واي از آن روزي كه
واي از آن روزي كه نام عشق بيماري شود
دل شكستن واژه اي مانوس و تكراري شود
بي وفايان مرشد رسم وفاداري شوند
خفته اي آيينه دار كيش هشياري شود
...........................................................................
واي از آن روزي كه دل از ياد او غافل شود
ماهي درياي ايمان غرق ِ در ساحل شود
واي از آن روزي كه بندد چشم شوخي راه دل
عقل و ايمان با نگاهي ناگهان زايل شود
.............................................................................
واي از آن روزي كه خود خواهي شود آيين ما
جامه ي تحريف بر تن كرده باشد دين ما
واي از اين توجيه هاي هم صدا با حبّ و بغض
بشكند پا هاي استدلالي و چوبين ما !
..........................................................................
واي از آن روزي كه در دشت ريا پنهان شويم
با شبانان دمخور و با گرگ هم پيمان شويم
پا گذاريم از "هوا" بر گرده هاي خاكيان
با نگه بر اشك اين و آه آن خندان شويم
...........................................................................
واي از آن روزي كه ميش از گرگ فرمان مي برد
ساده لوحي ، مرگ را در كامش آسان مي برد
در مصافي نابرابر رو به روي اعتماد
مكر ، صد ها حيله را با خود به ميدان مي برد !!