سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

شنبه 19 آذر 1401
  • تشكيل شوراي عالي انقلاب فرهنگي به فرمان حضرت امام خميني -ره-، 1363 هـ ش
18 جمادى الأولى 1444
    Saturday 10 Dec 2022

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ،هر که نوشت پادشاه می شود. فکری احمدی زاده(ملحق)

      شنبه ۱۹ آذر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      علی محمد زیدوندی شاعر لرستانی
      ارسال شده توسط

      سعید فلاحی

      در تاریخ : چهارشنبه ۲ شهريور ۱۴۰۱ ۱۴:۳۳
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۶۴ | نظرات : ۱

      استاد "علی‌محمد زیدوندی" فرزند "یارعلی" شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار لرستانی و سرپرست اداره‌ی فرهنگ و ارشاد اسلامی دورود، در سال ۱۳۵۴ خورشیدی، در  شهرستان ازنا به دنیا آمد.
      ایشان فعالیت ادبی خود را از هفده سالگی در دو حوزه شعر و داستان آغاز نمود و بعد از نگارش  رمان  "خط پایان" و مجموعه داستان "رو به  دیوار"،  داستان‌نویسی را رها و به طور جد، به  سرودن شعر پرداخت و در سال ۱۳۸۶ نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان "توقیف ابدی" به چاپ رساند.
      زیدوندی بارها به عنوان شاعر برگزیده  به کنگره‌های  ملی دعوت شده، و در کارنامه‌ی خود، داوری و دبیری  چند همایش و کنگره استانی و کشوری را نیز دارد.
      ایشان در حوزه‌ی روزنامه‌نگاری نیز فعالیت می‌کند و تاکنون ده‌ها مقاله اجتماعی و ادبی از وی در نشریات و ماهنامه‌ها به چاپ رسیده است.
      وی مدیریت‌داخلی هفته‌نامه‌ی سیاسی، اجتماعی "گفتار ما" را نیز برعهده دارد.
      همچنین گزیده‌ای از اشعار ایشان توسط دکتر "رضا منصف" در کتابی با عنوان "ساعت شنی" به انگلیسی برگردانیده شده است.

      ▪فعالیت‌های ادبی و هنری:
      - دانشجوی دکترای ادبیات فارسی 
      - عضو انجمن قلم ایران
      - مدرس دانشگاه     
      - رییس سابق اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان ازنا 
      و..

      ▪کتاب‌شناسی:
      - توقیف ابدی - مجموعه شعر - ۱۳۸۶
      - شناخت‌نامه‌ی مفاخر ازنا - ۱۳۸۸ 
      - فرمانده‌ی فرمانبر - زندگینامه - ۱۳۹۰
      - به سمت آفتاب - زندگینامه - ۱۳۹۲
      - بنابر کبوتر بود - مجموعه شعر - ۱۳۹۲
      - انسان، عشق، سیاست - (بررسی جریان‌های شعری در دهه‌ی سی) - ۱۳۹۶

      ▪نمونه‌ی شعر:
      (۱)
      افتاده به نبضم ضربان نرسیدن
      ای لال شوی، لال، زبان نرسیدن
      با این نفس سرد و قطاری که نیامد 
      پیچیده به پایم چمدان نرسیدن
      در من جریان داشته یک عمر کبوتر 
      یک عمر پریدن، نگران نرسیدن
      هی نامه نوشتم که کمی ماه بیارید 
      این خانه‌ی تاریک نشان نرسیدن
      نه باد و بهاری نه -صدایی که بماند-
      پر شد تن راهم از دهان نرسیدن
      تقویم برایم خبری تازه ندارد
      پیچیده به جانم سرطان نرسیدن
      با آن کلماتی به شعرم نرسیدند 
      افتاد غزل در جریان نرسیدن.

      (۲)
      وقتی که بشر منطق اقرار نداشت 
      در آیینه هم قدرت تکرار نداشت 
      پیغمبر اگر از دل خورشید بریزد 
      در سر بجز از قدرت انکار نداشت 
      ما گم شده‌ایم، قصه‌ی پرواز قدیمی‌ست!
      زندان جهالت در و دیوار ندارد
      می‌خواستی از عشق، خدایی بتراشی؟
      در شهر کسی مشغله‌ی دار ندارد
      تا اوج ببر کفتر چاهی دل ما را
      کاین مسجد ویران شده، زوار ندارد
      باید که ببوسم در این حلقه‌ی مسدود 
      وقتی که بشر منطق اقرار ندارد.

      (۳)
      نه آن چشم های آذری مرا خواست 
      نه نیازمندی‌های روزنامه‌ها 
      و اگر نه 
      در آن ناچاری پا به راه
      دستی چمدانم را می‌گرفت 
      تا این سرایت تاریک 
      به زانو در نیاورد آتشم را
      که آستین بالا برده بود
      گلستان شود
      می‌دانم، می‌دانم!
      هیچ تریبونی از من نخواهد گفت 
      ما  
      حرف اضافه‌ای بودیم  
      در عاشقانه‌ای بی‌تقویم!
       
      (۴)
      سلام!
      یادت هست؟
      تابستان‌ها 
      چقدر شعرنامه می‌نوشتم برای پسرهای محل؟
      تا بدهند به دختران تهرانی 
      که آمده بودند آب و هوا
      که آمده بودند ما را عوض کنند 
      اما من 
      مرضیه را می‌خواستم 
      که نه شعر دوست داشت 
      نه نامه،
      و نه مرا!

      (۵)
      جات خالی آزادی
      چقدر آزادم
      تا ترجمه‌ات کنم 
      به شکوه پرنده‌ای که تاب نیاورد،
      آب و دانه‌ی قفس را
       
      (۶)
      دیوارهای شهر 
      فرو ریختند 
      و مرگ
      با آن ماهیچه‌های سخت 
      به ریش گردن باریکمان می‌خندد
      و ما 
      با پاهای لاغر 
      و چشم‌های مردنی 
      خانه‌ی همسایه را نشان می‌دهیم...

      (۷)
      اندوه جهان برای من 
      تو بخند 
      خنده‌ی تو 
      رفتار رنگین پروانه‌هاست.

      (۸)
      تو اگر بمانی 
      با همین کلمات 
      تمام تپانچه‌های را
      به زانو در  می‌آورم.

      (۹)
      کیف بودنت را بدهکارم 
      به این تقویم 
      که از هر طرف ورق می‌خورد 
      کسی به شانه‌ام نمی‌رند.

      (۱۰)
      چیزی که در دل من پای می‌کوبد 
      دامن تو را هم می‌گیرد.
       

      گردآوری و نگارش:
      #زانا_کوردستانی 
       
       

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۲۳۹۱ در تاریخ چهارشنبه ۲ شهريور ۱۴۰۱ ۱۴:۳۳ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      هواجان جاویدان
      پنجشنبه ۳ شهريور ۱۴۰۱ ۱۴:۴۷
      🍃🌼🍃 درود 🍃🌼🍃
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0