سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

سه شنبه 7 تير 1401
  • شهادت مظلومانة آيت‌الله دكتر بهشتي و 72 تن از ياران امام خميني -ره- با انفجار بمب به دست منافقان در دفتر مركزي حزب جمهوري اسلامي، 1360 هـ ش - روز قوة قضاييه
30 ذو القعدة 1443
    Tuesday 28 Jun 2022

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ،هر که نوشت پادشاه می شود. فکری احمدی زاده(ملحق)

      سه شنبه ۷ تير

      جامه ات را ، بر شاخه ی ارغوان بیاویز!

      شعری از

      سیده نسترن طالب زاده

      از دفتر خمیازه های رستیک، مادرزادیند نوع شعر سپید

      ارسال شده در تاریخ حدود ۱ ماه پیش شماره ثبت ۱۱۰۲۶۰
        بازدید : ۱۸۷۴   |    نظرات : ۰

      رنگ شــعــر
      رنگ زمینه
      آخرین اشعار ناب سیده نسترن طالب زاده

      چهره ی زنانه ی عشق،
      عطر مردانه ی طوفان
      دریا را ،
      در پالتو ات گم میکنم
      .
      .
      .
      گوش ماهی ها،،
      که زیر پاهای تو میشکنند
      بلوای گداخته ی ساحل را میشنوم ،
      میبوسیم ،
      شراب سرخ بورگوندی جاری میشود
      میشنوی ؟!
      که شانه های بیگناه پریان
      چه رنجی میکشد ؟!
      .
      .
      .

      میپرم...
      تا سرزمین تمنا
      چون پرندگان بی وطن، در شب کوچ
      رویای تو ،
      شکوفه ی انار
      لابه لای موهایم ..
      رویای من
      ابدیتی مدام ...
      پیراهن ململ باد
      دهان کودکیم را به تاراج میبرد
      -بی دهان میبوسمت ،،،
      تا مرغان دریایی را، تقدیس کنم-
      ما،
      بی نژاد و بی لهجه
      ما ،
      در قامت یک ابر
      به آخرین گل خون میرسیم
      و میباریم ،
      و
      میباریم
      گرچه صیادهای بسیاری ،
      پیش ازین ،
      فلس های طلایی انسان را
      از رگان ما ربوده اند
      .
      .
      .
      میشنوی ؟!
      تو می آیی و اهواز کل میکشد
      تو میروی و خلیج فارس ،
      الوداع میخواند ..
      -غوغای تبریز را در تو پنهان میکنم -
      بیا
      ما خوشه های گندم دردیم
      دست در دست
      شعله بر لبان
      ماه کولیم !
      دلکم !
      مهربان تر از دایه ام!
      ما در شکوه برابری
      روزی
      کنیزان تبرپوش دورانها را
      در تلاطم آزادی رها خواهیم کرد
      بی تبری وُ
      بی ترکه ای ..
      .
      .
      .
      .
      بیا
      من ،
      آفاق روسریم را
      از هاشور مفاتیح پر میکنم ...
      بمان وُ تنهایم بگذار
      و جامه ات را
      بر شاخه ی ارغوان بیاویز،
      تا در بشارت فردا
      گره از آسمانها بگشاییم....
      ۱۷
      اشتراک گذاری این شعر

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0