و در این جا با انتشار یکی از این اشعار در حق خود و شعرهای نازنین جفا روا نمی داشتند ...
      هر کدام از این اشعار فخیم می توانستند با انتشار جداگانه تاثیر بسیار بهتری در روند فهم و درک این قالب و نوآوری موجود در آن منجر شوند و هدف غایی شاعر را برآورده سازند و امید آن دارم که محمد علی گرامی این نکته را اندکی محل اندیشه قرار دهد و نتیجه اش هویدا شود چرا که من دل ام می سوزد وقتی که شعری زیبا به سادگی شهید می شود و از قدرت واقعی زندگی خویش محروم می شود ...
      البته جای دارد که بگویم در این مقال به هیچ روی در خصوص قالب عرضه شده نظری ننوشته ام و این امر مجالی وسیع و حوصله ای گسترده می طلبد چرا که خودم همواره به این گسست های وزنی و تغییر قوالب در یک شعر واحد دست زده ام و دوست اش می دارم ....

      زنده باشی رفیق نادیده ام و استوار در مسیر پر پیچ و خم ....
      محمد علی رضاپور
      محمد علی رضاپور
      ۲ هفته پیش
      و ای کاش
      درباره ی قالب هم می گفتی.
      هدفم از توضیحات، جا انداختن بهتر مطلب
      است. راستش: بشخصه، شعر سپید را
      هم در تعریفاتی که از آن ارائه. می دهند و هم در عمل،
      ناقص می دانم و بعنوان راه حلی در این راه،
      شعر سبز(چندآهنگ) را مفید می دانم.
      اگر پیگیری کرده باشی دوست عزیز!
      در چند جا توضیحات کامل تری درباره ی شعر سبز چندآهنگ داده ام،
      این را قبلا هم عرض کرده ام که احتمالا آنچه بتوان آن را شعرسبز نامید، پیش از کارهای بنده هم وجود داشته.
      احتمالا در کارهای شما هم نمونه هایی داشته باشد.
      هدفم معرفی گونه ای بهتر و البته مستقل از شعر سپید است چراکه شعر سپید، راضی ام نمی کند. اگر موافقی، یاری ام کن
      و اگر این راه را نمی پسندی، سفارش.
      سپاس فراوان از محبت شما
      محمد علی رضاپور
      محمد علی رضاپور
      ۲ هفته پیش
      سلام و درود
      دوست عزیز و فرهیخته
      جناب سلمان مولایی خندانک
      دیدگاهت ارجمند است.
      ارسال پاسخ
      ابوالحسن انصاری (الف رها)
      ۲ هفته پیش
      .


      درودبرشما گرامی

      دستمریزاد
      خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      محمد علی رضاپور
      محمد علی رضاپور
      ۲ هفته پیش
      سلام و درود خندانک
      ارسال پاسخ
      محمد علی رضاپور
      ۲ هفته پیش
      توضیحات

      چندآهنگ یا سبز، گونه ای از شعر است که در آن، به جای یک وزن خاص (مثل شعر سنتی) ویا یک وزن کوتاه و بلندشونده و حداکثر کمی مُنعَطِف(مثل شعر نیمایی)،
      چند وزن مختلف به کار می رود و بر این اساس هم می توان کلمات و عباراتی را که در وزن اصلی نمی گنجند، در آن گنجانید و هم می توان فضاهای عاطفی‌ مختلفی را با تغییر وزن ایجاد کرد.
      چندآهنگ یا شعر سبز، گونه‌ هایی دارد و بطور کلی در شعر سنتی و همچنین در میان شعر سنتی و نو و همچنین در شعر نو به کار می رود و در گونه ی اخیر، چندآهنگ تر و منعطف تر از شعر نیمایی و موزون تر، قافیه گزین تر،
      قاعده مند تر و در یک کلام،
      پرمایه تر از شعر سپید است.
      #محمدعلی_رضاپور (مهدی‌)
      محمد علی رضاپور
      ۲ هفته پیش
      ویژگی های #شعرسبز / #چندآهنگ


      برخی از این ویژگی ها:

      1- کاربرد لَخت های دارای بیش از یک رکن عروضی بعنوان وزن های نسبتا رایج عروضی
      (چراکه لَخت های بسیار کوتاه معمولا با یک رکن عروضی، قابل نمایش هستند و موزون بودن آنها در حد وجود وزن در شعر سپید است نه در حد شعر سبز، مثلا ممکن است در شعری سپید، "می روم" بر وزن "فاعلن" مصراع واره ای از آن باشد، اما در شعر سبز، چنین مصراع واره ای را بصورت طولانی تری به کار می بریم
      مثل "می روم من به کوه" بر وزن فاعلاتن فَعَل - که وزنی نسبتا رایج بویژه در عروض نیمایی ست).

      2- کاربرد وزن های رایج عروضی در بسیاری یا برخی لَخت ها (در شماره ی یک، وزن های نسبتا رایج مثل فاعلاتن فَعَل را مثال زدیم و در شماره ی 2، وزن های رایج مثل فاعلاتن مفاعلن فَعَلن را می توانیم مثال بزنیم)

      3- تأکید بر کاربرد قافیه البته در جایگاه های اختیاری و دست کم در حد یک جفت از کلمات همقافیه در هر شعرسبز

      4- یکسان یا نزدیک بودنِ وزنیِ برخی لَخت های همسایه یا نزدیک به هم (بویژه در قسمت هایی از چندآهنگ که پایه ای سنتی یا نیمایی دارد)

      5- روان و طبیعی بودن زبان شعر با توجه به از میان برداشتن (بسیاری از) محدودیت های وزنی مرتبط با شعر سنتی و حتی نیمایی

      6- امکان انتقال از وزنی به وزنی دیگر برپایه ی فضای عاطفی شعر

      7- قابلیت چندبخشی شدن و حتی تبدیل به نمایشنامه یا فیلمنامه ای با چند قسمت مختلف(که هر بخش در وزنی مختلف می آید)

      8- قابلیت گفتگویی شدن شعر بطوری که افراد مختلفی بعنوان قهرمانانِ داستانِ شعر، حرف خود را در شعر سبز چندآهنگ می توانند بیان کنند.

      (البته طبیعی است که همه ی این ویژگی ها بطور همزمان در یک شعر سبز به کار نرود)


      سپاس از التفات شما بزرگواران

      #محمدعلی_رضاپور (مهدی)
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


      (متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
      ارسال پیام خصوصی

      نقد و تحلیل شعر شاعران

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0