سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

شنبه 19 آذر 1401
  • تشكيل شوراي عالي انقلاب فرهنگي به فرمان حضرت امام خميني -ره-، 1363 هـ ش
18 جمادى الأولى 1444
    Saturday 10 Dec 2022

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ،هر که نوشت پادشاه می شود. فکری احمدی زاده(ملحق)

      شنبه ۱۹ آذر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      شروین سبطی شاعر مازنی
      ارسال شده توسط

      سعید فلاحی

      در تاریخ : يکشنبه ۳ مهر ۱۴۰۱ ۱۹:۳۸
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۰۸ | نظرات : ۰

      "شروین سبطی" شاعر مازندرانی، زاده‌ی سال ۱۳۵۸ خورشیدی در آمل است.

      ▪نمونه‌ی شعر:
      (۱)
      ریشه‌هات بر گلو می‌پیچید 
      آنجا که خونم را به سپیده‌ای مشکوک فروختم 
      و بیداری ِ کوتاه
      به قامتت نرسید 
      اکنون تنها بادهای سرگردان
      از دهان بازمانده‌ام عبور می‌کنند 
      پس دیگر چه بگویم...؟
      با درختان کهن 
      ناگهان برابرم قد می‌کشی 
      و اندوهت - آغشته با هزار پرنده‌ی بی‌سر -
      در آغوشم 
      جا خواهد ماند.
       
       (۲) 
      و عطر پریده از خاطر 
      کجای خواب‌هات پراکند 
      تا او بیاید وُ کام بگیرد از 
      برگ برگ ِ درختانِ خمیده‌ی قامتم.
      آهی اما به دورها می‌رود وُ بر نمی‌گردد
      اینگونه که سر بر می‌گردانی 
      به آنچه دیگر نیست 
      و بهار همین نَفَس‌های خون خورده‌ست 
      که از ریشه‌هام بالا می‌کشی 
      پس می‌دهی به غیاب ِکبوتریش.
       
      (۳)
      آه این گلوی پاره پاره چه می‌خواهد 
      از بند بند انگشتان خود بپرس _
      می‌گشایند هر پرده‌ی قلبم را
      در ضربه‌های ِمکرّر ِ ناقوس ِ آخرین 
      دیگر چه بگویم 
      گیسوت تمام آینه را پوشانده‌ست 
      و زیبای جان باخته هنوز
      بر دست‌ها می‌درخشد.
       
      (۴)
      سنگ آب شود محضرت
      در گل شکفته‌ی صدات
      چه جویم 
      با آن همه رنگ دیوانه 
      بخوانَم 
      روان و به هرجا 
      بخوانَم اما 
      بُغضی نانوشته‌ام / در دل
      با اندوه ماه و
      شیهه‌ی اسبان
       
      (۵)
      ماه میان دست‌هاش
           کودکی می‌کند 
           و ردایی سپید 
           آسمان را پوشانده‌ست 
           ابدیتی که در سجده
           قناعت کرده است...
           آتش بزن بر این عود!
           به هر سوش می‌پراکنم و
           از هوش می‌روم.
       

      گردآوری و نگارش:
      #زانا_کوردستانی 

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۲۴۹۰ در تاریخ يکشنبه ۳ مهر ۱۴۰۱ ۱۹:۳۸ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0