سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

جمعه 11 مهر 1399
    15 صفر 1442
      Friday 2 Oct 2020
        دو خصلت است که بالاتر از آن چیزی نیست: ایمان به خدا و سود رساندن به برادران. امام حسن عسكري(ع)

        جمعه ۱۱ مهر

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        دستان گرم لیلی (قسمت دوم)
        ارسال شده توسط

        نسرین علی وردی زاده

        در تاریخ : پنجشنبه ۱۲ تير ۱۳۹۹ ۱۵:۵۶
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۹۰ | نظرات : ۲

        قسمت دوم:
        انگار که یک سطل آب یخ رویم خالی کرده باشند، خشکم می زند. لیلی ادامه می دهد. می بینم که لب هایش تکان می خورند. می بینم که آن اشک ها دانه دانه، روی گونه هایش سُر می خورند. می بینم که عذاب می کشد ولی حرف هایش را نمی شنوم. گویی یک نفر از خدا بی خبر، دستم را گرفته و مرا به جای دیگری برده است.مرا پشت کوهستان های این شهر پرت کرده است! مرا از من ربوده است!
           حرف های لیلی تمام شده و مرا مات و سرگردان، وسط این همه بی وجدانی گذاشته است. تکانم می دهد. صدایم می کند. مقصد نگاهش، چشمان من است. مرا به زور از برزخی که در آن پرسه می زدم جدا کرده و همین جا، کنار خودش می نشاند. خیره به نگاهم می گوید:
           _ حمید طلاقم...!
           مفهوم کلامش را در هوا شکار می کنم. انگشت اشاره ام را به نشانهٔ سکوت بالا می آورم. نمی گذارم ادامه بدهد:
           _ هیس! نشنوم!
           می دانم قصدش چه بود. می خواست تیر خلاصم را بزند.می خواست قاتل قلب و هوش و حواسم بشود. می خواست تمام احساساتم را به تاراج بَرد. نگذاشتم ادامه بدهد. دست می برم و سرش را روی سینه ام می گذارم. وسط آن بحران، نوازش موهایش حالم را خوب می کند.آرام و زمزمه سان می گویم:
           _ اگه یه بار... فقط یه بار دیگه همچین چیزی رو ازت بشنوم، خدا شاهده که بد تا می کنم باهات! حق نداری حتی بهش فکر کنی. فهمیدی؟!
           _ ولی حمید...!
           _ ولی نداره لیلی! آتیشم نزن! بذار مطمئن بشم که زندگی داره به کام من می چرخه!
           _ نمی چرخه حمید! نمی چرخه!
           _ می چرخه! تا وقتی که تو باشی، تا وقتی که دنیام توی چشم های تو خلاصه بشه، تا وقتی که دلیلم برای برگشتن به این خونه، دیدن روی تو باشه، زندگی به کام من می چرخه!
           سرش را از روی سینه ام برمی دارد و به چشمانم نگاه می کند. گریه اش بند آمده است ولی می توانم ردّ اشک را روی گونه هایش ببینم. با لحنی پُر ملال می گوید:
           _ ولی تو حق داری حمید. من تمام حقوقت رو ازت گرفتم. دست و پات رو بستم.
           من باید به طریقی حالی اش کنم که رؤیایی در سر نمی پرورانم. صورتش را با دستانم قاب می گیرم و می گویم:
           _ ببین لیلی! ما همهٔ این بحث ها رو قبلا با هم کردیم. خودت هم بهتر از من می دونی که هیچ حرفی در این مورد نمونده که نزده باشیم. ولی حالا که داری دوباره بحث های قبلی رو پیش می کشی، منم دوباره بهت میگم. برای بار چندم! زندگی من، شوق من، ترس من، خنده ها و گریه های من، خوشبختی و بدبختیم و حتی حق و حقوق من، توی یه نفری به اسم لیلی، خلاصه میشه! بچه باشه، نباشه فرقی نداره لیلی! تو برام مهمی! حضورت، نگاهت، خنده هات! فقط خودِ تو! پس خواهش می کنم با فکر کردن به این حرف ها، حتی اگه از طرف مادرم باشه، زندگیمون رو خراب نکن. اشک هات رو هدر نده! داغونم نکن لیلی! باشه؟!
           حرفم را با سرش تأیید می کند و قطره ای دیگر از گوشهٔ چشمش می چکد. با شَستم پاکش می کنم و برای اینکه حال و هوایش را عوض کنم، با اشاره به کادوی روی تخت می گویم:
           _ نمی خوای بازش کنی خانوم؟
           لبخندی به اجبار می زند و می پرسد:
           _ برای چیه؟!
           _ ناسلامتی امروز چارشنبه سوریه ها!
           دوباره لبخندی به لب می نشاند. برمی خیزم و با اشاره به لوازم روی زمین می گویم:
           _ پاشو عزیزم! پاشو این ها رو جمع و جور کن! بعدش هم آماده شو تا بیام دنبالت بریم خونهٔ دایی!
           _ جایی داری میری؟!
           _ آره! با یکی از همکارها قرار داشتم. زود برمی گردم.
           از خانه که خارج می شوم، سریع سوار ماشین شده و مسیر منزل مادر را پیش می گیرم. اعتنایی به صدای ترقه ها و فشفشه ها نمی کنم. برایم مهم نیست امروز چه روزی است. اصلا مهم نیست که شهر در غلغلهٔ نزدیکیِ عید فرو رفته است. من فقط می خواهم همین امروز تکلیفم را با کارهای مادر روشن کنم.
         
        ادامه دارد...

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۱۰۱۲۲ در تاریخ پنجشنبه ۱۲ تير ۱۳۹۹ ۱۵:۵۶ در سایت شعر ناب ثبت گردید

        نقدها و نظرات
        فریبا غضنفری  (آرام)
        پنجشنبه ۱۲ تير ۱۳۹۹ ۲۳:۰۲
        درود

        زیبا می نویسی و استعدادت قابل تمجید و تحسینه

        خندانک خندانک خندانک خندانک
        نسرین علی وردی زاده
        نسرین علی وردی زاده
        جمعه ۱۳ تير ۱۳۹۹ ۰۱:۲۷
        از نگاه لطیف شما نهایت سپاس رو دارم مهربانو🌹🌹🌹
        ارسال پاسخ
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



        ارسال پیام خصوصی

        نقد و تحلیل شعر شاعران

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0