میوه‌ی ممنوعه

تا که بیرون ز بهشتش شده بی بال شدیم

بغض خود را که شکستیم کر و لال شدیم


وعده دادند پس از مرگ به خوشبختی ما

اینچنین شد که از این واقعه خوشحال شدیم


شاخه‌ی نازکِ نورسته ی مغرور شباب

که به یک پلک زدن ، پیر و کهنسال شدیم



رنج بسیار کشیدیم ز سر سختی سنگ

در بیابان عدم ، چشمه ای زلال شدیم


سالها میوه‌ی  ممنوعه فراوان خوردیم

عاقبت پای درختش همگی چال شدیم


به تمنای بهشتیم در این دوزخ عمر

روح آشفته ، تن آزرده لگد مال شدیم






مریم رحمتی پویا"تمنا "

۱۴۰۴/۲/۱۷