سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

پنجشنبه 7 مهر 1401
  • روز آتش نشاني و ايمني
  • شهادت سرداران اسلام: فلاحي، فكوري، نامجو، كلاهدوز و جهان‌آرا، 1360 هـ ش
4 ربيع الأول 1444
    Thursday 29 Sep 2022

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ،هر که نوشت پادشاه می شود. فکری احمدی زاده(ملحق)

      پنجشنبه ۷ مهر

      سفرمان

      شعری از

      آرمان مشایخ

      از دفتر ۱۴۰۱ نوع شعر نیمائی

      ارسال شده در تاریخ يکشنبه ۱۶ مرداد ۱۴۰۱ ۰۹:۰۷ شماره ثبت ۱۱۲۳۵۵
        بازدید : ۵۳   |    نظرات : ۲

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه
      دفاتر شعر آرمان مشایخ
      آخرین اشعار ناب آرمان مشایخ

      هر عمر همچو رودخانه است.
      بی عقل آمدیم ز دریاچه‌ی ناشناس,
      گاه آبان می‌شوند آشفته،
      گاه می‌بریم سنگان کینه‌ها،
      و هم آنها را باز می‌اندازیم.
       
      ولی به هر تلاقی رودان،
      چقدر سنگین می‌شود، بار سنگان نفرت را؟
       
      برای, به تمام تلاقی انتخاب می‌کنیم.
      گاه در یک ره گنج است.
      گاه در یک ره رنج است.
      گاه در یک ره آزادیست.
      گاه در یک ره ویرانیست.
      اما، کدام ره به دریا‌ی منشاء هدایت می‌کند؟
       
      یک روز جریانمان خواهند ایستاد.
      بعضیا در دریاچه‌ی دیگر خواهند رسید.
      بعضیا در مرداب پایان خواهند گرفت.
      بعضیا در دایتیا خواهند پیوست.
      بعضیا در بیابان خواهند مرد.
       
      اما, کدام رود به دریایی آغوش گرم خواهد برگشت؟
      برای, یادمان رفت که ما و دریایی یکی بودیم.
      سفرمان و آزمایشمان در آسمان عظیم آغاز شدند.
      آن زمانی کز منزلمان پرواز کردیم.
       
      گر او خوشبختان به خانه باز خواهند یافت…
      چقدر آلوده خواهند شد،
      ز وسوسه‌ی لذت‌گرایی؟
      چند شنگ خشم خواهند برد،
      ز دشمنان که آرزومندند برای عذاب دیگران؟
      چقدر قَوی تر خواهند بود،
      ز مشکلات که جان شان را تقویت کردند؟
      چقدر زمینان را تغذیه خواهند کرد،
      با مهر و اهمیت و دادن.
       
      هممان آمدیم ز یک سرا،
      بی بار بر پشت، بی رنج جهان، بی رزمی با مصاحبان.
      فراموش کردن سبب دنیاست.
      چه تنگ است برای ایوان مسبب، دل رود‌ها‌ی مان.
       
      .
      ۳
      اشتراک گذاری این شعر

      نقدها و نظرات
      شاهزاده خانوم
      دوشنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۱ ۱۰:۵۴
      درود بر شما خندانک
      نوشته بسیار زیبایی بود خندانک خندانک
      محمد رضا خوشرو (مریخ)
      دوشنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۱ ۱۳:۴۱
      سروده ی نیماییِ خاصی بود بزرگوار .

      کمی غمگین .

      موفق باشید .
      خندانک
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0