سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

چهارشنبه 2 تير 1400
    14 ذو القعدة 1442
      Wednesday 23 Jun 2021

        بیشترین مخاطب

        کانال رسمی شعرناب

        بار پروردگارا، دلهاي ما را به باطل ميل مده پس از آنکه به حق هدايت فرمودي و به ما از لطف خود رحمتي عطا فرما، که تويي بسيار بخشنده (بي‌منّت). آل عمران آیه ۸

        چهارشنبه ۲ تير

        خورشید

        شعری از

        موسی ظهوری آرام(آرام)

        از دفتر در سوک باران نوع شعر سپید

        ارسال شده در تاریخ ۲ هفته پیش شماره ثبت ۹۹۵۸۴
          بازدید : ۱۵۸   |    نظرات : ۱۳

        رنگ شــعــر
        رنگ زمینه
        دفاتر شعر موسی ظهوری آرام(آرام)
        آخرین اشعار ناب موسی ظهوری آرام(آرام)

        تو که می آیی
        صبح شده است
        بیدارم می کنی
        از خواب
        از رفتنت که می پرسم
        طلوع ماه را
        نشانم می دهی
        سالهاست
        روز و شبم را
        آمدن و رفتن خورشیدی
        رقم می زند
        که فقط بر من
        می تابد
        و رفتنش 
        نه آنقدر طول میکشد
        که یلدا مقدر شود
        نه آنقدر دور
        که زمستان بیاید
        از پاییز نیز که گریزی نیست
        هوا ابری که شد
        من باد می شوم
        شاید باران هم ببارد
        خورشید که تابید
        رنگین کمان
        هم می زند
        چه باک
        اگر باد
        همسفر ابر شد
        تا انجماد
        خورشید که بتابد
        آ سمان
        آفتابی می شود
        تمام یخ٬
        آب
        ۶
        اشتراک گذاری این شعر

        نقدها و نظرات
        سلمان مولایی
        ۲ هفته پیش


        سلام

        و

        سود جستن از عناصر طبیعت در شعر ، سابقه ای به درازای عمر شعر دارد و در تمام گونه های شعر و شاعری در کل جهان دیده شده است ، از میان عناصر بی شمار طبیعت اما تعدادی مشخص وجود دارد که انسان انس بیشتری با آن ها دارد که این انس آفریده ی بسامد بالای دیدار است و تکرار آن.
        ماه ، خورشید ، باران ، ابر و ... در هر گوشه ای از جهان قابل مشاهده بوده و برای بشر ملموس شده اند و شاعران نیز از این آثار طبیعی سود بیشتری جسته اند ولی آن چه هم چنان دیدنی ست و ناباور این است که چگونه می شود هنوز هم تصاویری نو و بدیع از این عناصر به دست داد در حالی که به درازنای عمر کلام به مهر رفته اند ؟
        پاسخ این سوال بی گمان در ذوق و استعداد شاعر و تسلط او بر شعر پیشینیان نهفته است ، از استعداد که امری فارغ از اختیار است اگر بگذریم به تسلط بر شعر پیشینیان می رسیم بدان معنا که برای آفریدن تصویر نو چاره ای نیست جز آن که قریب به اکثر تصاویر قبلی را در ذهن داشته باشیم و اگر چه امری صعب به نظر می رسد ولی برای دست یافتن به آن دانستن هنجارهای ادبی پیشین نیز می تواند کمک شایانی بنماید و آن گاه مرحله ی نوسازی تصاویر به کار گرفته شده و یا آفریدن تصویر نوین می رسد ؛
        اتفاقی که در شعر حاضر روی داده است و اگر چه در پاره ای موارد تصویر وام دار هنجارهای ادبی ست ولی در بیشتر آن ها اتفاقی بدیع رخ نموده است .

        تو که می آیی / صبح شده است
        تشبیه مضمر معشوق به فرارسیدن سحر و بامداد که مسبوق به سابقه است ولی در این هیئت به صورت پنهانی کمتر دیده شده است ‌

        از رفتن ات که می پرسم / طلوع ماه را نشان ام می دهی
        بار دیگر استفاده از تشبیهی پنهانی و نیز استعاره ی ماه که هم در شیوه‌ی پردازش و هم در معنای حاصل شده بدیع بن نظر می رسد .

        روز و شب ام را / آمدن و رفتن خورشیدی / رقم می زند
        ( تا این جای کار با تصویری تکراری که ریشه در هنجارهای ادبی دارد سر و کار داریم )
        که فقط بر من / می تابد / و رفتن اش نه آن قدر .../
        اما از این جا به بعد است که قریحه ی شاعری به فریاد رسیده است و با شخصی سازی اتفاقی عمومی تصویری نوین ساخته می شود .

        نه آن قدر طول می کشد / که یلدا مقدر شود / نه آن قدر دور / که زمستان بیاید /
        این سطور نیز هم چنان در ادامه ی تصویر جدیدی است که شاعر با معرفه کردن خورشید به واسطه ی توصیف « فقط بر من می تابد » آفریده است و به تبع آن یلدا و زمستان نیز دارای تعابیر می شوند که برای شخص شاعر منحصر به فرد هستند و ذهن مخاطب را برای دانستن اش به چالش می کشند و در ادامه لذت درک را به او می چشانند.

        از پاییز نیز که گریزی نیست / هوا که ابری شد / من باد می شوم / شاید باران هم ببارد / خورشید که تابید / رنگین کمان هم می زند /
        اگر به نیکی در این تصاویر بنگریم می توانیم ما به ازای هر کدام از عناصر طبیعت ، یکی از وجوه انسانی ( اعم از وجوه عینی و ملموس و یا ذهنی و قابل ادراک ) را جایگزین کنیم و برای این که جواز این کار صادر شود شاعر باز هم از شخصی بازی در من باد می شوم سود می جوید و درست با این ترکیب باز هم ذهن را به جستجو وا می دارد تا قرینه های موجود را کشف کند ( ناگفته نماند که من نیز مانند هر خواننده ای برداشتی از این وجوه انسانی و آن چه که مورد نظر شعر است دارم ولی به جهت عدم ایجاد پس زمینه ی ذهنی برای دیگر خوانندگان فی الحال از بازگفتن اش به صورت خاص اجتناب می کنم )

        چه باک / اگر باد / همسفر ابر شد / تا انجماد /
        ادامه ی روال پیشین هم چنان در این سطور جاری است و تنها اتفاق جدید آن است که در این جا باد به دلیل تشبیهی که در سطرهای پیشین خواندیم و من به باد تبدیل شد ، می تواند استعاره از من باشد که تا انجماد پیش می روم بدون خورشید

        خورشید که بتابد
        آسمان
        آفتابی می شود
        تمام یخ
        آب ...

        نکته ی جالب توجه در این بند پایانی حشوی ست که به کار رفته است و پی بردن به این که این حشو از دار و دسته ی قبیح است یا ملیح ؟
        خورشید و آفتاب در دو سطر پشت سر هم و هر دو در معنای اصیل خویش به کار رفته اند و ناگفته پیداست که خورشید اگر بتابد همه جا آفتابی می شود پس تا این جا حشو قبیح داریم ولی به محض آن که معنای دوم آفتابی شدن را در نظر بگیریم اوضاع دیگر گون خواهد شد ، آفتابی شده به معنای آشکار شدن و آفتابی شدن آسمان یعنی کنار رفتن ابر ها و تجلی آسمان آبی به واسطه ی طلوع خورشید که بدین سان با حشوی ملیح و دوست داشتنی طرف خواهیم بود .

        اگر چه شعر سراسر سرشار بود از استعارات کنایی ، تشخیص و کنایات و تشابیه گوناگون ولی از برشمردن آن ها صرف نظر کردم به دلیل آن که اصل ماجرا ی مورد بحث از دست نشود و دیگر آن که ذهن خواننده نیز تحت تاثیر بینش منتقد قرار نگیرد و بی گمان در محفلی متشکل از ادیبان و شاعران همه چیز تمام ، در یافتن و تمییز این آرایه ها کاری چندان صعب نخواهد بود .
        نکته ی آخر اما نحوه ی چینش سطور بود که از من اشکالی کلی بر آن وارد بود و شاعر به گمان من به دلیل نوشتن اشعار کوتاه بی شمار این شعر را نیز بر همان اسلوب سطربندی کرده است که با اجازه ی او در ذیل مدلی از چینش بهتر سطور را خواهم نوشت تا ... یار که را خواهد و میل اش به که باشد ...


        تو که می آیی
        صبح شده است
        بیدارم می کنی از خواب
        از رفتنت که می پرسم
        طلوع ماه را نشانم می دهی
        سالهاست روز و شبم را
        آمدن و رفتن خورشیدی
        رقم می زند
        که فقط بر من می تابد
        و رفتنش
        نه آنقدر طول میکشد
        که یلدا مقدر شود
        نه آنقدر دور
        که زمستان بیاید
        از پاییز نیز [ هم ] که گریزی نیست
        هوا ابری که شد
        من باد می شوم
        شاید باران هم ببارد
        خورشید که تابید
        رنگین کمان هم می زند
        چه باک اگر باد
        همسفر ابر شد
        تا
        انجماد

        خورشید که بتابد
        آ سمان آفتابی می شود
        تمام یخ٬
        آب
        ...

        مهرداد مانا
        مهرداد مانا
        ۲ هفته پیش
        سلمان جان یک نکته ی مهم را خواستم یادآوری کنم همانطور که نام اضافه های مستعار و تشبیه را بخاطر کثرت استعمال در نوشته هام ، ترکیب مانایی گذاشتم و به وزن عددی ، وزن زاگرسی میگویم ، بنظرم به حشو ملیح هم حشو سلمانی بگیم . چون به ملاحت قلم تو کم دیده ام خندانک
        ارسال پاسخ
        موسی ظهوری آرام(آرام)
        سلام جناب مولایی عزیز
        بی نهایت سپاس بابت این همه لطف و شاگرد نوازیتان و در مورد ویرایشی سطری که انجام دادیدکاملا حق با شماست و حتما اعمال می شود و نکته ای که در مورد حشو فرمودید موید این نکته است ک ملاحت و قباحت حشو را زیبایی بکار کیری حشو در متن معین می کند
        ارسال پاسخ
        بهنود کیمیائی
        ۲ هفته پیش
        درود





        ⚘⚘⚘⚘⚘⚘
        موسی ظهوری آرام(آرام)
        درود بر شما جناب کیمیایی عزیز
        یک دنیا سپا سگذارم
        ارسال پاسخ
        طوبی آهنگران
        ۲ هفته پیش
        سلام بزرگور
        دوزودها بر شما
        موسی ظهوری آرام(آرام)
        سلا م سرکار خانم آهنگران
        سپاس بیکران
        ارسال پاسخ
        سارا رحیمی
        ۲ هفته پیش
        درود بر شما بزرگوار
        بسیار زیبا
        پیروز باشید وماندگار قلمتان خندانک
        موسی ظهوری آرام(آرام)
        درود بر شما سرکار خانم رحیمی عزیز
        یک دنیا سپاسگزارم
        ارسال پاسخ
        ترانه ماندگار
        ۲ هفته پیش

        درود بر شما . خندانک خندانک خندانک خندانک
        موسی ظهوری آرام(آرام)
        سلام سر کار خانم ماندگار گرامی
        سپاس بیکران
        ارسال پاسخ
        مجتبی شهنی
        ۲ هفته پیش
        درود بزرگوار
        بسیار
        زیبا
        بود🌹
        مسعود میناآباد  مسعود م
        ۲ هفته پیش

        چه تعبیر زیبایی در این سروده بلند بالا نهفته است
        که به جز این سروده با هیچ سخن دیگری قابل بیان نیست
        شب را ایستاده ام ،
        تا آفتابی شدن ات
        که خوشید را به ارمغان می آوری
        وتمام یخ ها آب ...
        تو می آیی و من می بارم
        و طاق نصرتی می بندم از رنگین کمان
        برای آمدنت
        ...........
        ............
        درود بر شما شاعر گرانقدر آرمان عزیز
        -------------- خندانک خندانک خندانک
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.


        (متن های کوتاه و غیر مرتبط با نقد، با صلاحدید مدیران حذف خواهند شد)
        ارسال پیام خصوصی

        آخرین نقدهای شاعران سایت

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0