سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

چهارشنبه 17 آذر 1400
    5 جمادى الأولى 1443
    • ولادت حضرت زينب سلام‌الله عليها، 5 هـ ق، روز پرستار و بهورز
    Wednesday 8 Dec 2021

      بیشترین مخاطب

      کانال تلگرام شعرناب

      بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی ، بنویس تا زنده بمانی.احمدی زاده (ملحق)

      چهارشنبه ۱۷ آذر

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      گُل یا عشق
      ارسال شده توسط

      یاسر رییسوند(پاییز)

      در تاریخ : جمعه ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ ۰۳:۱۲
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۶۷۹ | نظرات : ۱۰

      تقدیمبه آنکه نام ش را فقط در قلب خود مینگارم...
      آه...
       
      اگر خواننده از جنس باران باشد ،توصیفات را ناگفته و نانوشته، بجای آنکه با تمرکز در پی سطرهای این دلنویسه رود، با همان کلمه آغازین در میابد.
      آری،بگذار این دَم را با احساس ناب دلداده هایی که هر از گاهی در طی خوانش این سوز و گداز ،خود را در جایگاه نگارنده تصور میکنند،از حکایت شیرین و پر اشتیاق آنچه را که ساده «عشق» نام نهاده اند ،بگذرانیم...
      آندم که مرغ دل هوای آسمان دل معشوق را حتیذبه خیال در سر میپروراند، سیمرغ افسانه ای شاهنامه و ققنوس که همه اش سوختن است، محو تماشای پرواز و اوج گرفتن مرغ دل میشوند که حسرت این توان گاهی دل هر دویشان را به رشک می اندازد...
      بر مرغ دل پروازهای پر از شوق و اشتیاقش قصوری نیست،زیرا جوشش چشمه عشق بمانند فورانهای پر التهاب آتشفشانی است که در گذر زمان بظاهر پر از آرامش،سکوت و خستگی های فورانهایی که هیچ جنبنده ای نمی توانسته از فاصله ای ایمن از حدودش گذر کند....حال بنگر به این فوران شعله های یاد دلدار و محبوب چقدر توانمند تر از قبل هستند که در این سکوت و سکون وهم افزا ،که به خیال نگارنده رو به آرامیدگی و خو گرفتن نهاده بود...
      چقدر این عشق میتواند زیبا باشد که از هر شعله اش بخشی از قلب خاکستر میشود و دیری نمی پاید که از آن خاکستر ،قلب تازه تر ،پُر شعف و شور تر،شوق مند تر ،جایگاه معشوق را پُر طراوت کرده که فلسفه ی این شعله ها از نظرم برای پاکیزه نگه داشتن جای دلدار است تا که غیری نتواند از آن گذر کند چون عشق هرچه جز معشوق و عاشق را توان تاب نیست.
      در همین پرواز و اوج مرغ دل بود که با اینکه هزاران مرتبه درک کرده بودم ،عمیق تر از هر مرتبه دریافتم که چرا عشق فقط یک تولد دارد ،ازینرو است که اگر هم این آتشفشان بظاهر خاموش را خاموش بپنداری آنقدر فوران مذاب التهابش که از عشق جان میگیرد ،شگفت زده ات میکند که تا چند روز رنگ از رخسارت رخت بر میبندد .....
      عاشق نه به شوق وصل یا دیدار معشوق را در هجر میستاید و مقدس تر از هر موجود خلق شده ای پاک میداند، ونه از هجر و فراق و سوزهای بی سامانگر .بلکه چون هم روح و قلب عاشق و جان و دل معشوق در هم به سبب آن شعله ها در هم ذوب شده اند و در این میان عاشق ،معشوق است و معشوق ، عاشق.بلکه از سببی که نه علم و نه منطق و نه فلسفه جسارت اظهار نظر درباره ی آن را ندارد و این است که جانمایه تمام زیباییها فقط وصف عاشق و معشوق است و هرچه در این باره نگاشته شود خلق زیباییت.
      با اینکه نگارنده دستی در شناخت زبان بشر بعبارتی دیگر جهانیهای زبان دارد بر این عقیده هستم که بقای زبانها بجهت گذار نسلها نمیتواند باشد،بلکه بدلیل زیبایی هایی است که عاشق و معشوق در شعف و شور و التهاب سُراییده اند، در کالبد زبان خون جاری ساخته است که از ده هزار سال پیش بیش از چهار هزار زبان که هرکدام تنها و تنها شباهتهایشان ،احساس ، زیبایی هاییست که مرمان نامش را «ادبیات» نهاده اند.
      هرگاه که از عشق مینویسم ذهن گریز پایم از شدت شوق به ناکجاآباد میرود هرچند که در آن هنگامه نیاز به حضورش نیست...
      هرگاه دلدارم ،مهربانم احساسم را با قلب زیبایش ، با چشمهای معصوم ش را به میهمانی هر نوشته ام دعوت میکنم، اضطراب این حضور و میهمان نوازی ام بحدی زیاد میشود که تمرکز م را نمیدانم در کدام لحظه از دست داده ام...تنها چاره ام قلب م است که جایگاه تنها و تنهای اوست که زمام دستم و همه آنچه را در وجود خود میبینم ،به ان میسپارم که بیچاره از بس بجان میکوشد ،از شرم این اجبار از دل خویش شرمگین میشوم...
      اینهمه را که تا اینجا بی هیچ اندیشه ای از پیش دانسته شده نگاشته شده است و فقط نمایی از شوق مرغ دل و تپش قلبش در دل دلدار را احساس میکرد و به شوق آستان زیبایش تا بینهایتِ توان خود به اوج پرواز میکرد....
      در آن هنگام که مرغ دل در آسمان دل معشوق از اشتیتاق به ماورای حدود سیمرغ اوج میگرفت ،در یک لحظه زمان و مکان را بی هیچ نشانی ای یافت...در آن لحظات که فقط عاشق میداند و میبیند و احساس میکند بی هیچ پرسشی مرغ دل خویش را نیمه جان بر روی دستان لرزان خود گرفته بود باز مرغ دل بیچاره با چشمان نیمه باز به اوج چشم دوخته بود..،درحالیکه تپش های دل عاشق به شماره افتاده بود چون ابر بهار اشک ریزان ،محزون تر از همه لحظات گذشته ی نزدیکتر از اکنون ش، در رویاهای صادقانه اش ندایی خبر از رفتنی که از همان آغاز عشق ،سراسیمه تر از هر کودک رها شده در میان جمعیتی پر ازدحام ،بیقرار تر شد...که باز به سفر پر حادثه عشق به دور از معشوق خود ، دلدار خود ،محبوب خود پُر اشتیاق تر از لحظات سپری شده همت گمارد...
      و ان کلام که نه گوینده اش آشنا بود و نه آوای کلامش ، سوق دهنده فراق و یادآور تلاش وصف ناپذیر عاشق در حفظ و نگهداری ارزش و زیبایی عشق و دل معشوق شدو عاشق و مرغ دل که هر دو احساس اشتیاق از یک طرف و احساس درد در جان و بال پرواز دچار بهت زدگی کرده بود همچون رویایی که آدمی دوست ندارد تا ابد تمام شود بجهت اعتبار و عظمت وصف ناپذیر عشق که ادبیات و زیبایی ه منتج از ان است با چشمانی خیس و کم سو از دور چشمهای معشوق را بوسید و با شوق بیشتر ره عشق را در پیش گرفت....

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۶۷۷۳ در تاریخ جمعه ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ ۰۳:۱۲ در سایت شعر ناب ثبت گردید
      ۳ شاعر این مطلب را خوانده اند

      یاسر(رییس)

      ،

      مهدی رفوگر

      ،

      نجمه طوسی (تینا)

      نقدها و نظرات
      مهدی رفوگر
      جمعه ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ ۱۷:۱۴
      درود ....عاشقانه ای زیبا بود....فقط ظاهرا کمی ویرایش در تحریر احتیاج دارد ... یکبار بخوانید متوجه خواهید شد خندانک خندانک خندانک خندانک خندانک
      یاسر رییسوند(پاییز)
      جمعه ۲۸ اسفند ۱۳۹۴ ۱۷:۴۰
      شاعر عزیز خندانک همان ایرادات املا و تحریر خود جهت زیبایی و ناب بودن و طبیعی بودن ،اصلاح نگردیده اند و آگاهانه انجام گرفته است خندانک چون همه اش چون باران که میبارد و چتری هم در دسترس نیست ،دیگر نمیتوان مانع خیس شدن ،شد خندانک
      ولیکن از نظر تیزبینانه ی شما خرسند شدم خندانک
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      نقد و آموزش

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0