سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

اعضای آنلاین

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

حمایت از شعرناب

شعرناب

با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

کانال تلگرام شعرناب

تقویم روز

دوشنبه 31 ارديبهشت 1403
    13 ذو القعدة 1445
      Monday 20 May 2024
        به سکوی پرتاب شهرت و افتخار ،نجابت و اقتدار ... سایت ادبی شعرناب خوش آمدید مقدمتان گلباران🌹🌹

        دوشنبه ۳۱ ارديبهشت

        پاچه خواری

        شعری از

        کیوان رادفر

        از دفتر دل نوشته ها نوع شعر قصیده

        ارسال شده در تاریخ سه شنبه ۱۷ تير ۱۳۹۳ ۰۸:۳۸ شماره ثبت ۲۷۸۶۷
          بازدید : ۴۲۶۱۴   |    نظرات : ۵۰

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر کیوان رادفر

        شاید استفاده از کلمه  "پاچه خواری"  یا  "پاچه خاری"  در شعر جدی مناسب به نظر نرسد ، ولی هرچه فکر کردم این گزینه را مودبانه تر یافتم !!. چند بیتی هم بنا به ملاحظاتی از جمع ابیات  این قصیده  جدا شده اند.
        در ضمن دوستان توصیه کرده اند که واژه های کهنه کمتر استفاده کنم ولی این شعر 9 ماه پیش گفته شده و اگر واژه های قدیمی داره باید ببخشید :                                   
         
        پاچه خواری
         
        ما به دوران پاچه خواران دیده ایم                       
        کاسه لیس شهریاران دیده ایم
        ما به دریا های خوف انگیز دهر                        
        روی هرموجی سواران دیده ایم
        هم بسی استاد کار چیره دست                            
        عده ای هم تازه کاران دیده ایم
        دست بوسی جیره ی هر روزه ای                       
        کز برایش بی قراران دیده ایم
        تا کمر خم گشته سرگرم مجیز                           
        هم به لیل و هم نهاران دیده ایم
        بر بساط ارتزاق از خون خلق                            
        دیو ودد را همجواران دیده ایم
        در عجب ماندم که گاهی بینشان                                  
        شیر مردان ، گل عذاران دیده ایم
        گرچه با خوکان هم آوایی خطاست                        
        با پلیدان سازگاران دیده ایم
        روبهند و جیره خوار شیر و گرگ                       
        حیله ها زین بی تباران دیده ایم
        در کویر خشک و بی آب و علف                       
        ریزه خوار جمع ماران دیده ایم
        زر چو خالص شد نرنجاند تنت                            
        زخمها زین کم عیاران دیده ایم
        آفت و انگل بسی در باغها                                
        هرزه ها در کشتزاران دیده ایم
        چون غبار از باد فرمان می برند                        
        تیرگی ها زین غباران دیده ایم
        در حریم پر فساد اهل جور                               
        ناکسان را پرده داران دیده ایم
        ظهر تابستان و ما خیس از عرق                         
        جمعشان در سایه ساران دیده ایم
        پیش پای قلدران مستبد                                      
        بی صفت آیینه داران دیده ایم
        کاش بودی بی صدا تاراجشان                             
        زین کلاغان غار غاران دیده ایم
        نعره مستانه شان شد تا فلک                              
        صد چنان کز می گساران دیده ایم
        قدر ت شرحش ندارد این زبان                           
        آنچه ما از روزگاران دیده ایم
        صدق با نیرنگشان افسانه شد                             
        ما خزان را در بهاران دیده ایم
        هم بدی از کرکسان زشت روی                          
        هم ز خوش نقش و نگاران دیده ایم
        گاه غم آن لعنتی سیمایشان                                
        ما بجای غمگساران دیده ایم
        ما از این سودا گران خود فروش                       
        بس مشقت ها در ایران دیده ایم
        کودنانی جملگی قانون گریز                            
        در صف قانون گذاران دیده ایم
        امرشان تکرار دستور امیر                              
        مجلس بی اختیاران دیده ایم
        مفلسانی تنگ دست و تیره بخت                         
        این زمان سرمایه داران دیده ایم
        بوده اند آزادگانی سر بلند                                
        این عزیزان سر بداران دیده ایم
        با همه بیزاری از رنگ و ریا                           
        پاچه خواری ها ز یاران دیده ایم
        قصه ی معروف بادنجان و قاب                         
        چیدنش از همقطاران دیده ایم
        چتر خود را جای دیگر باز کن                          
        زان که ما گرگیم و باران دیده ایم
        قافیه تنگ آمد و مطلب زیاد                              
        ناگزیر این قصه پایان داده ایم !!
        ۱۲
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        (متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
        ارسال پیام خصوصی

        نقد و آموزش

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0