سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

سه شنبه 29 مهر 1399
  • روز صادرات
4 ربيع الأول 1442
    Tuesday 20 Oct 2020
      بزرگ ترین شكوه و سربلندی ما نه در هرگز سقوط نكردن، بلكه در برخاستن پس از هر شكست است. رالف والدو امرسون

      سه شنبه ۲۹ مهر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      درود مهربانو( ریشه یابی)
      ارسال شده توسط

      برهنه در بارانِ دره ی کومایی

      در تاریخ : جمعه ۷ شهريور ۱۳۹۹ ۰۴:۳۱
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۱۲۲ | نظرات : ۴

      "ریشه یابی واژگان درود،مهر،بانو"
       
       
       
      (راهگشایی به ریشه یابیِ واژگان کردی)
       
      ۱-دُرود(du.rod)
       
      پارسیِ میانه است که ایرانیِ باستان آن druvataat است
      به معنای تندرستی و سلامت.
       
      از ریشه ی-druva(سالم،تندرست،استوار،محکم).
      ظاهرا از -dhr-u-va از ریشه ی dhar به معنای (داشتن،نگاه داشتن،حفظ کردن)
       
      همه به معنای سلامت،تندرستی،آسایش
       
       
      به انگلیسیtruth
      به روسی دراست
      به انگلیسی just هم می گویند.
       
       
       
       
      ۲-مِهر(mihr)
      شفقت،محبت،عشق،دوستی،عطوفت
       
      پارسی میانه mihr است.به ایرانی باستان میثرا(mithra)می گویند به معنای دوستی و پیمان
      از ریشه ی -may/-mi
      به معنای بستن،استوار کردن،محکم کردن،مبادله کردن و رد و بدل کردن
       
       
      پروفسور بیلی میثرَ (mithra) را از ریشه ی -may /-mi به معنای دوست بودن و مهربان بودن می داند
      و بهmielas(لیتوانیایی)به معنای عزیز و محبوب
      و اسلاوی کهن miru (صلح،آرامش) و روسی mir (آرامش و صلح) و آلبانیایی mire 
      که در نهایت
      از ریشه ی هند و اروپایی mei در کنار moi وmi 
      به معنای نرم،ملایم و دلنشین مشتق اند مربوط می داند.
       
       
      *mitra 
      واژه ی مذکر سانسکریت است
      به معنای دوست،همدم و هم پیمان
       
      *mithra
      اوستایی است
      به معنای عهد و پیمان.
       
       
       
       
      ۳-مِهر (خورشید)mihr
       
      پارسی میانه است 
      که در ایرانی باستان میثرا(mithra) می گویند.
       
       
      به اوستاییmithra(میثرَ):
      ایزدِ مِهر
      که ایزد فروغ و روشنایی است(مثل هندوان)
      و ناظر بر عهد و پیمان است.
       
      از این رو،مهر بعدها با خورشید یکی دانسته شده معنای هور و خور نیر یافته است
       
       
       
      ۴-بانو
       
      گونه ی دگرگون شده و تحبیبیِ لغت ایران باستانِpathni(پَثنی)
      به معنای زن است
       
      و گونه ی مذکر آن pati
      به معنای مرد و سرور است.
       
       
       
       
      درباره ی واژگان آقا،آغا،خاتون و زن
      بعدها توضیح خواهیم داد.
       
       
       
      (خاستگاه:فرهنگ ریشه شناسی زبان فارسی،محمد حسن دوست،فرهنگستان زبان و ادب فارسی،۱۳۹۵)
       
       
      فخرالدین ساعدموچشی

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۰۲۹۱ در تاریخ جمعه ۷ شهريور ۱۳۹۹ ۰۴:۳۱ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقد و تحلیل شعر شاعران

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0