سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

پر نشاط ترین اشعار

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

دوشنبه 18 آذر 1398
  • معرفي عراق به عنوان مسؤول و آغازگر جنگ از سوي سازمان ملل، 1370 هـ ش
13 ربيع الثاني 1441
    Monday 9 Dec 2019
      به کسی عشق بورز که لایق عشق تو باشد نه تشنه عشق ... چون تشنه عشق روزی سیراب می شود.ویکتور هوگو

      دوشنبه ۱۸ آذر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      پرچانگی یا پروانگی
      ارسال شده توسط

      مریم محبوب

      در تاریخ : دوشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۷ ۱۷:۵۶
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۲۱۷ | نظرات : ۸

                                                                  " بنام آنکه گفت بخوان "
      سلام و درود برعزیزان جان
      دلنوشته:
      پرچانگی یا پروانگی
        روشنفکر بودن به معنای عزلت نشینی و خود برتر انگاری نیست بلکه معنایی فراتر و والاتر دارد. روشنفکر بودن یعنی خانه ذهنمان نورگیر بیشتری داشته باشد به سوی دنیای پیرامون ، به سوی موجودات زنده و بیجان . یعنی دست کم ، یک پنجره بیشتر رو به آسمان ، رو به روشنایی .
        شاعری که به زعم خویش طبیعت بیجان را درک کرده امّا از درک همنوع جاندار خویش عاجز است  به راستی چگونه شاعری است ؟
        موهبت سخنوری و شاعری تنها عرصه ای برای خود اظهاری و ابراز وجود و وادی بی انتهای شعر جولانگاه مناسبی برای تاختن و فخرفروشی نیست. شعر ابزار هنرمندانه ای است برای برقراری ارتباطی هنرمندانه با هستی و هر چه در آن است . و بی شک هر عنایتی از سوی خداوند به بنده اش ، مسئولیتی به دنبال دارد.
        هر عمل ناپسندی از هر کس سرزند نازیباست و از شاعر و هنرمند نازیباتر که گناهی دانسته است و سنجیده . شاعر به شاعرانه زیستن اعتبار می یابد و رسالت او جز همدلی و درک جامعه خویش نیست . تفکری که هنرمند را به انزوا بکشاند بی گمان تفکری مردم ستیز و محکوم به فناست .
        چه می شود اگر به شعری دل داغدیده ای را به دست آوریم
        چه می شود اگر هر هدیه یا دسته گلی را به شعری از خویش مزین کنیم
        چه می شود با شعری در شادی دیگران سهیم شویم
        بیایید با شعر زندگی کنیم نهراسیم از اینکه تراوشات ذهنیمان صرف مواردی شود که شاید جایی برای ارائه یا  نشر نداشته باشد چراکه ذهن ما هر چه بیشتر تراوش کند زنده تر و زاینده تر است .
        شعر را نگذاریم تنها برای طاقچه ها ، برای گنجه های خاک خورده کتابخانه ها ، شعر را در روح مردم جاری کنیم . و به قول سهراب :
      پرده را برداریم (درب را بگشاییم )
      بگذاریم که احساس هوایی بخورد
      شعر را بخواهیم برای رشد ، برای بهتر شدن ، برای بهتر زیستن آنوقت با افتخار می توانیم بگوییم که شاعریم و با احساس ، وگرنه به شاعری بدل می شویم که گوشه ای خزیده و چنان سر در پیله واژه ها فرو برده که از درک پروانگی آنها عاجز است ....
      تنــها نیــامدیم که پـــرچـانــگی کنیـــم
      باشاعری خوش است که پروانگی کنیم
                                                     "محبوب"
      در پناه خدای خوبیها
      مریم محبوب – آذر ماه 1397
       
       
       
       

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۸۹۹۲ در تاریخ دوشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۷ ۱۷:۵۶ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      تازه ترین نقدها

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0