سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

کانال تلگرام شعرناب

تقویم روز

جمعه 15 فروردين 1404
    6 شوال 1446
      Friday 4 Apr 2025

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        انسان راستگو برجسته ترین اثر خداوند است.الكساندر پوپ

        جمعه ۱۵ فروردين

        هفتاد من

        شعری از

        لیلا اسدی (میس قلم)

        از دفتر شعرناب نوع شعر غزل

        ارسال شده در تاریخ دوشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۳ ۰۰:۳۷ شماره ثبت ۱۳۲۹۵۴
          بازدید : ۸۱   |    نظرات : ۴

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر لیلا اسدی (میس قلم)

        یک من ِ تنها میان ِ جان و یک من در قفس
        شعر می بافد غم ِ من بهتر از هفتاد کس 
         
        با من ِ بی من بگو ، از من چه میخواهد دگر ؟
        از من و من های ِمن ، در من چه می ماند مگر؟
         
        من که با من های من ، دست ِ رفاقت داده بود
        سال ها من را به دوری از من عادت داده بود 
         
        نیم ِ من با شاعری همزاد و نیم ِ دیگرم 
        می شود همخواب ترس آن من ِ بی یاورم
         
        گر من و لیلای ِ من با شعر ها مستی کند
        پس چه کس با آن من ِ بی مایه همدستی کند؟ 
         
        با من ِ از من گریزان غیر ِ من ، کس یار نیست
        هیچ کس جز من برای من که بی آزار نیست 
         
        سال ها من را گرفتند از من ِ وا مانده ام 
        ما شدن را از من ِ عاشق تر ِ من رانده ام 
         
        من به جرم ِ بی منی در پیکر من حبس شد
        روح ِ من بی من میان ِ قوم ِ دشمن حبس شد
         
        از من ِ کوچک تر از من های ِ من ، الگو بگیر
        از گُل من یک گلاب ِ تازه و خوشبو بگیر 
         
        من همانم کز من ِ من می گریزد در خفا
        آن من ِ پنهان ِ من کی می دهد من را شفا ؟
         
        من به غیر از بوسه بر سیگار و بر شعر و غزل
        معصیت هرگز نکرده با من از روز ِ ازل
         
        من به من های ِ من و من های ِ روح ِ خسته ام
        همچومن های ِ فروغ ِ جاودان ، وابسته ام
         
        این من ِ رسوا کجا و آن ِ من ِ * حافیض ِ جان
        از من ِ بی مایه هم شعری پر از من را بخوان 
         
        من من ِ من کی شود همچون من و من های او
        ای من ِ من ، با من ِ من های من ، هذیان مگو
         
        از همین هفتاد من یک من نشد نیمی ز من
        من فقط با من مدارا می کند در این بدن
        ۲
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        عباسعلی استکی(چشمه)
        سه شنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۳ ۱۵:۵۲
        درود بانو
        مثنوی بسیار زیبا و دلنشین بود خندانک
        محمد باقر انصاری دزفولی
        سه شنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۳ ۰۹:۰۶
        باعرض سلام
        زیبا و
        بسیاردلنشین بود
        احسنت درود بیکران برشما
        ادیب بزرگوار
        خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
        ابوالحسن انصاری (الف رها)
        سه شنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۳ ۲۲:۴۷


        درود بر شما خندانک خندانک خندانک
        عباس (یزدان) عظیمی
        سه شنبه ۱۱ دی ۱۴۰۳ ۲۳:۴۸
        سلام و عرص ادب


        بسیار زیبا و فنی قلم زدید

        سربلند باشید
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        ارسال پیام خصوصی

        نقد و آموزش

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        1