سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

پر نشاط ترین اشعار

حمایت از شعرناب

شعرناب

با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

کانال تلگرام شعرناب

تقویم روز

سه شنبه 26 تير 1403
    11 محرم 1446
    • روز تجليل از اسرا و مفقودان
    Tuesday 16 Jul 2024
      مقام معظم رهبری سید علی خامنه ای و انقلاب مردمی و جمهوری اسلامی ایران خظ قرمز ماست. اری اینجاسایت ادبی شعرناب است مقدمتان گلباران..

      سه شنبه ۲۶ تير

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      خاطراتی از دوران دبیرستان
      ارسال شده توسط

      اصغر ناظمی

      در تاریخ : دوشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۱ ۲۰:۲۳
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۸۳۶ | نظرات : ۹

      آدمی تادرمحاصره ی ذهن شرطی شده ی خود باشد ، نمی تواند ادعاکند که راهی درست را انتخاب نموده ، چون در اسارت ناخودآگاه چرخه ی فریبی در خویشتن است که اورا در سراب گرفتار کرده ۰. تازمانی که در محاصره ی ذهن شرطی شده ی خود باشیم در محاصره ی جهل و نا اگاهی هستیم . ما اغلب آدمیان درروی کره ی زمین اسیر جهل و نا اگاهی هستیم و چرا ؟.....آدمی در فضایی بسته و ظلمانی وتاریک گرفتار شده وجز همین فضای بسته را در نمی یابد و نمی شناسد . خاصیت ذهن در هرکسی اینگونه است . وقتی ذهن برروی نقطه ای بطور مداوم متمرکز می شود ، دیگر جز همان نقطه برای فرد قابل ادراک نیست . وجز همین نقطه دیگر جایگاهی  برای فرد وجود ندارد . دراینجا ذهن شرطی شده ، فرد را در دایره ی جهل وناآگاهی گرفتارنموده وبا سردرگمی وسرگیجی در دوره ای باطل می چرخاند . بلی ، ذهن شرطی شده هرکسی را در دام خود گرفتار می کند ، حال فرد در هر سطح علمی نیز باشد فرقی نمی کند چون جز همین فضای بسته و تاریک برایش قابل فهم وادراک و دریافت نیست وفضایی جز همین برایش وجود ندارد . وفرد در همین فضای بسته ومحدود هرچیزی را می بیند ، تجزیه و تحلیل می کند وباگردآوری اطلاعات ومبادله به زندگی اش ادامه می دهد . امااگر آدمی گرفتار این خطای بنیادین ذهنی و پنداری نمی شد ، برایش فضای نامحدود وشفاف وروشن دیگری وجود داشت . کسانی هستند که ناخودآگاهانه متوجه شگرد وترفندهای ذهن شرطی شده در خود می شوند ، اینان کمتر اسیرِ تمایلات کور ذهن در خود می شوند  وآرام تر وبا آرامش بیشتری زندگی می کنند. 
      برای هرکسی فضایی فراتراز فضای ظلمانی و تاریک ذهن شرطی شده وجود دارد که این فضای نامحدود ولبریز از نورو روشنایی ، فضایی لایتناهی در هرکسی ست . برای دست یافتن به این حریم ونیروی مافوق در خویشتن ، لاجرم باید ذهن را در خود از هر عمل وعکس العمل وتقلایی کاملا باز داشت وخودرا خودآگاهانه از اسارت ذهن شرطی شده نجات داد . کار ذهن در ما جز خیالبافی و افسانه سازی نیست . و آدمی زمانی متوجه ماهیت کاذب ذهن شرطی شده در خود می شود که به فراتراز ذهن در خود قدم گذاشته باشد واعمال ورفتار ذهن شرطی شده را در خود ببیند .
      ذهن دنیای مطلق آدمیان نیست بلکه توهمی ست ویاتوهمی در آن پاگرفته ورشدیافته و افراد را اسیر خود کرده  ، که هرکسی آن را دنیای حقیقی خویش می پندارد . تااین عارضه از وجود آدمی رخت برنبندد ، زندگی انسانها همچنان در ستیز و جدالی بی هوده سپری خواهد شد . وآدمی از توهم و خیال ودنیایی خیالی که برای خودش می سازد جدا نخواهد شد . به همین دلیل ذهن پدیده ای بسیار پیچیده در هرکسی گردیده ، نه تنها فرد را از "تمامیت" ویاحقیقت خودش دور می کند بلکه اورا در مخمصه ی ابهامی هلاکت بار نیز قرار می دهد .
       در سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴   بنده شاگرد یکی از دبیرستانهای شهرم بودم ورشته ی انتخابی ام "بازرگانی " بود یکی از دروس اختصاصی رشته مزبور "ماشین نویسی فارسی" بود و ما می بایست در طول سه سال پایان دبیرستان همه ساله با تمرین مداوم نمره ی قبولی از آن رشته بگیریم  . آموزش  ما ده انگشتی بود وبا جزوه و کتاب ،  معلم آن درس بصورت تمرین -ک م ن ت - از ما می خواست که تمرین کنیم . باتوجه به تعداد کلیدهای حروف والفبای فارسی غیراز انگشت شصت هر کدام از انگشت های ما می بایست چهار حرف را تایپ کند . خودمن از همان سال اول به دلیل علاقه ای که به این درس داشتم یکی از شاگردانی بودم که بالاترین نمره را در دقت و سرعت می گرفتم .اما نکته ای که برایم بسیار تا بسبار قابل اهمیت است این است . ناخن های ما حافظ حروف الفباء نیستند بلکه این  حافظه و ذهن ماست که حروف فارسی ویکایک کلیدهای ماشین تایپ را در خود ثبت وحفظ نموده وباسرعت ودقت در کمتراز ثانیه چند حرف را به انگشتان ما برای تایپ یک نامه  یا یک شعر ارسال می کند . وموفق می شویم در کمترین زمان بیشترین کلمه را بدون دخالت اراده  ، تایپ کنیم . وقتی عمیقا به این موضوع و عملکرد انگشتانمان توجه شود حیرت می کنیم ، چگونه انگشتان ما چون بال پروانه ای در حال سریع وتند پرواز کلمه هارا تایپ می کنند . انگشتان ماهریک ابزارهایی هستند که ضمیر وحافظه ی ما در کمترین زمان آنهارا برای تایپ کلمه ها به فعلیت می رسانند .  بارها گفته ایم بعداز دوران کودکی ، ناخودآگاه اراده ای در ضمیر و ذهن ما شکل می گیرد که این اراده را "خود " می نامیم . اراده ای که بدون دخالت ما تمام افعال و رفتارهای مارا تحت احاطه ی خود دارد . یعنی ذهن در سلطه ی اراده ای کور وکاذب ، حرکات و رفتار مارا تحت استیلای خود دارد . درحالی که می توانیم بامشاهده ی مستقیم و خالص و ناب این "اراده "   که زیر بنای افعال ما قرار می گیرد را در خود کاملا متلاشی و نابود کنیم .   بعداز دوران کودکی اراده ای در ما شکل می گیرد که اراده ای کاذب است وهمین اراده ی کذب در ضمیر ما با پشتوانی فرهنگ خانواده و تربیت خانگی و فرهنگ کلان جامعه در ما تقویت و فربه می شود و مارا ناخودآگاه تمام عمر اسیر خود می کند . اما  ، هر کدام با ذهنی آرام و بی دغدغه و اضطراب ، ( که آگاهانه یاناخودآگاه  از دخالت ذهن در خود ، با ورود آن به افکار و اعمالمان جلوگیری می کنیم  ) می توانیم این "اراده ی کاذب" را در خود بطور شفاف ، دیده و خودرا از اسارت آن برای همیشه نجات دهیم . بامحو شدن "ذهن شرطی شده" که بوسیله ی همان ارده ی کور دوران  کودکی در ما شرطی می شود ، انسان دیگر موجودی آسمانی می شود .اگر می گوییم تمام مشکل و مصیبت هرکسی ذهن شرطی شده ی اوست ، سخنی به گزاف نیست . چون با رهایی از ذهن شرطی شده است که پرده ی تیرگی از مقابل چشم انسان کنار می رود . وفرد شفاف ، روشن و بوضوح همه چیز را می بیند .  تنها راه پاک وتخلیه کردن ذهن شرطی شده ، همان مشاهده ی مستقیم و شفاف برای هرکسی ست که می تواند فرد را از اسارت نجات دهد ، اما چرا اغلب به سهولت نمی توانیم ، ذهن را در خود پاک ومبرا کنیم ؟....همانگونه که در انگشتان یک تایپیست وارسال اطلاعات از ضمیر فرد به انگشتان وی ، سرعت عملِ کمتراز ثانیه را می بینیم ، اراده ی کاذب شکل گرفته در ضمیر و ذهن  هرکسی نیز باسرعتی بسیار و کمتراز ثانیه در ذهن و فعلِ هرکسی محقق می گردد و فرد را اسیر خود می کند ، که به سهولت قابل ردیابی و مشاهده شدن نیست . ذهن در هرکسی به دلیل اطلاعات ضد ونقیضی که درتناقض با بکدیگر در آن ناخودآگاه رسوخ کرده ، دچار یک نزاع ودرگیری مداوم و ملموس و عیان و یا غیر محسوس و پنهان در خودش است . همین تضاد وتناقض ذهنی یکی از سبب های گریز ذهن ازفعلِ مشاهده است  که نمی توان به سهولت آن را در خود ببینیم . چون ذهن ، مارا به دام لایه های متضاد در خودش می اندازد  وبه سرعت گرفتارمان می کند . ووقتی می گوییم ، ذهنِ آرام ، ذهنی ست که از تمام تناقض وتضادها کاملا پاک ویا بطور موقت خلاص شده باشد وهیچگونه در گیری در ذهن وجود نداشته باشد . اغلب ما اسیر ذهن نا آرام وپرتنش در خود هستیم ولی از آن چیزی نمی دانیم ، اگر برایمان ذهن قابل مشاهده شود ، ذهن به یک باره در ما پاک و آرام می گردد. وخودِ ما با آرامش آن را درک کرده و میبینیم . وهمین دگرگونی ذهن ، مارا به یک باره از ظلمت و تیرگی نجات میدهد ووارد فضایی روشن ونورانی و فرحبخش می شویم .ذهن آرام اساس آرامش هرکسی ست . وبا ذهن آرام است که هرکسی توانایی درک ناشناخته هارا به چنگ می آورد .
       

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۱۲۱۵۱ در تاریخ دوشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۱ ۲۰:۲۳ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      م فریاد(محمدرضا زارع)
      چهارشنبه ۴ خرداد ۱۴۰۱ ۱۵:۱۵
      درود استاد ناظمی عزیز خندانک
      متن ارزشمند و پرباریست
      همانگونه که فرمودید، ذهن انسان از زمان شکل گرفتن در دوران جنینی شرطی شدن را آغاز میکند، و پس از تولد بر شتاب شرطی شدن ذهن افزوده می شود، طوری که یک انسان بالغ، عملاً ذهنی شرطی و وابسته دارد و امکان آزاداندیشی یا بهتر بگوییم درک اصیل حقیقت برایش اگر نگوییم ناممکن، لااقل میتوانیم بگوییم بسیار سخت است. برای رهایی از این اسارت ذهن، دو راه شناخته شده وجود داره، یک راه فلسفی که تفکر انتقادی یا نقادانه است، که در آن فرد، نحوه ی تفکر خودش رو ارزیابی و نقد میکنه، و داده های ذهنی خودش رو محک میزنه تا در صورت مستدل نبودن، حذفشون کنه، و بعد سیر استدلالی مطمئنی پیش بگیره و مسیر استدلالها و استنباطهای پیشین خودش رو اصلاح و بازسازی کنه.
      راه دوم در واقع عرفان است، پایه ی بیشتر فرقه های عرفانی تغییر جهان بینی فرده، یعنی سالک رو از نگاه عادی و روزمره و معمولی به جهان و پدیده ها، به سمت نگاه تازه ای می برند، و تفاوت فرقه های عرفانی گوناگون در واقع مربوط به تفاوت این نگاه تازه است، وگرنه همه ی آنها در از بین بردن نگاهی که بطور عمده از بدو تولد و تحت تاثیر محیط و فرهنگ در انسان ایجاد میشه اتفاق نظر دارند.
      در واقع پایه ی عرفان تخریب تقریباً کامل بنای ذهنی پیشین و ساخت بنای ذهنی جدیده،
      در حالیکه پایه ی تفکر نقادانه، اصلاح داده ها و روابط بین اونها و روشهای بهتر استدلال و نتیحتاً حصول نتیجه ی مطمئن تره.
      در برخی فرقه های عرفانی تخریب ذهنِ شرطی شده، با شدت و سرعت بیشتری انجام میشه(مثل فرقه های عرفانی آمریکای لاتین مثلاً سرخپوستهای یاکی در مکزیک، که در آغاز سیر و سلوک متوسل به گیاهان روان گردان میشوند)،
      در برخی دیگر از فرقه های عرفانی مثل اکثر فرقه های عرفان اسلامی، این تخریب ذهنِ شرطی، با ملایمت بیشتری انجام میشه، ولی همین ها هم به هرحال متوسل به روشهایی مثل رقص و سماع نیشوند که در واقع معادل همان گیاهان روان گردان در عرفان آمریکای لاتینه.
      البته در میان فرقه های عرفان اسلامی، فرقه هایی هم هستند که در آنها تخریب ذهن شرطی سالک با شدت بسیار زیادی انجام میشه و گاه حتی سلامتی عمومی سالک رو خدشه دار میکنه و به آزادی ذهن نمی انجامه.

      سپاسگزارم از شما استاد عزیز بخاطر این مطلب تفکربرانگیز
      و عذرخواهی میکنم بخاطر اطاله ی کلامم

      آفتاب اندیشه تون تابان خندانک
      اصغر ناظمی
      اصغر ناظمی
      پنجشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۱ ۰۸:۴۰
      سلام
      برسرور گرامی جناب زارع
      فرمودید ؛
      ذهن انسان از زمان شکل گرفتن در دوران جنینی شرطی شدن را آغاز میکند، و پس از تولد بر شتاب شرطی شدن ذهن افزوده می شود......که این موضوع قابل تامل بیشتری ست . هرچند ما باخیره شدن به رفتار بعضی از کودکان می بینیم بعضی از رفتارهارا کودکان ناخودآگاهانه وبطور ژنتیکی از والدین خود دریافت کرده اند اما اعمالی که ژنی به افراد از پیشینیان آنها منتقل می شود ، تغییر این رویکردها باخودآگاهی هم کار دشوار وگاه غیرممکنی ست . ولی انسان بعداز تولد اسیر این دگردیسی و فساد ذهنی می شود ، چون با خود آگاهی می توان خودرا از اسارت ذهن شزطی شده نجات داد . که پرداختن به این موضوع به تعمق بیشتری نیاز دارد .... خندانک
      ارسال پاسخ
      سارا (س.سکوت)
      چهارشنبه ۴ خرداد ۱۴۰۱ ۲۱:۵۰
      درود بر شما استاد ناظمی بزرگوار
      مطلب خوب وپرمغزی از قلمتان خواندم
      خواندن مطلب شما مرور دوباره ای شد البته خلاصه به کتاب های جناب مصفا
      بسیار اموختم از قلم ایشان
      خداوند رحمت کند اورا که اولین قدمهای آگاهی ام با خواندن کتاب های این بزرگوار شروع شد
      از این که داشته هایتان را به اشتراک گذاشتید سپاس استاد
      مانا باشید وتندرست خندانک
      خندانک خندانک
      اصغر ناظمی
      اصغر ناظمی
      پنجشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۱ ۰۸:۴۸
      باسلام
      به شما بانوی ارجمند
      بلی ، مطالعه ی کتابهای محمدجعفر مصفا و کتابهای دکتر پیمان آزاد ، جرقه هایی را در من زدند که خوشبختانه با کمک آن بزرگواران بخصوص با مطالعه کتابهای کریشنامورتی که ترجمه دکتر پیمان آراد و مرحوم مصفا بودند تاثیر عمیقی در پاکسازی وتخلیه ی ذهنی برای من داشتند وبرای هرکسی که علاقه مند وکنجکاو شناخت خویش باشد این کتابها می توانند در تاریکی شعله های فروزانی باشند ..... خندانک
      ارسال پاسخ
      اصغر ناظمی
      سه شنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۱ ۰۸:۵۶
      به هر حال این ذهن شرطی شده که همه در چنگال آن گرفتاریم از هرکسی یک (ربات) می سازد واورا بی اختیار واراده به محاصره در می آورد . افکار وعقاید هرکسی پوششی برروی این خطای باطل فرد است که اورا کورکورانه توجیه می کند . برای رسیدن به روشن ببنی و جدا شدن از خطای ذهن یا همان (خطای پندار) هرکس باید خودآگاهانه وصبور و بی تعصب ، با مشاهده ی افعال ورفتارهای فکریاذهن شرطی شده در خود وشناخت درست وواقعی ماهیت ذهن در خویشتن ، خودرا از اسارت ذهن شرطی شده ی خود رها نماید که این امری ملموس وقابل رویت در هرکس می تواند باشد .دفاع کردن از خطای ذهن و سرپوش نهادن برروی خودباختگیِ محضِ خویش جز از ترفند وحقه های ذهن شرطی شده نیست ، که ذهن بدینگونه با فریب فرد سعی در حفظ وبقای مداوم ومستمر خود دارد که باید نسبت به این دسیسه ونیرنگ های ذهن در خود ، بسیار هشیار و مراقب بود.... خندانک
      ذهن شرطی شده تمام وجود من است . قلب و روح و جان من ، اراده من ، منِ من ، عشق من ، ابراز محبت من ، ابلاغِ دوست داشتن من ، ایجاد خشونت من ، بیم و نفرت من ، ستیز و جدال من و...و... تمام اینها واکنشِ ذهنِ شرطی شده یا همان نقطه ی کاذب شکل گرفته در من هستند وذهن با این شگردها برای _فریبِ من _ بطور مداوم نقش بازی می کند . تاخودش را حفظ کند وهمه ی این بازی ها وفریب و دسیسه های ذهن به دلیل نااگاهی من است که ناخودآگاهانه در خودِ من پیوسته صورت می گیرد . یعنی من بطور مداوم دارم خودم را فریب می دهم وهرگز متوجه بروز این فعل شوم وگمراه کننده در خود نمی شوم . اما خودآگاهی جدّی می تواند مرا از اسارتِ ذهن شرطی شده نجات دهد .خندانک
      بد نیست به این موضوع مهم توجه داشته باشم ؛
      من نمی توانم ذهن شرطی شده را پاکسازی نموده و هدف و مقصد تازه ای ویایک ایدئولوژی جدیدی را جایگزین آن کنم و این دگرگونی را حقیقت خود تلقی کنم ، چون این دگردیسی نیز از شگردهای ذهن است وجز فریب من نیست . من باید قدرت مشاهده ی ذهن را در خود تقویت کرده وبا رهایی از ذهنِ شرطی شده به فراتراز ذهن در خود راه بیابم... خندانک
      راز وراهِ نجات هرکسی شناخت ذهن یا حافظه در اوست وفرد می تواند با شناخت درست ذهن وپی بردن به ساختار وماهیت ذهن در خود( بانگاه کردن عمیق در خود) ، خودش را از اسارت ذهن برای همیشه نجات دهد و تازه تجربه کند که زندگی انسان چقدر شیرین و فارغ از هر رنج و اندوه و مرارتیه..ماتازمانی که دربند ودراسارت ذهن شرطی شده باشیم موجودی شرطی شده هستیم و روبرویمان جز سراب نیست ودراین سراب نشانی از آب ودریا نیست ، حال به هرچه چنگ بیاندازیم به هرکجاسفر کنیم از دریا به دوریم وجز رنج و اندوه این دوری و فراق را با خود نداریم وبخاطر همین همیشه گله مند وناراضی هستیم.وراز خوشبختی وسعادت ما جز بازگشت بخویش و کشف حقیقت خود ورهایی از ذهن شرطی شده نیست...... خندانک خندانک
      جواد کاظمی نیک
      جواد کاظمی نیک
      شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱ ۱۷:۱۰
      دوردبرشما استاد عزیز جناب ناظمی بزرگوار آموزنده بود خسته نباشی استاد عزیز 🌻🌺🌻🌺🌻🌺🌻
      🌹⚘️🪻🌹🌸🌸
      🪻🪻🪻🌹🌹
      ⚘️⚘️⚘️⚘️
      🌺🌺🌺
      🌻🌻
      ❤️
      ارسال پاسخ
      علی ارم
      سه شنبه ۲۳ اسفند ۱۴۰۱ ۰۹:۰۲
      درود و عرض ادب
      همین آغاز کلام چقدر تفکر برانگیز است و تلنگری بود به جان زخمی ام
      ذهن شرطی؟
      آدمی تادرمحاصره ی ذهن شرطی شده ی خود باشد ، نمی تواند ادعاکند که راهی درست را انتخاب نموده ، چون در اسارت ناخودآگاه چرخه ی فریبی در خویشتن است که اورا در سراب گرفتار کرده ۰. تازمانی که در محاصره ی ذهن شرطی شده ی خود باشیم در محاصره ی جهل و نا اگاهی هستیم
      خندانک خندانک
      ذهن شرطی
      قلب و روح و جان را هم شرطی میکند در حدی که با وجود تمام زخم ها و کاستی ها باز هم اصرار بر بودن و داشتن می کنیم حالا چه عشق چه هر تعلق دیگری
      ممنونم استاد بزرگوار ممنونم خندانک
      بتول رجائی علیشاهدانی(افاق)
      شنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۱ ۱۷:۰۸
      درود بر شما استادناظمی بزرگوار خندانک

      زحمت کشیدید بسیار زیبا و آموزنده بود خندانک
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک
      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0