سایت شعرناب محیطی صمیمی و ادبی برای شاعران جوان و معاصر - نقد شعر- ویراستاری شعر - فروش شعر و ترانه اشعار خود را با هزاران شاعر به اشتراک بگذارید

منو کاربری



عضویت در شعرناب
درخواست رمز جدید

معرفی شاعران معاصر

انتشار ویژه ناب

محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

تبلیغات متنی

♪♫ صدای شاعران ♪♫

تقویم روز

جمعه 3 ارديبهشت 1400
  • روز ملي كارآفريني
  • روز بزرگداشت شيخ بهايي
12 رمضان 1442
    Friday 23 Apr 2021

      پر نشاط ترین اشعار

      کانال رسمی شعرناب

      بار پروردگارا، دلهاي ما را به باطل ميل مده پس از آنکه به حق هدايت فرمودي و به ما از لطف خود رحمتي عطا فرما، که تويي بسيار بخشنده (بي‌منّت). آل عمران آیه ۸

      جمعه ۳ ارديبهشت

      پست های وبلاگ

      شعرناب
      معرفی شاعر ان معاصر خطه کرمان (2)
      ارسال شده توسط

      علی دولتی

      در تاریخ : شنبه ۲۰ تير ۱۳۹۴ ۰۳:۲۸
      موضوع: آزاد | تعداد بازدید : ۸۹۷ | نظرات : ۲

      دکتر کیومرث منشی زاده
       متولد 1324 جیرفت کرمان، از شاعران  مطرح معاصر.  بیشتر او را با عنوان بنیانگذار شعر ریاضی می شناسند. وی در رشته های فلسفه، ریاضی، فیزیک و حقوق در کشورهای آمریکا، فرانسه و ایران تحصیل کرده است. کیومرث منشی زاده دو شاخه‌ی ویژه در شعر دهه‌های اخیر ابداع کرده است. یکی «شعر ریاضی» که در دهه‌ی پنجاه آن را ابداع کرد و با استفاده از اعداد، مفاهیم ریاضی و فرمول‌های فیزیکی شعرهایی سرود که بحث‌انگیز و جالب توجه بود.
       مانند این چند سطر از شعر «سرنوشت در کهکشان خانم گیسودراز»
      رها کن تربیع دایره را
      و تثلیث زاویه را
      (چه کسی می‌داند جذر صفر
      بی‌نهایت است
      یا صفر؟)

      از این شعرها چند نمونه - از جمله شعرهای «سقوط افقی»، «طبقه‌ی صفر»، «سرنوشت در کهکشان خانم گیسودراز»، «سال صفر»- در این دفتر جا خوش کرده اند.

      دومین ابداع او «شعر رنگ» است، که در آن به کمک حالت پذیری رنگ‌ها، و رنگ پذیری حالت‌ها، به خلق تصویرهای رنگی می‌پردازد، و از انواع رنگ‌های موجود در زبان فارسی، خلاقانه و با هنرمندی استفاده می‌کند، مانند این چند سطر از شعر "می‌آیی اما، ولی چه دیر"

      آبی می‌آیی
      و ارغوان
      از برابرت
      زنگاری می‌گذرد
      و سپیدار پاییزی
      همچون رؤیای یک سوارکار استخوانی
      در هم می‌شکند

      از گرایش‌های بارز شعر منشی زاده نگاه طنزآمیز اجتماعی- سیاسی او به جهان و دنیای پیرامون است، اغلب شعرهایش رگه‌های تند و جذابی از طنز انتقادی، یا شوخ‌طبعی طنازانه دارند. شعرهای "صفر در منقار کلاغ زرد بی‌آسمان"، "تاریخِ تاریخ"، "شب است و آرام، شب"، "جنوب جهنم"، "سلام روستایی خشم مشت"، "می‌آیی اما، ولی چه دیر"، "دروغ سفید"، "خوشبختی و شرم‌آگینی‌های مکنون" نمونه‌های بارزی از شعرهای اجتماعی- سیاسی طنزآمیز، منشی زاده اند.

      شعر منشی زاده در مسیر اصلی خود شعر نیمایی است، البته با زبان خاص و نگاه ویژه و گرایش‌های شخصی منشی زاده که به شعرش هویتی منحصر به فرد بخشیده است. آزاده
       
      چند شعر از کیومرث منشی زاده:
      1
      قهوه خانه های سر راه
      آبی ست
      آبی ست
      نگاه او
      آبی ست
      گویا آسمان را
      در چشم هایش ریخته اند
      وقتی که دست های مرا
      در دست می گیرد
      گردش خون را
      در سر انگشت هایش
      احساس می کنم
      نبض اش چنان به سرعت می زند
      که گویی
      قلب خرگوشی را
      در سینه اش
      پیوند کرده اند
      تا باران خاکستری مرغان ماهی خوار
      بر برگ های سپیدار و زردآلو
      فرو می ریزد
      قلب، مانند قهوه خانه های سر راه
      یادآور غربت است
      هیچ مسافری را
      برای همیشه
      در خود جای نخواهد داد
      هیچ مسافری را
      برای همیشه
      در خود جای نخواهد داد
      وسواس دوست داشتن
      مرا به یاد ماهی قرمزی می اندازد
      که در آب های تنگ بلور
      به آرامی
      خواب رفته است
      یک روز
      یک روز ماهی قرمز
      سکته خواهد کرد
      و دستی ماهی قرمز را
      که دیگر نه ماهی ست
      و نه قرمز
      از پنجره به باغ
      پرتاب خواهد کرد
      ***************
      2
      بعد پنجم ، آزادی
      دایره در اثبات تساوی شعاع های خود
      برگرد مرکز خود
      خم مانده است
      تا کی می توان شعاع های دایره را
      به پیروی از یکدیگر
      محکوم کرد
      انعکاس صدای زنجیرها
      تصویر سرود آزادی را
      در آئینه چشم های من
      می شکند
      انتظار آزادی چندان غم انگیز است
      که حکاکی اعلامیه حقوق بشر
      بر دیوار کوره های آدمی سوزی
      چرا که انسان
      آزاد
      بدنیا نمی آید
      که آزاد
      زندگی کند
      که آزاد
      بمیرد
      انسان دایره غم انگیزی ست
      که تکرار می شود
      **************************
      3
      بعد از ظهرهای لیمویی
      چه زیبا بود عشق
      اگر ساعت را
      هرگز نمی شناخت
      و چه زیبا بود ساعت
      اگر هرگز
      ساعت نبود
      بعد از ظهرهای لیمویی را شب می کنم
      در باغ های موسیقی
      با چتری از شعر
      و
      بارانی از آفتاب
      لبانش آخرین کلام در زیبایی ست
      و چشمانش
      آسمان را
      به رقص می خواند
      می خواند ، می خواند
      با چشمانی از شراب
      و لبخندی از نیشکر
      می خواند و می دانم ، می دانم
      می دانم که دستی هست
      که بعد از ظهرها را
      قهوه ئی می کند
      می دانم که عشق
      از قوس قزح
      ناتمام تر است
      چرا که انسان
      کامل نیست
      زمین
      کامل نیست
      منظومه شمسی
      و کهکشان ها
      نیز
      **************
      4
      دست های بی خرما
      دست های ما
      کوتاه بود
      و خرماها
      بر نخیل
      ما دست های خود را بریدیم
      و به سوی خرماها
      پر
      تا
      ب کردیم
      خرما
      فراوان
      بر زمین ریخت
      ولی ما دیگر
      دست
      نداشتیم
      ****************
       
      گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ  
      www.seemorgh.com/culture
      اختصاصی سیمرغ
       
       
       

      ارسال پیام خصوصی اشتراک گذاری : | | | | |
      این پست با شماره ۵۷۹۸ در تاریخ شنبه ۲۰ تير ۱۳۹۴ ۰۳:۲۸ در سایت شعر ناب ثبت گردید

      نقدها و نظرات
      تنها کابران عضو میتوانند نظر دهند.



      ارسال پیام خصوصی

      نقدو تحلیل شعر شاعران سایت

      نظرات

      مشاعره

      کاربران اشتراک دار

      محل انتشار اشعار شاعران دارای اشتراک

      حمایت از شعرناب

      شعرناب

      با قرار دادن کد زير در سايت و يا وبلاگ خود از شعر ناب حمايت نمایید.

      کلیه ی مطالب این سایت توسط کاربران ارسال می شود و انتشار در شعرناب مبنی بر تایید و یا رد مطالب از جانب مدیریت نیست .
      استفاده از مطالب به هر نحو با رضایت صاحب اثر و ذکر منبع بلامانع می باشد . تمام حقوق مادی و معنوی برای شعرناب محفوظ است.
      0