سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

اعضای آنلاین

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

چهارشنبه 7 فروردين 1398
    22 رجب 1440
      Wednesday 27 Mar 2019
        هر چه بیشتر به کسی عشق میورزیم ، بیشتر در اسرار هر چیز نفوذ می کنیم . مولانا

        چهارشنبه ۷ فروردين

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        سروش و سه گلشن، دو قالب جدید در شعر فارسی(2)
        ارسال شده توسط

        محمدعلی رضاپور(مهدی)

        در تاریخ : يکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷ ۰۳:۰۷
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۳۶ | نظرات : ۳

        ادامه ی معرفی دو قالب جدید شعری: سروش و سه گلشن(1)
         پیش تر گفتیم که سه گلشن(سه باغ)، نام قالبی نوین در شعر است که در شکل اصلی خود، یک بیت آغازگر
        به شیوه ی قافیه بندی مثنوی(یا قطعه) دارد و در ادامه، ابیاتی با قافیه بندی غزل(یا قطعه) و در پایان، قسمتی به عنوان پایانبخش آن می آید؛ مثلا
        دو بیت به شیوه ی قافیه ی دوبیتی(یا چهارپاره) دارد یا یک بیت جداگانه.
         
         سروده ای در قالب سه گلشن( از کتاب تا کهکشان ها)
        «آقا! به دل نگیر اگر بی­وفا شدم
         
         
        یا یک ـ دو روز، از گل یادت جدا شدم»
         
        جایی نمی­ رود دل شیدا. کجا رود؟
         
         
        این دستِ دوست بسته سراپا، کجا رود؟
         
        بستی مرا به خاطره­ ی بوی زلف خود
         
         
        این مستِ مستِ مستِ تو  تنها کجا رود؟
         
        پروانه و طراوت پرواز و دشت گل
         
         
        از التفاتِ گلشنِ زیبا کجا رود؟
         
        پردیس نیست خوب­تر از آستان تان
         
         
        چشمم از این حریم مصفّا کجا رود؟
         
        چشمم به خوشه­ های تماشا نمی­رسد
         
         
        بی­ توشه از کنارِ تماشا کجا رود؟
         
        ای مهربان به زائرزارت! عنایتی
         
         
        بیچاره، ناامید از این جا کجا رود؟
         
        «جایی نمی­ روم. به تو وابسته، جان من
         
         
        از آن گلِ است کوزه­ ی عاشق­نشان من
         
        دست نوازشی به سر خسته­ ام بکش
        قربان مهربانی تو مهربان من!
         

        و سه گلشنی دیگر از همین شاعر و همین کتاب تا کهکشان ها
         
         
        «خواندن از نام دوست، شیرین است
         
         
        مستی از جام دوست، شیرین است»
         
        من کجا؟ گفتن از حبیب کجا؟!
         
         
        ادّعایی چنین عجیب کجا؟!
         
        آسمان­ها به چشم او مست­ اند
         
         
        مستیِ چشمِ این غریب کجا؟!
         
        من ولی می­ سرایم از چشمش
         
         
        این کجا؟ چشم بی­ نصیب کجا؟!
         
        می­ وزد نغمه­ های شیرینش
         
         
        صبرِ بیچاره را شکیب کجا؟!
         
        «یا محمّد! بخوان مرا ای دوست!
         
         
        از عزیزان بِدان مرا ای دوست!
         
        دوست دارم که با شما باشم
         
         
        پیش چشمت نشان مرا ای دوست!»
         

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۹۰۲۴ در تاریخ يکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷ ۰۳:۰۷ در سایت شعر ناب ثبت گردید

        نقدها و نظرات
        کبری یوسفی
        شنبه ۱ دی ۱۳۹۷ ۰۶:۲۶
        سلام بزرگوار
        زیبا وقشنگ سروده اید
        درپناه حق خندانک خندانک خندانک
        محمدعلی رضاپور(مهدی)
        محمدعلی رضاپور(مهدی)
        شنبه ۱ دی ۱۳۹۷ ۱۴:۲۶
        سلام و سپاس
        خیلی ممنون از لطفتان خندانک خندانک خندانک خندانک
        ارسال پاسخ
        مهدی سالوند (مهدی)
        دوشنبه ۱۰ دی ۱۳۹۷ ۰۵:۲۶
        درود بر شما
        توفیق رفیق راهتان
        خندانک خندانک خندانک
        دعوتید به غزل « شِکوه » ام ، سپاس
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



        ارسال پیام خصوصی

        آموزش و نقد شعر

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.