سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

سه شنبه 28 دی 1400
    15 جمادى الثانية 1443
      Tuesday 18 Jan 2022

        بیشترین مخاطب

        کانال تلگرام شعرناب

        بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

        سه شنبه ۲۸ دی

        پست های وبلاگ

        شعرناب
        امل کوشار
        ارسال شده توسط

        لیلا طیبی (رها)

        در تاریخ : ۱۱ روز پیش
        موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۴۳ | نظرات : ۲

        اِمَل کوشار، در سال ۱۹۸۱ در اسکی‌شهیر ترکیه به دنیا آمد. وی در سال ۱۰۰۳ از دانشگاه هنرهای زیبای معمار سینان، دانشکده هنر و علوم، گروه زبان و ادبیات ترک فارغ‌التحصیل شد. 
        او مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۲۰۰۵ با پایان‌نامه خود با عنوان «خرافه‌ها در رمان‌های حسین رحمی گورپینار» و دکترای خود را در سال ۲۰۰۹ با رساله «فهم زمان در شعر جدید ترک (۱۹۹۰-۱۹۲۳)» در موسسه پژوهشی ترکی دانشگاه مارمارا دریافت کرد. 
        او عضو هیئت علمی دانشگاه هنرهای زیبا معمار سینان، دانشکده هنر و علوم، گروه زبان و ادبیات ترکی است. 
        شعرها و مقالات کوشار درباره ادبیات ترک در مجلات مختلف ادبی ترکیه منتشر می‌گردد. آن شعر به زبان‌هایی مانند انگلیسی، هندی، ایتالیایی، اسپانیایی و رومانیایی ترجمه شده است. 
        از آثارش می‌توان به «ضربه‌ی فرچه»(۲۰۱۱)، «ریتمِ پچپچه»(۲۰۱۴)، «بندرگاه‌های صدا»(۲۰۱۷)، «نفسِ روشنایی»(۲۰۱۹) و «آتش‌سوزیِ گُل ابریشم»(۲۰۲۱) اشاره نمود. 

        ▪︎نمونه شعر:
        (۱)
        صندوقچه‌ی جهازیه 
        به گولتن آکین
        ترجمه: مجتبی نهانی 
        کلمه‌هایی که در این بافتنی پَر می‌گشایند  
        حرف‌های درخشنده‌ی آبی رنگ 
        شکافِ انار را نامگذاری می‌کنند 
        دردهای فصلی پدیدار شده
        بر اثر سوزن‌کاری رویاهایی باد اندود
        شماها چیزهایی هستید که از آن‌ها دست کشیده‌ام
        ***
        تورهایی که در این کشتی بادبان می‌گشایند 
        کابوسی که تاریخ خودش را می‌نویسد 
        هجاهایی که پوست می‌اندازند 
        چارقدهایی که در پنجه‌ی زمان بی‌رنگ گشته‌اند 
        شماها همه خدمه و ملوان‌هایم هستید 
        ***
        با شماها گرفتار دردها شدم
        با شماها زخم.هایم را بهبود بخشیدم
        پاییز، پادشاهِ غم است 
        گلوله‌ای که تنم را سوراخ می‌کند 
        از صدای خود سریعتر است.

        گردآوری و نگارش:
        #لیلا_طیبی (رها)

        ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
        این پست با شماره ۱۱۸۱۴ در تاریخ ۱۱ روز پیش در سایت شعر ناب ثبت گردید

        نقدها و نظرات
        حنانه الادا
        ۴ روز پیش
        🌹🌹🌹🌹
        تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



        ارسال پیام خصوصی

        نقد و آموزش

        نظرات

        مشاعره

        کاربران اشتراک دار

        محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

        حمایت از شعرناب

        شعرناب

        با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

        کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
        استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
        0