گل شقایق

خدایا مهرت را دیدم در تک گل شقایقی که از دل زمینی قیر گون روییده بود...وقتی که ده قدم از خانه بیرون گذاشتم! من می دانم که آن نشانه ای بود برای بیدار کردن دلم،  و تو می دانی که بین ما حرف بسیار است، ای بهترین معشوق!آری تو اگر بخواهی، از دل سنگ هم گل می روید!باغ گل زیبا است، اما این تک گل شگفت انگیز است!‌ پروردگارا زندگیم سخت گشته، اما نه سخت تر از سنگ، پس برویان در زندگیم گلی را، که از دیدنش به وجد آیم و توانم بده که شکر شکوه و عظمت و قدرتت را به جای آورم. من خسته تر از آنم که دوریت را تاب بیاورم، وصالت را می خواهم پروردگارم، که دگر صبرم تمام است

 

منم آن تک گل زیبای مغرور

که می گردم پیاپی در پی نور

به هرجا نور او گردد نمایان

شود رخساره ام چون ماه تابان!